Ang 990
ਪਾਪ ਪਥਰ ਤਰਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥
paap pathar taran na jaaee ||
Sin is a stone which does not float.
ਭਉ ਬੇੜਾ ਜੀਉ ਚੜਾਊ ॥
bhau beRaa jeeu chaRaaoo ||
So let the Fear of God be the boat to carry your soul across.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵੈ ਕਾਹੂ ॥੪॥੨॥
kahu naanak devai kaahoo ||4||2||
Says Nanak, rare are those who are blessed with this Boat. ||4||2||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ॥
maaroo mahalaa 1 ghar 1 ||
Maaroo, First Mehl, First House:
ਕਰਣੀ ਕਾਗਦੁ ਮਨੁ ਮਸਵਾਣੀ ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਦੁਇ ਲੇਖ ਪਏ ॥
karanee kaagad man masavaanee buraa bhalaa dui lekh pae ||
Actions are the paper, and the mind is the ink; good and bad are both recorded upon it.
ਜਿਉ ਜਿਉ ਕਿਰਤੁ ਚਲਾਏ ਤਿਉ ਚਲੀਐ ਤਉ ਗੁਣ ਨਾਹੀ ਅੰਤੁ ਹਰੇ ॥੧॥
jiu jiu kirat chalaae tiu chaleeai tau gun naahee a(n)t hare ||1||
As their past actions drive them, so are mortals driven. There is no end to Your Glorious Virtues, Lord. ||1||
ਚਿਤ ਚੇਤਸਿ ਕੀ ਨਹੀ ਬਾਵਰਿਆ ॥
chit chetas kee nahee baavariaa ||
Why do you not keep Him in your consciousness, you mad man?
ਹਰਿ ਬਿਸਰਤ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਲਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har bisarat tere gun galiaa ||1|| rahaau ||
Forgetting the Lord, your own virtues shall rot away. ||1||Pause||
ਜਾਲੀ ਰੈਨਿ ਜਾਲੁ ਦਿਨੁ ਹੂਆ ਜੇਤੀ ਘੜੀ ਫਾਹੀ ਤੇਤੀ ॥
jaalee rain jaal din hooaa jetee ghaRee phaahee tetee ||
The night is a net, and the day is a net; there are as many traps as there are moments.
ਰਸਿ ਰਸਿ ਚੋਗ ਚੁਗਹਿ ਨਿਤ ਫਾਸਹਿ ਛੂਟਸਿ ਮੂੜੇ ਕਵਨ ਗੁਣੀ ॥੨॥
ras ras chog chugahi nit phaasahi chhootas mooRe kavan gunee ||2||
With relish and delight, you continually bite at the bait; you are trapped, you fool - how will you ever escape? ||2||
ਕਾਇਆ ਆਰਣੁ ਮਨੁ ਵਿਚਿ ਲੋਹਾ ਪੰਚ ਅਗਨਿ ਤਿਤੁ ਲਾਗਿ ਰਹੀ ॥
kaaiaa aaran man vich lohaa pa(n)ch agan tit laag rahee ||
The body is a furnace, and the mind is the iron within it; the five fires are heating it.
ਕੋਇਲੇ ਪਾਪ ਪੜੇ ਤਿਸੁ ਊਪਰਿ ਮਨੁ ਜਲਿਆ ਸੰਨੑੀ ਚਿੰਤ ਭਈ ॥੩॥
koile paap paRe tis oopar man jaliaa sa(n)nhee chi(n)t bhaee ||3||
Sin is the charcoal placed upon it, which burns the mind; the tongs are anxiety and worry. ||3||
ਭਇਆ ਮਨੂਰੁ ਕੰਚਨੁ ਫਿਰਿ ਹੋਵੈ ਜੇ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤਿਨੇਹਾ ॥
bhaiaa manoor ka(n)chan phir hovai je gur milai tinehaa ||
What was turned to slag is again transformed into gold, if one meets with the Guru.
ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਓਹੁ ਦੇਵੈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਤ੍ਰਿਸਟਸਿ ਦੇਹਾ ॥੪॥੩॥
ek naam a(n)mrit ohu devai tau naanak trisatas dehaa ||4||3||
He blesses the mortal with the Ambrosial Name of the One Lord, and then, O Nanak, the body is held steady. ||4||3||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥
maaroo mahalaa 1 ||
Maaroo, First Mehl:
ਬਿਮਲ ਮਝਾਰਿ ਬਸਸਿ ਨਿਰਮਲ ਜਲ ਪਦਮਨਿ ਜਾਵਲ ਰੇ ॥
bimal majhaar basas niramal jal padaman jaaval re ||
In the pure, immaculate waters, both the lotus and the slimy scum are found.
ਪਦਮਨਿ ਜਾਵਲ ਜਲ ਰਸ ਸੰਗਤਿ ਸੰਗਿ ਦੋਖ ਨਹੀ ਰੇ ॥੧॥
padaman jaaval jal ras sa(n)gat sa(n)g dokh nahee re ||1||
The lotus flower is with the scum and the water, but it remains untouched by any pollution. ||1||
ਦਾਦਰ ਤੂ ਕਬਹਿ ਨ ਜਾਨਸਿ ਰੇ ॥
daadar too kabahi na jaanas re ||
You frog, you will never understand.
ਭਖਸਿ ਸਿਬਾਲੁ ਬਸਸਿ ਨਿਰਮਲ ਜਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨ ਲਖਸਿ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
bhakhas sibaal basas niramal jal a(n)mrit na lakhas re ||1|| rahaau ||
You eat the dirt, while you dwell in the immaculate waters. You know nothing of the ambrosial nectar there. ||1||Pause||
ਬਸੁ ਜਲ ਨਿਤ ਨ ਵਸਤ ਅਲੀਅਲ ਮੇਰ ਚਚਾ ਗੁਨ ਰੇ ॥
bas jal nit na vasat aleeal mer chachaa gun re ||
You dwell continually in the water; the bumble bee does not dwell there, but it is intoxicated with its fragrance from afar.
ਚੰਦ ਕੁਮੁਦਨੀ ਦੂਰਹੁ ਨਿਵਸਸਿ ਅਨਭਉ ਕਾਰਨਿ ਰੇ ॥੨॥
cha(n)d kumudanee doorahu nivasas anabhau kaaran re ||2||
Intuitively sensing the moon in the distance, the lotus bows its head. ||2||
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖੰਡੁ ਦੂਧਿ ਮਧੁ ਸੰਚਸਿ ਤੂ ਬਨ ਚਾਤੁਰ ਰੇ ॥
a(n)mrit kha(n)d doodh madh sa(n)chas too ban chaatur re ||
The realms of nectar are irrigated with milk and honey; you think you are clever to live in the water.
ਅਪਨਾ ਆਪੁ ਤੂ ਕਬਹੁ ਨ ਛੋਡਸਿ ਪਿਸਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਜਿਉ ਰੇ ॥੩॥
apanaa aap too kabahu na chhodas pisan preet jiu re ||3||
You can never escape your own inner tendencies, like the love of the flea for blood. ||3||
ਪੰਡਿਤ ਸੰਗਿ ਵਸਹਿ ਜਨ ਮੂਰਖ ਆਗਮ ਸਾਸ ਸੁਨੇ ॥
pa(n)dit sa(n)g vasahi jan moorakh aagam saas sune ||
The fool may live with the Pandit, the religious scholar, and listen to the Vedas and the Shaastras.
ਅਪਨਾ ਆਪੁ ਤੂ ਕਬਹੁ ਨ ਛੋਡਸਿ ਸੁਆਨ ਪੂਛਿ ਜਿਉ ਰੇ ॥੪॥
apanaa aap too kabahu na chhodas suaan poochh jiu re ||4||
You can never escape your own inner tendencies, like the crooked tail of the dog. ||4||
ਇਕਿ ਪਾਖੰਡੀ ਨਾਮਿ ਨ ਰਾਚਹਿ ਇਕਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਰੇ ॥
ik paakha(n)dee naam na raachahi ik har har charanee re ||
Some are hypocrites; they do not merge with the Naam, the Name of the Lord. Some are absorbed in the Feet of the Lord, Har, Har.
ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਵਸਿ ਨਾਨਕ ਰਸਨਾ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਰੇ ॥੫॥੪॥
poorab likhiaa paavas naanak rasanaa naam jap re ||5||4||
The mortals obtain what they are predestined to receive; O Nanak, with your tongue, chant the Naam. ||5||4||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥
maaroo mahalaa 1 ||
Maaroo, First Mehl,
ਸਲੋਕੁ ॥
salok ||
Salok:
ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤ ਅਸੰਖ ਹੋਹਿ ਹਰਿ ਚਰਨੀ ਮਨੁ ਲਾਗ ॥
patit puneet asa(n)kh hohi har charanee man laag ||
Countless sinners are sanctified, attaching their minds to the Feet of the Lord.
ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਭ ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗ ॥੧॥
athasath teerath naam prabh naanak jis masatak bhaag ||1||
The merits of the sixty-eight places of pilgrimage are found in God's Name, O Nanak, when such destiny is inscribed upon one's forehead. ||1||
ਸਬਦੁ ॥
sabad ||
Shabad:
ਸਖੀ ਸਹੇਲੀ ਗਰਬਿ ਗਹੇਲੀ ॥
sakhee sahelee garab gahelee ||
O friends and companions, so puffed up with pride,
ਸੁਣਿ ਸਹ ਕੀ ਇਕ ਬਾਤ ਸੁਹੇਲੀ ॥੧॥
sun sah kee ik baat suhelee ||1||
listen to this one joyous story of your Husband Lord. ||1||
ਜੋ ਮੈ ਬੇਦਨ ਸਾ ਕਿਸੁ ਆਖਾ ਮਾਈ ॥
jo mai bedan saa kis aakhaa maaee ||
Who can I tell about my pain, O my mother?
ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਜੀਉ ਨ ਰਹੈ ਕੈਸੇ ਰਾਖਾ ਮਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har bin jeeu na rahai kaise raakhaa maaee ||1|| rahaau ||
Without the Lord, my soul cannot survive; how can I comfort it, O my mother? ||1||Pause||
ਹਉ ਦੋਹਾਗਣਿ ਖਰੀ ਰੰਞਾਣੀ ॥
hau dohaagan kharee ra(n)njaanee ||
I am a dejected, discarded bride, totally miserable.
ਗਇਆ ਸੁ ਜੋਬਨੁ ਧਨ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥੨॥
gaiaa s joban dhan pachhutaanee ||2||
I have lost my youth; I regret and repent. ||2||
ਤੂ ਦਾਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਿਰਿ ਮੇਰਾ ॥
too daanaa saahib sir meraa ||
You are my wise Lord and Master, above my head.
ਖਿਜਮਤਿ ਕਰੀ ਜਨੁ ਬੰਦਾ ਤੇਰਾ ॥੩॥
khijamat karee jan ba(n)daa teraa ||3||
I serve You as Your humble slave. ||3||
ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਅੰਦੇਸਾ ਏਹੀ ॥
bhanat naanak a(n)desaa ehee ||
Nanak humbly prays, this is my only concern:
ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕੈਸੇ ਰਵਉ ਸਨੇਹੀ ॥੪॥੫॥
bin darasan kaise ravau sanehee ||4||5||
without the Blessed Vision of my Beloved, how can I enjoy Him? ||4||5||