Ang 733
ਜੇ ਸਉ ਲੋਚੈ ਰੰਗੁ ਨ ਹੋਵੈ ਕੋਇ ॥੩॥
je sau lochai ra(n)g na hovai koi ||3||
Even if he wishes it a hundred times, he does not obtain the Lord's Love. ||3||
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਵੈ ॥
nadar kare taa satigur paavai ||
But if the Lord blesses him with His Glance of Grace, then he meets the True Guru.
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰਸਿ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪॥੨॥੬॥
naanak har ras har ra(n)g samaavai ||4||2||6||
Nanak is absorbed into the subtle essence of the Lord's Love. ||4||2||6||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
soohee mahalaa 4 ||
Soohee, Fourth Mehl:
ਜਿਹਵਾ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਹੀ ਅਘਾਇ ॥
jihavaa har ras rahee aghaai ||
My tongue remains satisfied with the subtle essence of the Lord.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੀਵੈ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥
guramukh peevai sahaj samaai ||1||
The Gurmukh drinks it in, and merges in celestial peace. ||1||
ਹਰਿ ਰਸੁ ਜਨ ਚਾਖਹੁ ਜੇ ਭਾਈ ॥
har ras jan chaakhahu je bhaaee ||
If you taste the subtle essence of the Lord, O humble Siblings of Destiny,
ਤਉ ਕਤ ਅਨਤ ਸਾਦਿ ਲੋਭਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
tau kat anat saad lobhaaee ||1|| rahaau ||
then how can you be enticed by other flavors? ||1||Pause||
ਗੁਰਮਤਿ ਰਸੁ ਰਾਖਹੁ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
guramat ras raakhahu ur dhaar ||
Under Guru's Instructions, keep this subtle essence enshrined in your heart.
ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਾਤੇ ਰੰਗਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥੨॥
har ras raate ra(n)g muraar ||2||
Those who are imbued with the subtle essence of the Lord, are immersed in celestial bliss. ||2||
ਮਨਮੁਖਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥
manamukh har ras chaakhiaa na jaai ||
The self-willed manmukh cannot even taste the subtle essence of the Lord.
ਹਉਮੈ ਕਰੈ ਬਹੁਤੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੩॥
haumai karai bahutee milai sajaai ||3||
He acts out in ego, and suffers terrible punishment. ||3||
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਵੈ ॥
nadar kare taa har ras paavai ||
But if he is blessed with the Lord's Kind Mercy, then he obtains the subtle essence of the Lord.
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰਸਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੪॥੩॥੭॥
naanak har ras har gun gaavai ||4||3||7||
O Nanak, absorbed in this subtle essence of the Lord, sing the Glorious Praises of the Lord. ||4||3||7||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੬ ॥
soohee mahalaa 4 ghar 6 ||
Soohee, Fourth Mehl, Sixth House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaad ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਨੀਚ ਜਾਤਿ ਹਰਿ ਜਪਤਿਆ ਉਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਇ ॥
neech jaat har japatiaa utam padavee paai ||
When someone of low social class chants the Lord's Name, he obtains the state of highest dignity.
ਪੂਛਹੁ ਬਿਦਰ ਦਾਸੀ ਸੁਤੈ ਕਿਸਨੁ ਉਤਰਿਆ ਘਰਿ ਜਿਸੁ ਜਾਇ ॥੧॥
poochhahu bidar daasee sutai kisan utariaa ghar jis jaai ||1||
Go and ask Bidar, the son of a maid; Krishna himself stayed in his house. ||1||
ਹਰਿ ਕੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਸੁਨਹੁ ਜਨ ਭਾਈ ਜਿਤੁ ਸਹਸਾ ਦੂਖ ਭੂਖ ਸਭ ਲਹਿ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har kee akath kathaa sunahu jan bhaaee jit sahasaa dookh bhookh sabh lahi jaai ||1|| rahaau ||
Listen, O humble Siblings of Destiny, to the Unspoken Speech of the Lord; it removes all anxiety, pain and hunger. ||1||Pause||
ਰਵਿਦਾਸੁ ਚਮਾਰੁ ਉਸਤਤਿ ਕਰੇ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਨਿਮਖ ਇਕ ਗਾਇ ॥
ravidaas chamaar usatat kare har keerat nimakh ik gaai ||
Ravi Daas, the leather-worker, praised the Lord, and sang the Kirtan of His Praises each and every instant.
ਪਤਿਤ ਜਾਤਿ ਉਤਮੁ ਭਇਆ ਚਾਰਿ ਵਰਨ ਪਏ ਪਗਿ ਆਇ ॥੨॥
patit jaat utam bhaiaa chaar varan pae pag aai ||2||
Although he was of low social status, he was exalted and elevated, and people of all four castes came and bowed at his feet. ||2||
ਨਾਮਦੇਅ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲੋਕੁ ਛੀਪਾ ਕਹੈ ਬੁਲਾਇ ॥
naamade preet lagee har setee lok chheepaa kahai bulaai ||
Naam Dayv loved the Lord; the people called him a fabric dyer.
ਖਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿਠਿ ਦੇ ਛੋਡੇ ਹਰਿ ਨਾਮਦੇਉ ਲੀਆ ਮੁਖਿ ਲਾਇ ॥੩॥
khatree braahaman pith de chhode har naamadeu leeaa mukh laai ||3||
The Lord turned His back on the high-class Kh'shaatriyas and Brahmins, and showed His face to Naam Dayv. ||3||
ਜਿਤਨੇ ਭਗਤ ਹਰਿ ਸੇਵਕਾ ਮੁਖਿ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਤਿਨ ਤਿਲਕੁ ਕਢਾਇ ॥
jitane bhagat har sevakaa mukh athasath teerath tin tilak kadhaai ||
All of the devotees and servants of the Lord have the tilak, the ceremonial mark, applied to their foreheads at the sixty-eight sacred shrines of pilgrimage.
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕਉ ਅਨਦਿਨੁ ਪਰਸੇ ਜੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥੪॥੧॥੮॥
jan naanak tin kau anadin parase je kripaa kare har raai ||4||1||8||
Servant Nanak shall touch their feet night and day, if the Lord, the King, grants His Grace. ||4||1||8||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
soohee mahalaa 4 ||
Soohee, Fourth Mehl:
ਤਿਨੑੀ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਆਰਾਧਿਆ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲਿਖਤੁ ਲਿਲਾਰਾ ॥
tinhee a(n)tar har aaraadhiaa jin kau dhur likhiaa likhat lilaaraa ||
They alone worship and adore the Lord deep within, who are blessed with such pre-ordained destiny from the very beginning of time.
ਤਿਨ ਕੀ ਬਖੀਲੀ ਕੋਈ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜਿਨ ਕਾ ਅੰਗੁ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਕਰਤਾਰਾ ॥੧॥
tin kee bakheelee koee kiaa kare jin kaa a(n)g kare meraa har karataaraa ||1||
What can anyone do to undermine them? My Creator Lord is on their side. ||1||
ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਮਨ ਧਿਆਇ ਹਰਿ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਸਭਿ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har har dhiaai man mere man dhiaai har janam janam ke sabh dookh nivaaranahaaraa ||1|| rahaau ||
So meditate on the Lord, Har, Har, O my mind. Meditate on the Lord, O mind; He is the Eliminator of all the pains of reincarnation. ||1||Pause||
ਧੁਰਿ ਭਗਤ ਜਨਾ ਕਉ ਬਖਸਿਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰਾ ॥
dhur bhagat janaa kau bakhasiaa har a(n)mrit bhagat bha(n)daaraa ||
In the very beginning, the Lord blessed His devotees with the Ambrosial Nectar, the treasure of devotion.
ਮੂਰਖੁ ਹੋਵੈ ਸੁ ਉਨ ਕੀ ਰੀਸ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਮੁਹੁ ਕਾਰਾ ॥੨॥
moorakh hovai s un kee rees kare tis halat palat muhu kaaraa ||2||
Anyone who tries to compete with them is a fool; his face shall be blackened here and hereafter. ||2||
ਸੇ ਭਗਤ ਸੇ ਸੇਵਕਾ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥
se bhagat se sevakaa jinaa har naam piaaraa ||
They alone are devotees, and they alone are selfless servants, who love the Lord's Name.
ਤਿਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਸਿਰਿ ਨਿੰਦਕ ਕੈ ਪਵੈ ਛਾਰਾ ॥੩॥
tin kee sevaa te har paaeeai sir ni(n)dak kai pavai chhaaraa ||3||
By their selfless service, they find the Lord, while ashes fall on the heads of the slanderers. ||3||
ਜਿਸੁ ਘਰਿ ਵਿਰਤੀ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਜਗਤ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਪੂਛਿ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥
jis ghar viratee soee jaanai jagat gur naanak poochh karahu beechaaraa ||
He alone knows this, who experiences it within the home of his own self. Ask Guru Nanak, the Guru of the world, and reflect upon it.
ਚਹੁ ਪੀੜੀ ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਬਖੀਲੀ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਹਰਿ ਸੇਵਕ ਭਾਇ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੪॥੨॥੯॥
chahu peeRee aad jugaad bakheelee kinai na paaio har sevak bhaai nisataaraa ||4||2||9||
Throughout the four generations of the Gurus, from the beginning of time and throughout the ages, no one has ever found the Lord by back-biting and undermining. Only by serving the Lord with love, is one emancipated. ||4||2||9||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
soohee mahalaa 4 ||
Soohee, Fourth Mehl:
ਜਿਥੈ ਹਰਿ ਆਰਾਧੀਐ ਤਿਥੈ ਹਰਿ ਮਿਤੁ ਸਹਾਈ ॥
jithai har aaraadheeai tithai har mit sahaaee ||
Wherever the Lord is worshipped in adoration, there the Lord becomes one's friend and helper.