Ang 1413
ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੩ ॥
salok mahalaa 3 ||
Salok, Third Mehl:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaad ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਅਭਿਆਗਤ ਏਹ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਜਿਨ ਕੈ ਮਨ ਮਹਿ ਭਰਮੁ ॥
abhiaagat eh na aakheeahi jin kai man mahi bharam ||
Do not call the wandering beggars holy men, if their minds are filled with doubt.
ਤਿਨ ਕੇ ਦਿਤੇ ਨਾਨਕਾ ਤੇਹੋ ਜੇਹਾ ਧਰਮੁ ॥੧॥
tin ke dite naanakaa teho jehaa dharam ||1||
Whoever gives to them, O Nanak, earns the same sort of merit. ||1||
ਅਭੈ ਨਿਰੰਜਨ ਪਰਮ ਪਦੁ ਤਾ ਕਾ ਭੀਖਕੁ ਹੋਇ ॥
abhai nira(n)jan param pad taa kaa bheekhak hoi ||
One who begs for the supreme status of the Fearless and Immaculate Lord
ਤਿਸ ਕਾ ਭੋਜਨੁ ਨਾਨਕਾ ਵਿਰਲਾ ਪਾਏ ਕੋਇ ॥੨॥
tis kaa bhojan naanakaa viralaa paae koi ||2||
- how rare are those who have the opportunity, O Nanak, to give food to such a person. ||2||
ਹੋਵਾ ਪੰਡਿਤੁ ਜੋਤਕੀ ਵੇਦ ਪੜਾ ਮੁਖਿ ਚਾਰਿ ॥
hovaa pa(n)dit jotakee ved paRaa mukh chaar ||
If I were a religious scholar, an astrologer, or one who could recite the four Vedas,
ਨਵਾ ਖੰਡਾ ਵਿਚਿ ਜਾਣੀਆ ਅਪਨੇ ਚਜ ਵੀਚਾਰ ॥੩॥
navaa kha(n)daa vich jaaneeaa apane chaj veechaar ||3||
I could be famous throughout the nine regions of the earth, for my wisdom and thoughtful contemplation. ||3||
ਬ੍ਰਹਮਣ ਕੈਲੀ ਘਾਤੁ ਕੰਞਕਾ ਅਣਚਾਰੀ ਕਾ ਧਾਨੁ ॥
brahaman kailee ghaat ka(n)njakaa anachaaree kaa dhaan ||
The four Hindu cardinal sins of murdering a Brahmin, a cow, a female infant, and acceptance of the offerings of an evil person,
ਫਿਟਕ ਫਿਟਕਾ ਕੋੜੁ ਬਦੀਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
phitak phitakaa koR badeeaa sadaa sadaa abhimaan ||
cursed by the world and diseased by leprosy; he is forever and ever filled with egotistical pride.
ਪਾਹਿ ਏਤੇ ਜਾਹਿ ਵੀਸਰਿ ਨਾਨਕਾ ਇਕੁ ਨਾਮੁ ॥
paahi ete jaahi veesar naanakaa ik naam ||
One who forgets the Naam, O Nanak, is covered by these sins.
ਸਭ ਬੁਧੀ ਜਾਲੀਅਹਿ ਇਕੁ ਰਹੈ ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ॥੪॥
sabh budhee jaaleeahi ik rahai tat giaan ||4||
Let all wisdom be burnt away, except for the essence of spiritual wisdom. ||4||
ਮਾਥੈ ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥
maathai jo dhur likhiaa s met na sakai koi ||
No one can erase that primal destiny written upon one's forehead.
ਨਾਨਕ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਵਰਤਦਾ ਸੋ ਬੂਝੈ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਹੋਇ ॥੫॥
naanak jo likhiaa so varatadaa so boojhai jis no nadar hoi ||5||
O Nanak, whatever is written there, comes to pass. He alone understands, who is blessed by God's Grace. ||5||
ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿ ॥
jinee naam visaariaa kooRai laalach lag ||
Those who forget the Naam, the Name of the Lord, and become attached to greed and fraud,
ਧੰਧਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਣੀ ਅੰਤਰਿ ਤਿਸਨਾ ਅਗਿ ॥
dha(n)dhaa maaiaa mohanee a(n)tar tisanaa ag ||
are engrossed in the entanglements of Maya the enticer, with the fire of desire within them.
ਜਿਨੑਾ ਵੇਲਿ ਨ ਤੂੰਬੜੀ ਮਾਇਆ ਠਗੇ ਠਗਿ ॥
jinhaa vel na too(n)baRee maaiaa thage thag ||
Those who, like the pumpkin vine, are too stubborn climb the trellis, are cheated by Maya the cheater.
ਮਨਮੁਖ ਬੰਨੑਿ ਚਲਾਈਅਹਿ ਨਾ ਮਿਲਹੀ ਵਗਿ ਸਗਿ ॥
manamukh ba(n)nhi chalaaeeahi naa milahee vag sag ||
The self-willed manmukhs are bound and gagged and led away; the dogs do not join the herd of cows.
ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਭੁਲੀਐ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥
aap bhulaae bhuleeai aape mel milaai ||
The Lord Himself misleads the misguided ones, and He Himself unites them in His Union.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੁਟੀਐ ਜੇ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੬॥
naanak guramukh chhuteeai je chalai satigur bhaai ||6||
O Nanak, the Gurmukhs are saved; they walk in harmony with the Will of the True Guru. ||6||
ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਲਾਹਣਾ ਭੀ ਸਚਾ ਸਾਲਾਹਿ ॥
saalaahee saalaahanaa bhee sachaa saalaahi ||
I praise the Praiseworthy Lord, and sing the Praises of the True Lord.
ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਏਕੁ ਦਰੁ ਬੀਭਾ ਪਰਹਰਿ ਆਹਿ ॥੭॥
naanak sachaa ek dar beebhaa parahar aahi ||7||
O Nanak, the One Lord alone is True; stay away from all other doors. ||7||
ਨਾਨਕ ਜਹ ਜਹ ਮੈ ਫਿਰਉ ਤਹ ਤਹ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥
naanak jah jah mai phirau tah tah saachaa soi ||
O Nanak, wherever I go, I find the True Lord.
ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੮॥
jah dekhaa tah ek hai guramukh paragat hoi ||8||
Wherever I look, I see the One Lord. He reveals Himself to the Gurmukh. ||8||
ਦੂਖ ਵਿਸਾਰਣੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਜੇ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਕੋਇ ॥
dookh visaaran sabad hai je ma(n)n vasaae koi ||
The Word of the Shabad is the Dispeller of sorrow, if one enshrines it in the mind.
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮਨਿ ਵਸੈ ਕਰਮ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੯॥
gur kirapaa te man vasai karam paraapat hoi ||9||
By Guru's Grace, it dwells in the mind; by God's Mercy, it is obtained. ||9||
ਨਾਨਕ ਹਉ ਹਉ ਕਰਤੇ ਖਪਿ ਮੁਏ ਖੂਹਣਿ ਲਖ ਅਸੰਖ ॥
naanak hau hau karate khap mue khoohan lakh asa(n)kh ||
O Nanak, acting in egotism, countless thousands have wasted away to death.
ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲੇ ਸੁ ਉਬਰੇ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਅਲੰਖ ॥੧੦॥
satigur mile s ubare saachai sabad ala(n)kh ||10||
Those who meet with the True Guru are saved, through the Shabad, the True Word of the Inscrutable Lord. ||10||
ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਇਕ ਮਨਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨ ਜਨ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥
jinaa satigur ik man seviaa tin jan laagau paai ||
Those who serve the True Guru single-mindedly - I fall at the feet of those humble beings.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਮਾਇਆ ਕੀ ਭੁਖ ਜਾਇ ॥
gurasabadee har man vasai maaiaa kee bhukh jaai ||
Through the Word of the Guru's Shabad, the Lord abides in the mind, and the hunger for Maya departs.
ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਊਜਲੇ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥
se jan niramal oojale j guramukh naam samaai ||
Immaculate and pure are those humble beings, who, as Gurmukh, merge in the Naam.
ਨਾਨਕ ਹੋਰਿ ਪਤਿਸਾਹੀਆ ਕੂੜੀਆ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥੧੧॥
naanak hor patisaaheeaa kooReeaa naam rate paatisaah ||11||
O Nanak, other empires are false; they alone are true emperors, who are imbued with the Naam. ||11||
ਜਿਉ ਪੁਰਖੈ ਘਰਿ ਭਗਤੀ ਨਾਰਿ ਹੈ ਅਤਿ ਲੋਚੈ ਭਗਤੀ ਭਾਇ ॥
jiu purakhai ghar bhagatee naar hai at lochai bhagatee bhaai ||
The devoted wife in her husband's home has a great longing to perform loving devotional service to him;
ਬਹੁ ਰਸ ਸਾਲਣੇ ਸਵਾਰਦੀ ਖਟ ਰਸ ਮੀਠੇ ਪਾਇ ॥
bahu ras saalane savaaradee khat ras meethe paai ||
she prepares and offers to him all sorts of sweet delicacies and dishes of all flavors.
ਤਿਉ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਸਲਾਹਦੇ ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
tiu baanee bhagat salaahade har naamai chit laai ||
In the same way, the devotees praise the Word of the Guru's Bani, and focus their consciousness on the Lord's Name.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਧਨੁ ਆਗੈ ਰਾਖਿਆ ਸਿਰੁ ਵੇਚਿਆ ਗੁਰ ਆਗੈ ਜਾਇ ॥
man tan dhan aagai raakhiaa sir vechiaa gur aagai jaai ||
They place mind, body and wealth in offering before the Guru, and sell their heads to Him.
ਭੈ ਭਗਤੀ ਭਗਤ ਬਹੁ ਲੋਚਦੇ ਪ੍ਰਭ ਲੋਚਾ ਪੂਰਿ ਮਿਲਾਇ ॥
bhai bhagatee bhagat bahu lochade prabh lochaa poor milaai ||
In the Fear of God, His devotees yearn for His devotional worship; God fulfills their desires, and merges them with Himself.