Ang 924
ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਜਿ ਬੋਲਿਆ ਗੁਰਸਿਖਾ ਮੰਨਿ ਲਈ ਰਜਾਇ ਜੀਉ ॥
satigur purakh j boliaa gurasikhaa ma(n)n laee rajaai jeeu ||
And as the True Guru, the Primal Lord spoke, and the Gursikhs obeyed His Will.
ਮੋਹਰੀ ਪੁਤੁ ਸਨਮੁਖੁ ਹੋਇਆ ਰਾਮਦਾਸੈ ਪੈਰੀ ਪਾਇ ਜੀਉ ॥
moharee put sanamukh hoiaa raamadaasai pairee paai jeeu ||
His son Mohri turned sunmukh, and become obedient to Him; he bowed, and touched Ram Das' feet.
ਸਭ ਪਵੈ ਪੈਰੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੇਰੀ ਜਿਥੈ ਗੁਰੂ ਆਪੁ ਰਖਿਆ ॥
sabh pavai pairee satiguroo keree jithai guroo aap rakhiaa ||
Then, everyone bowed and touched the feet of Ram Das, into whom the Guru infused His essence.
ਕੋਈ ਕਰਿ ਬਖੀਲੀ ਨਿਵੈ ਨਾਹੀ ਫਿਰਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਆਣਿ ਨਿਵਾਇਆ ॥
koee kar bakheelee nivai naahee phir satiguroo aan nivaaiaa ||
And any that did not bow then because of envy - later, the True Guru brought them around to bow in humility.
ਹਰਿ ਗੁਰਹਿ ਭਾਣਾ ਦੀਈ ਵਡਿਆਈ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਰਜਾਇ ਜੀਉ ॥
har gurahi bhaanaa deeee vadiaaee dhur likhiaa lekh rajaai jeeu ||
It pleased the Guru, the Lord, to bestow glorious greatness upon Him; such was the pre-ordained destiny of the Lord's Will.
ਕਹੈ ਸੁੰਦਰੁ ਸੁਣਹੁ ਸੰਤਹੁ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਪੈਰੀ ਪਾਇ ਜੀਉ ॥੬॥੧॥
kahai su(n)dar sunahu sa(n)tahu sabh jagat pairee paai jeeu ||6||1||
Says Sundar, listen, O Saints: all the world fell at His feet. ||6||1||
ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ਛੰਤ ॥
raamakalee mahalaa 5 chha(n)t ||
Raamkalee, Fifth Mehl, Chhant:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaad ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਸਾਜਨੜਾ ਮੇਰਾ ਸਾਜਨੜਾ ਨਿਕਟਿ ਖਲੋਇਅੜਾ ਮੇਰਾ ਸਾਜਨੜਾ ॥
saajanaRaa meraa saajanaRaa nikat khaloiaRaa meraa saajanaRaa ||
Friend, my Friend - standing so near to me is my Friend!
ਜਾਨੀਅੜਾ ਹਰਿ ਜਾਨੀਅੜਾ ਨੈਣ ਅਲੋਇਅੜਾ ਹਰਿ ਜਾਨੀਅੜਾ ॥
jaaneeaRaa har jaaneeaRaa nain aloiaRaa har jaaneeaRaa ||
Beloved, the Lord my Beloved - with my eyes, I have seen the Lord, my Beloved!
ਨੈਣ ਅਲੋਇਆ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸੋਇਆ ਅਤਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਿਅ ਗੂੜਾ ॥
nain aloiaa ghat ghat soiaa at a(n)mrit pri gooRaa ||
With my eyes I have seen Him, sleeping upon the bed within each and every heart; my Beloved is the sweetest ambrosial nectar.
ਨਾਲਿ ਹੋਵੰਦਾ ਲਹਿ ਨ ਸਕੰਦਾ ਸੁਆਉ ਨ ਜਾਣੈ ਮੂੜਾ ॥
naal hova(n)daa lahi na saka(n)daa suaau na jaanai mooRaa ||
He is with all, but he cannot be found; the fool does not know His taste.
ਮਾਇਆ ਮਦਿ ਮਾਤਾ ਹੋਛੀ ਬਾਤਾ ਮਿਲਣੁ ਨ ਜਾਈ ਭਰਮ ਧੜਾ ॥
maaiaa mad maataa hochhee baataa milan na jaaee bharam dhaRaa ||
Intoxicated with the wine of Maya, the mortal babbles on about trivial affairs; giving in to the illusion, he cannot meet the Lord.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਨਾਹੀ ਸੂਝੈ ਹਰਿ ਸਾਜਨੁ ਸਭ ਕੈ ਨਿਕਟਿ ਖੜਾ ॥੧॥
kahu naanak gur bin naahee soojhai har saajan sabh kai nikat khaRaa ||1||
Says Nanak, without the Guru, he cannot understand the Lord, the Friend who is standing near everyone. ||1||
ਗੋਬਿੰਦਾ ਮੇਰੇ ਗੋਬਿੰਦਾ ਪ੍ਰਾਣ ਅਧਾਰਾ ਮੇਰੇ ਗੋਬਿੰਦਾ ॥
gobi(n)daa mere gobi(n)daa praan adhaaraa mere gobi(n)daa ||
God, my God - the Support of the breath of life is my God.
ਕਿਰਪਾਲਾ ਮੇਰੇ ਕਿਰਪਾਲਾ ਦਾਨ ਦਾਤਾਰਾ ਮੇਰੇ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥
kirapaalaa mere kirapaalaa daan daataaraa mere kirapaalaa ||
Merciful Lord, my Merciful Lord - the Giver of gifts is my Merciful Lord.
ਦਾਨ ਦਾਤਾਰਾ ਅਪਰ ਅਪਾਰਾ ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੋਹਨਿਆ ॥
daan daataaraa apar apaaraa ghat ghat a(n)tar sohaniaa ||
The Giver of gifts is infinite and unlimited; deep within each and every heart, He is so beautiful!
ਇਕ ਦਾਸੀ ਧਾਰੀ ਸਬਲ ਪਸਾਰੀ ਜੀਅ ਜੰਤ ਲੈ ਮੋਹਨਿਆ ॥
ik daasee dhaaree sabal pasaaree jee ja(n)t lai mohaniaa ||
He created Maya, His slave, so powerfully pervasive - she has enticed all beings and creatures.
ਜਿਸ ਨੋ ਰਾਖੈ ਸੋ ਸਚੁ ਭਾਖੈ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥
jis no raakhai so sach bhaakhai gur kaa sabad beechaaraa ||
One whom the Lord saves, chants the True Name, and contemplates the Word of the Guru's Shabad.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਭਾਣਾ ਤਿਸ ਹੀ ਕਉ ਪ੍ਰਭੁ ਪਿਆਰਾ ॥੨॥
kahu naanak jo prabh kau bhaanaa tis hee kau prabh piaaraa ||2||
Says Nanak, one who is pleasing to God - God is very dear to him. ||2||
ਮਾਣੋ ਪ੍ਰਭ ਮਾਣੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਮਾਣੋ ॥
maano prabh maano mere prabh kaa maano ||
I take pride, I take pride in God; I take pride in my God.
ਜਾਣੋ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੋ ਸੁਆਮੀ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਣੋ ॥
jaano prabh jaano suaamee sughaR sujaano ||
Wise, God is wise; my Lord and Master is all-wise, and all-knowing.
ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਨਾ ਸਦ ਪਰਧਾਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮਾ ॥
sughaR sujaanaa sad paradhaanaa a(n)mrit har kaa naamaa ||
All-wise and all-knowing, and forever supreme; the Name of the Lord is Ambrosial Nectar.
ਚਾਖਿ ਅਘਾਣੇ ਸਾਰਿਗਪਾਣੇ ਜਿਨ ਕੈ ਭਾਗ ਮਥਾਨਾ ॥
chaakh aghaane saarigapaane jin kai bhaag mathaanaa ||
Those who have such pre-ordained destiny recorded upon their foreheads, taste it, and are satisfied with the Lord of the Universe.
ਤਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ਤਿਨਹਿ ਧਿਆਇਆ ਸਗਲ ਤਿਸੈ ਕਾ ਮਾਣੋ ॥
tin hee paaiaa tinahi dhiaaiaa sagal tisai kaa maano ||
They meditate on Him, and find Him; they place all their pride in Him.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਥਿਰੁ ਤਖਤਿ ਨਿਵਾਸੀ ਸਚੁ ਤਿਸੈ ਦੀਬਾਣੋ ॥੩॥
kahu naanak thir takhat nivaasee sach tisai deebaano ||3||
Says Nanak, He is seated on His eternal throne; True is His royal court. ||3||
ਮੰਗਲਾ ਹਰਿ ਮੰਗਲਾ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸੁਣੀਐ ਮੰਗਲਾ ॥
ma(n)galaa har ma(n)galaa mere prabh kai suneeai ma(n)galaa ||
The song of joy, the Lord's song of joy; listen to the song of joy of my God.
ਸੋਹਿਲੜਾ ਪ੍ਰਭ ਸੋਹਿਲੜਾ ਅਨਹਦ ਧੁਨੀਐ ਸੋਹਿਲੜਾ ॥
sohilaRaa prabh sohilaRaa anahad dhuneeai sohilaRaa ||
The wedding song, God's wedding song; the unstruck sound current of His wedding song resounds.
ਅਨਹਦ ਵਾਜੇ ਸਬਦ ਅਗਾਜੇ ਨਿਤ ਨਿਤ ਜਿਸਹਿ ਵਧਾਈ ॥
anahad vaaje sabad agaaje nit nit jisahi vadhaaee ||
The unstruck sound current vibrates, and the Word of the Shabad resounds; there is continuous, continual rejoicing.
ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਧਿਆਈਐ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪਾਈਐ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥
so prabh dhiaaeeai sabh kichh paaeeai marai na aavai jaaee ||
Meditating on that God, everything is obtained; He does not die, or come or go.
ਚੂਕੀ ਪਿਆਸਾ ਪੂਰਨ ਆਸਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੁ ਨਿਰਗੁਨੀਐ ॥
chookee piaasaa pooran aasaa guramukh mil niraguneeai ||
Thirst is quenched, and hopes are fulfilled; the Gurmukh meets with the absolute, unmanifest Lord.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਘਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਕੈ ਨਿਤ ਨਿਤ ਮੰਗਲੁ ਸੁਨੀਐ ॥੪॥੧॥
kahu naanak ghar prabh mere kai nit nit ma(n)gal suneeai ||4||1||
Says Nanak, in the Home of my God, the songs of joy are continuously, continually heard. ||4||1||