Ang 511
ਕਾਇਆ ਮਿਟੀ ਅੰਧੁ ਹੈ ਪਉਣੈ ਪੁਛਹੁ ਜਾਇ ॥
kaaiaa mitee a(n)dh hai paunai puchhahu jaai ||
The body is merely blind dust; go, and ask the soul.
ਹਉ ਤਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿਆ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵਾ ਜਾਇ ॥
hau taa maaiaa mohiaa phir phir aavaa jaai ||
The soul answers, "I am enticed by Maya, and so I come and go, again and again."
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਤੋ ਖਸਮ ਕਾ ਜਿ ਰਹਾ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥
naanak hukam na jaato khasam kaa j rahaa sach samaai ||1||
O Nanak, I do not know my Lord and Master's Command, by which I would merge in the Truth. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 ||
Third Mehl:
ਏਕੋ ਨਿਹਚਲ ਨਾਮ ਧਨੁ ਹੋਰੁ ਧਨੁ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
eko nihachal naam dhan hor dhan aavai jaai ||
The Naam, the Name of the Lord, is the only permanent wealth; all other wealth comes and goes.
ਇਸੁ ਧਨ ਕਉ ਤਸਕਰੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕਈ ਨਾ ਓਚਕਾ ਲੈ ਜਾਇ ॥
is dhan kau tasakar johi na sakaee naa ochakaa lai jaai ||
Thieves cannot steal this wealth, nor can robbers take it away.
ਇਹੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਜੀਐ ਸੇਤੀ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਜੀਐ ਨਾਲੇ ਜਾਇ ॥
ihu har dhan jeeai setee rav rahiaa jeeai naale jaai ||
This wealth of the Lord is embedded in the soul, and with the soul, it shall depart.
ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈਐ ਮਨਮੁਖਿ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥
poore gur te paaeeai manamukh palai na paai ||
It is obtained from the Perfect Guru; the self-willed manmukhs do not receive it.
ਧਨੁ ਵਾਪਾਰੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨੑਾ ਨਾਮ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਆਇ ॥੨॥
dhan vaapaaree naanakaa jinhaa naam dhan khatiaa aai ||2||
Blessed are the traders, O Nanak, who have come to earn the wealth of the Naam. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਬੁ ਅਤਿ ਵਡਾ ਸਚੁ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ॥
meraa saahib at vadaa sach gahir ga(n)bheeraa ||
My Master is so very great, true, profound and unfathomable.
ਸਭੁ ਜਗੁ ਤਿਸ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਚੀਰਾ ॥
sabh jag tis kai vas hai sabh tis kaa cheeraa ||
The whole world is under His power; everything is the projection of Him.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ਨਿਹਚਲੁ ਧਨੁ ਧੀਰਾ ॥
gur parasaadee paaeeai nihachal dhan dheeraa ||
By Guru's Grace, the eternal wealth is obtained, bringing peace and patience to the mind.
ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਭੇਟੈ ਗੁਰੁ ਸੂਰਾ ॥
kirapaa te har man vasai bhetai gur sooraa ||
By His Grace, the Lord dwells in the mind, and one meets the Brave Guru.
ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਾਲਾਹਿਆ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹਰਿ ਪੂਰਾ ॥੭॥
gunava(n)tee saalaahiaa sadaa thir nihachal har pooraa ||7||
The virtuous praise the ever-stable, permanent, perfect Lord. ||7||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mah 3 ||
Salok, Third Mehl:
ਧ੍ਰਿਗੁ ਤਿਨੑਾ ਦਾ ਜੀਵਿਆ ਜੋ ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਰਹਰਿ ਤਿਆਗਦੇ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਪਾਪ ਕਮਾਇ ॥
dhrig tinhaa daa jeeviaa jo har sukh parahar tiaagade dukh haumai paap kamaai ||
Cursed is the life of those who forsake and throw away the peace of the Lord's Name, and suffer pain instead by practicing ego and sin.
ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੇ ਤਿਨੑ ਬੂਝ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥
manamukh agiaanee maaiaa mohi viaape tinh boojh na kaaee paai ||
The ignorant self-willed manmukhs are engrossed in the love of Maya; they have no understanding at all.
ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਓਇ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਇ ॥
halat palat oi sukh na paavahi a(n)t gae pachhutaai ||
In this world and in the world beyond, they do not find peace; in the end, they depart regretting and repenting.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਤਿਸੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥
gur parasaadee ko naam dhiaae tis haumai vichahu jaai ||
By Guru's Grace, one may meditate on the Naam, the Name of the Lord, and egotism departs from within him.
ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਆਇ ਪਾਇ ॥੧॥
naanak jis poorab hovai likhiaa so gur charanee aai paai ||1||
O Nanak, one who has such pre-ordained destiny, comes and falls at the Guru's Feet. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 ||
Third Mehl:
ਮਨਮੁਖੁ ਊਧਾ ਕਉਲੁ ਹੈ ਨਾ ਤਿਸੁ ਭਗਤਿ ਨ ਨਾਉ ॥
manamukh oodhaa kaul hai naa tis bhagat na naau ||
The self-willed manmukh is like the inverted lotus; he has neither devotional worship, nor the Lord's Name.
ਸਕਤੀ ਅੰਦਰਿ ਵਰਤਦਾ ਕੂੜੁ ਤਿਸ ਕਾ ਹੈ ਉਪਾਉ ॥
sakatee a(n)dar varatadaa kooR tis kaa hai upaau ||
He remains engrossed in material wealth, and his efforts are false.
ਤਿਸ ਕਾ ਅੰਦਰੁ ਚਿਤੁ ਨ ਭਿਜਈ ਮੁਖਿ ਫੀਕਾ ਆਲਾਉ ॥
tis kaa a(n)dar chit na bhijaee mukh pheekaa aalaau ||
His consciousness is not softened within, and the words from his mouth are insipid.
ਓਇ ਧਰਮਿ ਰਲਾਏ ਨਾ ਰਲਨੑਿ ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਸੁਆਉ ॥
oi dharam ralaae naa ralanhi onaa a(n)dar kooR suaau ||
He does not mingle with the righteous; within him are falsehood and selfishness.
ਨਾਨਕ ਕਰਤੈ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ਮਨਮੁਖ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਡੁਬੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥੨॥
naanak karatai banat banaaee manamukh kooR bol bol dube guramukh tare jap har naau ||2||
O Nanak, the Creator Lord has arranged things, so that the self-willed manmukhs are drowned by telling lies, while the Gurmukhs are saved by chanting the Lord's Name. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਵਡਾ ਫੇਰੁ ਪਇਆ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥
bin boojhe vadaa pher paiaa phir aavai jaaee ||
Without understanding, one must wander around the cycle of reincarnation, and continue coming and going.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਨ ਕੀਤੀਆ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਈ ॥
satigur kee sevaa na keeteeaa a(n)t gaiaa pachhutaaee ||
One who has not served the True Guru, shall depart regretting and repenting in the end.
ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈ ॥
aapanee kirapaa kare gur paaeeai vichahu aap gavaaee ||
But if the Lord shows His Mercy, one finds the Guru, and ego is banished from within.
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਵਿਚਹੁ ਉਤਰੈ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥
trisanaa bhukh vichahu utarai sukh vasai man aaee ||
Hunger and thirst depart from within, and peace comes to dwell in the mind.
ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਹਿਰਦੈ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੮॥
sadaa sadaa saalaaheeai hiradai liv laaee ||8||
Forever and ever, praise Him with love in your heart. ||8||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mah 3 ||
Salok, Third Mehl:
ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪਣਾ ਤਿਸ ਨੋ ਪੂਜੇ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
j satigur seve aapanaa tis no pooje sabh koi ||
One who serves his True Guru, is worshipped by everyone.
ਸਭਨਾ ਉਪਾਵਾ ਸਿਰਿ ਉਪਾਉ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥
sabhanaa upaavaa sir upaau hai har naam paraapat hoi ||
Of all efforts, the supreme effort is the attainment of the Lord's Name.
ਅੰਤਰਿ ਸੀਤਲ ਸਾਤਿ ਵਸੈ ਜਪਿ ਹਿਰਦੈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
a(n)tar seetal saat vasai jap hiradai sadaa sukh hoi ||
Peace and tranquility come to dwell within the mind; meditating within the heart, there comes a lasting peace.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖਾਣਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੈਨਣਾ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਹੋਇ ॥੧॥
a(n)mrit khaanaa a(n)mrit painanaa naanak naam vadaaee hoi ||1||
The Ambrosial Amrit is his food, and the Ambrosial Amrit is his clothes; O Nanak, through the Naam, the Name of the Lord, greatness is obtained. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 ||
Third Mehl:
ਏ ਮਨ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣਿ ਹਰਿ ਪਾਵਹਿ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥
e man gur kee sikh sun har paavahi gunee nidhaan ||
O mind, listen to the Guru's Teachings, and you shall obtain the treasure of virtue.