Ang 558

ਨਾ ਮਨੀਆਰੁ ਨ ਚੂੜੀਆ ਨਾ ਸੇ ਵੰਗੁੜੀਆਹਾ ॥

naa maneeaar na chooReeaa naa se va(n)guReeaahaa ||

You don't have the bracelets of gold, nor the good crystal jewelry; you haven't dealt with the true jeweller.

ਜੋ ਸਹ ਕੰਠਿ ਨ ਲਗੀਆ ਜਲਨੁ ਸਿ ਬਾਹੜੀਆਹਾ ॥

jo sah ka(n)th na lageeaa jalan s baahaReeaahaa ||

Those arms, which do not embrace the neck of the Husband Lord, burn in anguish.

ਸਭਿ ਸਹੀਆ ਸਹੁ ਰਾਵਣਿ ਗਈਆ ਹਉ ਦਾਧੀ ਕੈ ਦਰਿ ਜਾਵਾ ॥

sabh saheeaa sahu raavan gaeeaa hau daadhee kai dar jaavaa ||

All my companions have gone to enjoy their Husband Lord; which door should I, the wretched one, go to?

ਅੰਮਾਲੀ ਹਉ ਖਰੀ ਸੁਚਜੀ ਤੈ ਸਹ ਏਕਿ ਨ ਭਾਵਾ ॥

a(n)maalee hau kharee suchajee tai sah ek na bhaavaa ||

O friend, I may look very attractive, but I am not pleasing to my Husband Lord at all.

ਮਾਠਿ ਗੁੰਦਾਈਁ ਪਟੀਆ ਭਰੀਐ ਮਾਗ ਸੰਧੂਰੇ ॥

maath gu(n)daaee(n) pateeaa bhareeai maag sa(n)dhoore ||

I have woven my hair into lovely braids, and saturated their partings with vermillion;

ਅਗੈ ਗਈ ਨ ਮੰਨੀਆ ਮਰਉ ਵਿਸੂਰਿ ਵਿਸੂਰੇ ॥

agai gaee na ma(n)neeaa marau visoor visoore ||

but when I go before Him, I am not accepted, and I die, suffering in anguish.

ਮੈ ਰੋਵੰਦੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਰੁਨਾ ਰੁੰਨੜੇ ਵਣਹੁ ਪੰਖੇਰੂ ॥

mai rova(n)dee sabh jag runaa ru(n)naRe vanahu pa(n)kheroo ||

I weep; the whole world weeps; even the birds of the forest weep with me.

ਇਕੁ ਨ ਰੁਨਾ ਮੇਰੇ ਤਨ ਕਾ ਬਿਰਹਾ ਜਿਨਿ ਹਉ ਪਿਰਹੁ ਵਿਛੋੜੀ ॥

ik na runaa mere tan kaa birahaa jin hau pirahu vichhoRee ||

The only thing which doesn't weep is my body's sense of separateness, which has separated me from my Lord.

ਸੁਪਨੈ ਆਇਆ ਭੀ ਗਇਆ ਮੈ ਜਲੁ ਭਰਿਆ ਰੋਇ ॥

supanai aaiaa bhee gaiaa mai jal bhariaa roi ||

In a dream, He came, and went away again; I cried so many tears.

ਆਇ ਨ ਸਕਾ ਤੁਝ ਕਨਿ ਪਿਆਰੇ ਭੇਜਿ ਨ ਸਕਾ ਕੋਇ ॥

aai na sakaa tujh kan piaare bhej na sakaa koi ||

I can't come to You, O my Beloved, and I can't send anyone to You.

ਆਉ ਸਭਾਗੀ ਨੀਦੜੀਏ ਮਤੁ ਸਹੁ ਦੇਖਾ ਸੋਇ ॥

aau sabhaagee needaReee mat sahu dekhaa soi ||

Come to me, O blessed sleep - perhaps I will see my Husband Lord again.

ਤੈ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਬਾਤ ਜਿ ਆਖੈ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਿਆ ਦੀਜੈ ॥

tai saahib kee baat j aakhai kahu naanak kiaa deejai ||

One who brings me a message from my Lord and Master - says Nanak, what shall I give to Him?

ਸੀਸੁ ਵਢੇ ਕਰਿ ਬੈਸਣੁ ਦੀਜੈ ਵਿਣੁ ਸਿਰ ਸੇਵ ਕਰੀਜੈ ॥

sees vadhe kar baisan deejai vin sir sev kareejai ||

Cutting off my head, I give it to Him to sit upon; without my head, I shall still serve Him.

ਕਿਉ ਨ ਮਰੀਜੈ ਜੀਅੜਾ ਨ ਦੀਜੈ ਜਾ ਸਹੁ ਭਇਆ ਵਿਡਾਣਾ ॥੧॥੩॥

kiu na mareejai jeeaRaa na deejai jaa sahu bhaiaa vidaanaa ||1||3||

Why haven't I died? Why hasn't my life just ended? My Husband Lord has become a stranger to me. ||1||3||

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ॥

vadaha(n)s mahalaa 3 ghar 1 ||

Wadahans, Third Mehl, First House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaad ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਮਨਿ ਮੈਲੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੈਲਾ ਤਨਿ ਧੋਤੈ ਮਨੁ ਹਛਾ ਨ ਹੋਇ ॥

man mailai sabh kichh mailaa tan dhotai man hachhaa na hoi ||

When the mind is filthy, everything is filthy; by washing the body, the mind is not cleaned.

ਇਹ ਜਗਤੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥੧॥

ih jagat bharam bhulaaiaa viralaa boojhai koi ||1||

This world is deluded by doubt; how rare are those who understand this. ||1||

ਜਪਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੂ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ॥

jap man mere too eko naam ||

O my mind, chant the One Name.

ਸਤਗੁਰਿ ਦੀਆ ਮੋ ਕਉ ਏਹੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

satagur deeaa mo kau ehu nidhaan ||1|| rahaau ||

The True Guru has given me this treasure. ||1||Pause||

ਸਿਧਾ ਕੇ ਆਸਣ ਜੇ ਸਿਖੈ ਇੰਦ੍ਰੀ ਵਸਿ ਕਰਿ ਕਮਾਇ ॥

sidhaa ke aasan je sikhai i(n)dree vas kar kamaai ||

Even if one learns the Yogic postures of the Siddhas, and holds his sexual energy in check,

ਮਨ ਕੀ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥

man kee mail na utarai haumai mail na jaai ||2||

still, the filth of the mind is not removed, and the filth of egotism is not eliminated. ||2||

ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਹੋਰੁ ਸੰਜਮੁ ਕੋ ਨਾਹੀ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਾਇ ॥

is man kau hor sa(n)jam ko naahee vin satigur kee saranaai ||

This mind is not controlled by any other discipline, except the Sanctuary of the True Guru.

ਸਤਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਉਲਟੀ ਭਈ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੩॥

satagur miliai ulatee bhaee kahanaa kichhoo na jaai ||3||

Meeting the True Guru, one is transformed beyond description. ||3||

ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਉ ਮਿਲਦੋ ਮਰੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਫਿਰਿ ਜੀਵੈ ਕੋਇ ॥

bhanat naanak satigur kau milado marai gur kai sabad phir jeevai koi ||

Prays Nanak, one who dies upon meeting the True Guru, shall be rejuvenated through the Word of the Guru's Shabad.

ਮਮਤਾ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਇਹੁ ਮਨੁ ਹਛਾ ਹੋਇ ॥੪॥੧॥

mamataa kee mal utarai ihu man hachhaa hoi ||4||1||

The filth of his attachment and possessiveness shall depart, and his mind shall become pure. ||4||1||

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

vadaha(n)s mahalaa 3 ||

Wadahans, Third Mehl:

ਨਦਰੀ ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵੀਐ ਨਦਰੀ ਸੇਵਾ ਹੋਇ ॥

nadaree satagur seveeai nadaree sevaa hoi ||

By His Grace, one serves the True Guru; by His Grace, service is performed.

ਨਦਰੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਵਸਿ ਆਵੈ ਨਦਰੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥੧॥

nadaree ihu man vas aavai nadaree man niramal hoi ||1||

By His grace, this mind is controlled, and by His Grace, it becomes pure. ||1||

ਮੇਰੇ ਮਨ ਚੇਤਿ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥

mere man chet sachaa soi ||

O my mind, think of the True Lord.

ਏਕੋ ਚੇਤਹਿ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਫਿਰਿ ਦੂਖੁ ਨ ਮੂਲੇ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

eko chetahi taa sukh paavahi phir dookh na moole hoi ||1|| rahaau ||

Think of the One Lord, and you shall obtain peace; you shall never suffer in sorrow again. ||1||Pause||

ਨਦਰੀ ਮਰਿ ਕੈ ਜੀਵੀਐ ਨਦਰੀ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

nadaree mar kai jeeveeai nadaree sabad vasai man aai ||

By His Grace, one dies while yet alive, and by His Grace, the Word of the Shabad is enshrined in the mind.

ਨਦਰੀ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝੀਐ ਹੁਕਮੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੨॥

nadaree hukam bujheeai hukame rahai samaai ||2||

By His Grace, one understands the Hukam of the Lord's Command, and by His Command, one merges into the Lord. ||2||

ਜਿਨਿ ਜਿਹਵਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਚਖਿਓ ਸਾ ਜਿਹਵਾ ਜਲਿ ਜਾਉ ॥

jin jihavaa har ras na chakhio saa jihavaa jal jaau ||

That tongue, which does not savor the sublime essence of the Lord - may that tongue be burned off!

ਅਨ ਰਸ ਸਾਦੇ ਲਗਿ ਰਹੀ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥੩॥

an ras saade lag rahee dukh paaiaa doojai bhaai ||3||

It remains attached to other pleasures, and through the love of duality, it suffers in pain. ||3||

ਸਭਨਾ ਨਦਰਿ ਏਕ ਹੈ ਆਪੇ ਫਰਕੁ ਕਰੇਇ ॥

sabhanaa nadar ek hai aape pharak karei ||

The One Lord grants His Grace to all; He Himself makes distinctions.

ਨਾਨਕ ਸਤਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਦੇਇ ॥੪॥੨॥

naanak satagur miliai phal paaiaa naam vadaaee dei ||4||2||

O Nanak, meeting the True Guru, the fruits are obtained, and one is blessed with the Glorious Greatness of the Naam. ||4||2||