Ang 660
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ਚਉਪਦੇ ॥
dhanaasaree mahalaa 1 ghar 1 chaupade ||
Dhanaasaree, First Mehl, First House, Chau-Padhay:
ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaad ||
One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. No Fear. No Hatred. Image Of The Undying. Beyond Birth. Self-Existent. By Guru's Grace:
ਜੀਉ ਡਰਤੁ ਹੈ ਆਪਣਾ ਕੈ ਸਿਉ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥
jeeu darat hai aapanaa kai siu karee pukaar ||
My soul is afraid; to whom should I complain?
ਦੂਖ ਵਿਸਾਰਣੁ ਸੇਵਿਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥੧॥
dookh visaaran seviaa sadaa sadaa daataar ||1||
I serve Him, who makes me forget my pains; He is the Giver, forever and ever. ||1||
ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਨੀਤ ਨਵਾ ਸਦਾ ਸਦਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
saahib meraa neet navaa sadaa sadaa daataar ||1|| rahaau ||
My Lord and Master is forever new; He is the Giver, forever and ever. ||1||Pause||
ਅਨਦਿਨੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵੀਐ ਅੰਤਿ ਛਡਾਏ ਸੋਇ ॥
anadin saahib seveeai a(n)t chhadaae soi ||
Night and day, I serve my Lord and Master; He shall save me in the end.
ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਮੇਰੀ ਕਾਮਣੀ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਾ ਹੋਇ ॥੨॥
sun sun meree kaamanee paar utaaraa hoi ||2||
Hearing and listening, O my dear sister, I have crossed over. ||2||
ਦਇਆਲ ਤੇਰੈ ਨਾਮਿ ਤਰਾ ॥
daiaal terai naam taraa ||
O Merciful Lord, Your Name carries me across.
ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੈ ਜਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sad kurabaanai jaau ||1|| rahaau ||
I am forever a sacrifice to You. ||1||Pause||
ਸਰਬੰ ਸਾਚਾ ਏਕੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
saraba(n) saachaa ek hai doojaa naahee koi ||
In all the world, there is only the One True Lord; there is no other at all.
ਤਾ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੇ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੩॥
taa kee sevaa so kare jaa kau nadar kare ||3||
He alone serves the Lord, upon whom the Lord casts His Glance of Grace. ||3||
ਤੁਧੁ ਬਾਝੁ ਪਿਆਰੇ ਕੇਵ ਰਹਾ ॥
tudh baajh piaare kev rahaa ||
Without You, O Beloved, how could I even live?
ਸਾ ਵਡਿਆਈ ਦੇਹਿ ਜਿਤੁ ਨਾਮਿ ਤੇਰੇ ਲਾਗਿ ਰਹਾਂ ॥
saa vadiaaee dehi jit naam tere laag rahaa(n) ||
Bless me with such greatness, that I may remain attached to Your Name.
ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ਜਿਸੁ ਆਗੈ ਪਿਆਰੇ ਜਾਇ ਕਹਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
doojaa naahee koi jis aagai piaare jaai kahaa ||1|| rahaau ||
There is no other, O Beloved, to whom I can go and speak. ||1||Pause||
ਸੇਵੀ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਣਾ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਚੰਉ ਕੋਇ ॥
sevee saahib aapanaa avar na jaacha(n)u koi ||
I serve my Lord and Master; I ask for no other.
ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਬਿੰਦ ਬਿੰਦ ਚੁਖ ਚੁਖ ਹੋਇ ॥੪॥
naanak taa kaa daas hai bi(n)d bi(n)d chukh chukh hoi ||4||
Nanak is His slave; moment by moment, bit by bit, he is a sacrifice to Him. ||4||
ਸਾਹਿਬ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਬਿੰਦ ਬਿੰਦ ਚੁਖ ਚੁਖ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥੪॥੧॥
saahib tere naam vitahu bi(n)d bi(n)d chukh chukh hoi ||1|| rahaau ||4||1||
O Lord Master, I am a sacrifice to Your Name, moment by moment, bit by bit. ||1||Pause||4||1||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
dhanaasaree mahalaa 1 ||
Dhanaasaree, First Mehl:
ਹਮ ਆਦਮੀ ਹਾਂ ਇਕ ਦਮੀ ਮੁਹਲਤਿ ਮੁਹਤੁ ਨ ਜਾਣਾ ॥
ham aadamee haa(n) ik damee muhalat muhat na jaanaa ||
We are human beings of the briefest moment; we do not know the appointed time of our departure.
ਨਾਨਕੁ ਬਿਨਵੈ ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਹੁ ਜਾ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਣਾ ॥੧॥
naanak binavai tisai sarevahu jaa ke jee paraanaa ||1||
Prays Nanak, serve the One, to whom our soul and breath of life belong. ||1||
ਅੰਧੇ ਜੀਵਨਾ ਵੀਚਾਰਿ ਦੇਖਿ ਕੇਤੇ ਕੇ ਦਿਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
a(n)dhe jeevanaa veechaar dekh kete ke dinaa ||1|| rahaau ||
You are blind - see and consider, how many days your life shall last. ||1||Pause||
ਸਾਸੁ ਮਾਸੁ ਸਭੁ ਜੀਉ ਤੁਮਾਰਾ ਤੂ ਮੈ ਖਰਾ ਪਿਆਰਾ ॥
saas maas sabh jeeu tumaaraa too mai kharaa piaaraa ||
My breath, my flesh and my soul are all Yours, Lord; You are so very dear to me.
ਨਾਨਕੁ ਸਾਇਰੁ ਏਵ ਕਹਤੁ ਹੈ ਸਚੇ ਪਰਵਦਗਾਰਾ ॥੨॥
naanak saair ev kahat hai sache paravadagaaraa ||2||
Nanak, the poet, says this, O True Lord Cherisher. ||2||
ਜੇ ਤੂ ਕਿਸੈ ਨ ਦੇਹੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਕਿਆ ਕੋ ਕਢੈ ਗਹਣਾ ॥
je too kisai na dehee mere saahibaa kiaa ko kadhai gahanaa ||
If you gave nothing, O my Lord and Master, what could anyone pledge to You?
ਨਾਨਕੁ ਬਿਨਵੈ ਸੋ ਕਿਛੁ ਪਾਈਐ ਪੁਰਬਿ ਲਿਖੇ ਕਾ ਲਹਣਾ ॥੩॥
naanak binavai so kichh paaeeai purab likhe kaa lahanaa ||3||
Nanak prays, we receive that which we are pre-destined to receive. ||3||
ਨਾਮੁ ਖਸਮ ਕਾ ਚਿਤਿ ਨ ਕੀਆ ਕਪਟੀ ਕਪਟੁ ਕਮਾਣਾ ॥
naam khasam kaa chit na keeaa kapatee kapat kamaanaa ||
The deceitful person does not remember the Lord's Name; he practices only deceit.
ਜਮ ਦੁਆਰਿ ਜਾ ਪਕੜਿ ਚਲਾਇਆ ਤਾ ਚਲਦਾ ਪਛੁਤਾਣਾ ॥੪॥
jam duaar jaa pakaR chalaaiaa taa chaladaa pachhutaanaa ||4||
When he is marched in chains to Death's door, then, he regrets his actions. ||4||