Ang 921
ਆਪਣੀ ਲਿਵ ਆਪੇ ਲਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਮਾਲੀਐ ॥
aapanee liv aape laae guramukh sadaa samaaleeai ||
He Himself is the love, and He Himself is the embrace; the Gurmukh contemplates Him forever.
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਏਵਡੁ ਦਾਤਾ ਸੋ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ॥੨੮॥
kahai naanak evad daataa so kiu manahu visaareeai ||28||
Says Nanak, why forget such a Great Giver from the mind? ||28||
ਜੈਸੀ ਅਗਨਿ ਉਦਰ ਮਹਿ ਤੈਸੀ ਬਾਹਰਿ ਮਾਇਆ ॥
jaisee agan udar mahi taisee baahar maaiaa ||
As is the fire within the womb, so is Maya outside.
ਮਾਇਆ ਅਗਨਿ ਸਭ ਇਕੋ ਜੇਹੀ ਕਰਤੈ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥
maaiaa agan sabh iko jehee karatai khel rachaaiaa ||
The fire of Maya is one and the same; the Creator has staged this play.
ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ ਤਾ ਜੰਮਿਆ ਪਰਵਾਰਿ ਭਲਾ ਭਾਇਆ ॥
jaa tis bhaanaa taa ja(n)miaa paravaar bhalaa bhaaiaa ||
According to His Will, the child is born, and the family is very pleased.
ਲਿਵ ਛੁੜਕੀ ਲਗੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਇਆ ਅਮਰੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥
liv chhuRakee lagee trisanaa maaiaa amar varataaiaa ||
Love for the Lord wears off, and the child becomes attached to desires; the script of Maya runs its course.
ਏਹ ਮਾਇਆ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਵਿਸਰੈ ਮੋਹੁ ਉਪਜੈ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ਲਾਇਆ ॥
eh maaiaa jit har visarai mohu upajai bhaau doojaa laaiaa ||
This is Maya, by which the Lord is forgotten; emotional attachment and love of duality well up.
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਿਨਾ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਤਿਨੀ ਵਿਚੇ ਮਾਇਆ ਪਾਇਆ ॥੨੯॥
kahai naanak gur parasaadee jinaa liv laagee tinee viche maaiaa paaiaa ||29||
Says Nanak, by Guru's Grace, those who enshrine love for the Lord find Him, in the midst of Maya. ||29||
ਹਰਿ ਆਪਿ ਅਮੁਲਕੁ ਹੈ ਮੁਲਿ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
har aap amulak hai mul na paaiaa jaai ||
The Lord Himself is priceless; His worth cannot be estimated.
ਮੁਲਿ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ਕਿਸੈ ਵਿਟਹੁ ਰਹੇ ਲੋਕ ਵਿਲਲਾਇ ॥
mul na paaiaa jaai kisai vitahu rahe lok vilalaai ||
His worth cannot be estimated, even though people have grown weary of trying.
ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤਿਸ ਨੋ ਸਿਰੁ ਸਉਪੀਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਜਾਇ ॥
aisaa satigur je milai tis no sir saupeeai vichahu aap jaai ||
If you meet such a True Guru, offer your head to Him; your selfishness and conceit will be eradicated from within.
ਜਿਸ ਦਾ ਜੀਉ ਤਿਸੁ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
jis daa jeeu tis mil rahai har vasai man aai ||
Your soul belongs to Him; remain united with Him, and the Lord will come to dwell in your mind.
ਹਰਿ ਆਪਿ ਅਮੁਲਕੁ ਹੈ ਭਾਗ ਤਿਨਾ ਕੇ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨ ਹਰਿ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੩੦॥
har aap amulak hai bhaag tinaa ke naanakaa jin har palai paai ||30||
The Lord Himself is priceless; very fortunate are those, O Nanak, who attain to the Lord. ||30||
ਹਰਿ ਰਾਸਿ ਮੇਰੀ ਮਨੁ ਵਣਜਾਰਾ ॥
har raas meree man vanajaaraa ||
The Lord is my capital; my mind is the merchant.
ਹਰਿ ਰਾਸਿ ਮੇਰੀ ਮਨੁ ਵਣਜਾਰਾ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਰਾਸਿ ਜਾਣੀ ॥
har raas meree man vanajaaraa satigur te raas jaanee ||
The Lord is my capital, and my mind is the merchant; through the True Guru, I know my capital.
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਿਤ ਜਪਿਹੁ ਜੀਅਹੁ ਲਾਹਾ ਖਟਿਹੁ ਦਿਹਾੜੀ ॥
har har nit japihu jeeahu laahaa khatihu dihaaRee ||
Meditate continually on the Lord, Har, Har, O my soul, and you shall collect your profits daily.
ਏਹੁ ਧਨੁ ਤਿਨਾ ਮਿਲਿਆ ਜਿਨ ਹਰਿ ਆਪੇ ਭਾਣਾ ॥
ehu dhan tinaa miliaa jin har aape bhaanaa ||
This wealth is obtained by those who are pleasing to the Lord's Will.
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਰਾਸਿ ਮੇਰੀ ਮਨੁ ਹੋਆ ਵਣਜਾਰਾ ॥੩੧॥
kahai naanak har raas meree man hoaa vanajaaraa ||31||
Says Nanak, the Lord is my capital, and my mind is the merchant. ||31||
ਏ ਰਸਨਾ ਤੂ ਅਨ ਰਸਿ ਰਾਚਿ ਰਹੀ ਤੇਰੀ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਇ ॥
e rasanaa too an ras raach rahee teree piaas na jaai ||
O my tongue, you are engrossed in other tastes, but your thirsty desire is not quenched.
ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਇ ਹੋਰਤੁ ਕਿਤੈ ਜਿਚਰੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥
piaas na jaai horat kitai jichar har ras palai na paai ||
Your thirst shall not be quenched by any means, until you attain the subtle essence of the Lord.
ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇ ਪਲੈ ਪੀਐ ਹਰਿ ਰਸੁ ਬਹੁੜਿ ਨ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥
har ras paai palai peeai har ras bahuR na trisanaa laagai aai ||
If you do obtain the subtle essence of the Lord, and drink in this essence of the Lord, you shall not be troubled by desire again.
ਏਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਕਰਮੀ ਪਾਈਐ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਆਇ ॥
ehu har ras karamee paaeeai satigur milai jis aai ||
This subtle essence of the Lord is obtained by good karma, when one comes to meet with the True Guru.
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਹੋਰਿ ਅਨ ਰਸ ਸਭਿ ਵੀਸਰੇ ਜਾ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੩੨॥
kahai naanak hor an ras sabh veesare jaa har vasai man aai ||32||
Says Nanak, all other tastes and essences are forgotten, when the Lord comes to dwell within the mind. ||32||
ਏ ਸਰੀਰਾ ਮੇਰਿਆ ਹਰਿ ਤੁਮ ਮਹਿ ਜੋਤਿ ਰਖੀ ਤਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥
e sareeraa meriaa har tum mahi jot rakhee taa too jag mahi aaiaa ||
O my body, the Lord infused His Light into you, and then you came into the world.
ਹਰਿ ਜੋਤਿ ਰਖੀ ਤੁਧੁ ਵਿਚਿ ਤਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥
har jot rakhee tudh vich taa too jag mahi aaiaa ||
The Lord infused His Light into you, and then you came into the world.
ਹਰਿ ਆਪੇ ਮਾਤਾ ਆਪੇ ਪਿਤਾ ਜਿਨਿ ਜੀਉ ਉਪਾਇ ਜਗਤੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥
har aape maataa aape pitaa jin jeeu upaai jagat dikhaaiaa ||
The Lord Himself is your mother, and He Himself is your father; He created the created beings, and revealed the world to them.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝਿਆ ਤਾ ਚਲਤੁ ਹੋਆ ਚਲਤੁ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ॥
gur parasaadee bujhiaa taa chalat hoaa chalat nadaree aaiaa ||
By Guru's Grace, some understand, and then it's a show; it seems like just a show.
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਾ ਮੂਲੁ ਰਚਿਆ ਜੋਤਿ ਰਾਖੀ ਤਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥੩੩॥
kahai naanak srisat kaa mool rachiaa jot raakhee taa too jag mahi aaiaa ||33||
Says Nanak, He laid the foundation of the Universe, and infused His Light, and then you came into the world. ||33||
ਮਨਿ ਚਾਉ ਭਇਆ ਪ੍ਰਭ ਆਗਮੁ ਸੁਣਿਆ ॥
man chaau bhaiaa prabh aagam suniaa ||
My mind has become joyful, hearing of God's coming.
ਹਰਿ ਮੰਗਲੁ ਗਾਉ ਸਖੀ ਗ੍ਰਿਹੁ ਮੰਦਰੁ ਬਣਿਆ ॥
har ma(n)gal gaau sakhee grihu ma(n)dar baniaa ||
Sing the songs of joy to welcome the Lord, O my companions; my household has become the Lord's Mansion.
ਹਰਿ ਗਾਉ ਮੰਗਲੁ ਨਿਤ ਸਖੀਏ ਸੋਗੁ ਦੂਖੁ ਨ ਵਿਆਪਏ ॥
har gaau ma(n)gal nit sakheee sog dookh na viaapae ||
Sing continually the songs of joy to welcome the Lord, O my companions, and sorrow and suffering will not afflict you.
ਗੁਰ ਚਰਨ ਲਾਗੇ ਦਿਨ ਸਭਾਗੇ ਆਪਣਾ ਪਿਰੁ ਜਾਪਏ ॥
gur charan laage din sabhaage aapanaa pir jaapae ||
Blessed is that day, when I am attached to the Guru's feet and meditate on my Husband Lord.
ਅਨਹਤ ਬਾਣੀ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਜਾਣੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਭੋਗੋ ॥
anahat baanee gur sabad jaanee har naam har ras bhogo ||
I have come to know the unstruck sound current and the Word of the Guru's Shabad; I enjoy the sublime essence of the Lord, the Lord's Name.