Ang 993
ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੫ ॥
raag maaroo mahalaa 1 ghar 5 ||
Raag Maaroo, First Mehl, Fifth House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaad ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਅਹਿਨਿਸਿ ਜਾਗੈ ਨੀਦ ਨ ਸੋਵੈ ॥
ahinis jaagai need na sovai ||
Day and night, he remains awake and aware; he never sleeps or dreams.
ਸੋ ਜਾਣੈ ਜਿਸੁ ਵੇਦਨ ਹੋਵੈ ॥
so jaanai jis vedan hovai ||
He alone knows this, who feels the pain of separation from God.
ਪ੍ਰੇਮ ਕੇ ਕਾਨ ਲਗੇ ਤਨ ਭੀਤਰਿ ਵੈਦੁ ਕਿ ਜਾਣੈ ਕਾਰੀ ਜੀਉ ॥੧॥
prem ke kaan lage tan bheetar vaid k jaanai kaaree jeeu ||1||
My body is pierced through with the arrow of love. How can any physician know the cure? ||1||
ਜਿਸ ਨੋ ਸਾਚਾ ਸਿਫਤੀ ਲਾਏ ॥
jis no saachaa siphatee laae ||
Rare is that one, who as Gurmukh,
ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੇ ਕਿਸੈ ਬੁਝਾਏ ॥
guramukh virale kisai bujhaae ||
Understands, and whom the True Lord links to His Praise.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੀ ਸਾਰ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਜਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾ ਵਾਪਾਰੀ ਜੀਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
a(n)mrit kee saar soee jaanai j a(n)mrit kaa vaapaaree jeeu ||1|| rahaau ||
He alone appreciates the value of the Ambsosial Nectar, who deals in this Ambrosia. ||1||Pause||
ਪਿਰ ਸੇਤੀ ਧਨ ਪ੍ਰੇਮੁ ਰਚਾਏ ॥
pir setee dhan prem rachaae ||
The soul-bride is in love with her Husband Lord;
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਤਥਾ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥
gur kai sabad tathaa chit laae ||
She focuses her consciousness on the Word of the Guru's Shabad.
ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਧਨ ਖਰੀ ਸੁਹੇਲੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਜੀਉ ॥੨॥
sahaj setee dhan kharee suhelee trisanaa tikhaa nivaaree jeeu ||2||
The soul-bride is joyously embellished with intuitive ease; her hunger and thirst are taken away. ||2||
ਸਹਸਾ ਤੋੜੇ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ॥
sahasaa toRe bharam chukaae ||
Tear down skepticism and dispel your doubt;
ਸਹਜੇ ਸਿਫਤੀ ਧਣਖੁ ਚੜਾਏ ॥
sahaje siphatee dhanakh chaRaae ||
with your intuition, draw the bow of the Praise of the Lord.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਰੇ ਸੁੰਦਰਿ ਜੋਗਾਧਾਰੀ ਜੀਉ ॥੩॥
gur kai sabad marai man maare su(n)dar jogaadhaaree jeeu ||3||
Through the Word of the Guru's Shabad, conquer and subdue your mind; take the support of Yoga - Union with the beautiful Lord. ||3||
ਹਉਮੈ ਜਲਿਆ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੇ ॥
haumai jaliaa manahu visaare ||
Burnt by egotism, one forgets the Lord from his mind.
ਜਮ ਪੁਰਿ ਵਜਹਿ ਖੜਗ ਕਰਾਰੇ ॥
jam pur vajahi khaRag karaare ||
In the City of Death, he is attacked with massive swords.
ਅਬ ਕੈ ਕਹਿਐ ਨਾਮੁ ਨ ਮਿਲਈ ਤੂ ਸਹੁ ਜੀਅੜੇ ਭਾਰੀ ਜੀਉ ॥੪॥
ab kai kahiai naam na milaee too sahu jeeaRe bhaaree jeeu ||4||
Then, even if he asks for it, he will not receive the Lord's Name; O soul, you shall suffer terrible punishment. ||4||
ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਪਵਹਿ ਖਿਆਲੀ ॥
maaiaa mamataa pavahi khiaalee ||
You are distracted by thoughts of Maya and worldly attachment.
ਜਮ ਪੁਰਿ ਫਾਸਹਿਗਾ ਜਮ ਜਾਲੀ ॥
jam pur phaasahigaa jam jaalee ||
In the City of Death, you will be caught by the noose of the Messenger of Death.
ਹੇਤ ਕੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਿ ਨ ਸਾਕਹਿ ਤਾ ਜਮੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੀ ਜੀਉ ॥੫॥
het ke ba(n)dhan toR na saakahi taa jam kare khuaaree jeeu ||5||
You cannot break free from the bondage of loving attachment, and so the Messenger of Death will torture you. ||5||
ਨਾ ਹਉ ਕਰਤਾ ਨਾ ਮੈ ਕੀਆ ॥
naa hau karataa naa mai keeaa ||
I have done nothing; I am doing nothing now.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ॥
a(n)mrit naam satigur deeaa ||
The True Guru has blessed me with the Ambrosial Nectar of the Naam.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ ਤਿਸੈ ਕਿਆ ਚਾਰਾ ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ਜੀਉ ॥੬॥੧॥੧੨॥
jis too dehi tisai kiaa chaaraa naanak saran tumaaree jeeu ||6||1||12||
What other efforts can anyone make, when You bestow Your blessing? Nanak seeks Your Sanctuary. ||6||1||12||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ॥
maaroo mahalaa 3 ghar 1 ||
Maaroo, Third Mehl, First House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaad ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਜਹ ਬੈਸਾਲਹਿ ਤਹ ਬੈਸਾ ਸੁਆਮੀ ਜਹ ਭੇਜਹਿ ਤਹ ਜਾਵਾ ॥
jah baisaalahi tah baisaa suaamee jah bhejahi tah jaavaa ||
Wherever You seat me, there I sit, O my Lord and Master; wherever You send me, there I go.
ਸਭ ਨਗਰੀ ਮਹਿ ਏਕੋ ਰਾਜਾ ਸਭੇ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ ਥਾਵਾ ॥੧॥
sabh nagaree mahi eko raajaa sabhe pavit hahi thaavaa ||1||
In the entire village, there is only One King; all places are sacred. ||1||
ਬਾਬਾ ਦੇਹਿ ਵਸਾ ਸਚ ਗਾਵਾ ॥
baabaa dehi vasaa sach gaavaa ||
O Baba, while I dwell in this body, let me sing Your True Praises,
ਜਾ ਤੇ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jaa te sahaje sahaj samaavaa ||1|| rahaau ||
that I may intuitively merge with You. ||1||Pause||
ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਕਿਛੁ ਆਪਸ ਤੇ ਜਾਨਿਆ ਏਈ ਸਗਲ ਵਿਕਾਰਾ ॥
buraa bhalaa kichh aapas te jaaniaa eee sagal vikaaraa ||
He thinks that good and bad deeds come from himself; this is the source of all evil.
ਇਹੁ ਫੁਰਮਾਇਆ ਖਸਮ ਕਾ ਹੋਆ ਵਰਤੈ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰਾ ॥੨॥
ihu phuramaaiaa khasam kaa hoaa varatai ihu sa(n)saaraa ||2||
Whatever happens in this world is only by the Order of our Lord and Master. ||2||
ਇੰਦ੍ਰੀ ਧਾਤੁ ਸਬਲ ਕਹੀਅਤ ਹੈ ਇੰਦ੍ਰੀ ਕਿਸ ਤੇ ਹੋਈ ॥
i(n)dree dhaat sabal kaheeat hai i(n)dree kis te hoee ||
Sexual desires are so strong and compelling; where has this sexual desire come from?
ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰੈ ਸਭਿ ਕਰਤਾ ਐਸਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥੩॥
aape khel karai sabh karataa aisaa boojhai koee ||3||
The Creator Himself stages all the plays; how rare are those who realize this. ||3||
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਦੁਬਿਧਾ ਤਦੇ ਬਿਨਾਸੀ ॥
gur parasaadee ek liv laagee dubidhaa tade binaasee ||
By Guru's Grace, one is lovingly focused on the One Lord, and then, duality is ended.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ ਸੋ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ਕਾਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥੪॥
jo tis bhaanaa so sat kar maaniaa kaatee jam kee phaasee ||4||
Whatever is in harmony with His Will, he accepts as True; the noose of Death is loosened from around his neck. ||4||
ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਲੇਖਾ ਮਾਗੈ ਕਵਨਾ ਜਾ ਚੂਕਾ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥
bhanat naanak lekhaa maagai kavanaa jaa chookaa man abhimaanaa ||
Prays Nanak, who can call him to account, when the egotistical pride of his mind has been silenced?
ਤਾਸੁ ਤਾਸੁ ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਪਤੁ ਹੈ ਪਏ ਸਚੇ ਕੀ ਸਰਨਾ ॥੫॥੧॥
taas taas dharam raai japat hai pae sache kee saranaa ||5||1||
Even the Righteous Judge of Dharma is intimidated and afraid of him; he has entered the Sanctuary of the True Lord. ||5||1||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maaroo mahalaa 3 ||
Maaroo, Third Mehl:
ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਨਾ ਥੀਐ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥
aavan jaanaa naa theeai nij ghar vaasaa hoi ||
Coming and going in reincarnation no longer exist, when one dwells in the home of the self within.
ਸਚੁ ਖਜਾਨਾ ਬਖਸਿਆ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸੋਇ ॥੧॥
sach khajaanaa bakhasiaa aape jaanai soi ||1||
He bestowed the Blessing of His treasure of truth; only He Himself knows. ||1||