Ang 437
ਕਰਿ ਮਜਨੋ ਸਪਤ ਸਰੇ ਮਨ ਨਿਰਮਲ ਮੇਰੇ ਰਾਮ ॥
kar majano sapat sare man niramal mere raam ||
Take your bath in the seven seas, O my mind, and become pure.
ਨਿਰਮਲ ਜਲਿ ਨੑਾਏ ਜਾ ਪ੍ਰਭ ਭਾਏ ਪੰਚ ਮਿਲੇ ਵੀਚਾਰੇ ॥
niramal jal nhaae jaa prabh bhaae pa(n)ch mile veechaare ||
One bathes in the water of purity when it is pleasing to God, and obtains the five virtues by reflective meditation.
ਕਾਮੁ ਕਰੋਧੁ ਕਪਟੁ ਬਿਖਿਆ ਤਜਿ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥
kaam karodh kapat bikhiaa taj sach naam ur dhaare ||
Renouncing sexual desire, anger, deceit and corruption, he enshrines the True Name in his heart.
ਹਉਮੈ ਲੋਭ ਲਹਰਿ ਲਬ ਥਾਕੇ ਪਾਏ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥
haumai lobh lahar lab thaake paae deen daiaalaa ||
When the waves of ego, greed and avarice subside, he finds the Lord Master, Merciful to the meek.
ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਸਮਾਨਿ ਤੀਰਥੁ ਨਹੀ ਕੋਈ ਸਾਚੇ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥੩॥
naanak gur samaan teerath nahee koee saache gur gopaalaa ||3||
O Nanak, there is no place of pilgrimage comparable to the Guru; the True Guru is the Lord of the world. ||3||
ਹਉ ਬਨੁ ਬਨੋ ਦੇਖਿ ਰਹੀ ਤ੍ਰਿਣੁ ਦੇਖਿ ਸਬਾਇਆ ਰਾਮ ॥
hau ban bano dekh rahee trin dekh sabaaiaa raam ||
I have searched the jungles and forests, and looked upon all the fields.
ਤ੍ਰਿਭਵਣੋ ਤੁਝਹਿ ਕੀਆ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ਰਾਮ ॥
tribhavano tujhahi keeaa sabh jagat sabaaiaa raam ||
You created the three worlds, the entire universe, everything.
ਤੇਰਾ ਸਭੁ ਕੀਆ ਤੂੰ ਥਿਰੁ ਥੀਆ ਤੁਧੁ ਸਮਾਨਿ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥
teraa sabh keeaa too(n) thir theeaa tudh samaan ko naahee ||
You created everything; You alone are permanent. Nothing is equal to You.
ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਸਭ ਜਾਚਿਕ ਤੇਰੇ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਕਿਸੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥
too(n) daataa sabh jaachik tere tudh bin kis saalaahee ||
You are the Giver - all are Your beggars; without You, who should we praise?
ਅਣਮੰਗਿਆ ਦਾਨੁ ਦੀਜੈ ਦਾਤੇ ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥
anama(n)giaa daan deejai daate teree bhagat bhare bha(n)daaraa ||
You bestow Your gifts, even when we do not ask for them, O Great Giver; devotion to You is a treasure over-flowing.
ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਵੀਚਾਰਾ ॥੪॥੨॥
raam naam bin mukat na hoee naanak kahai veechaaraa ||4||2||
Without the Lord's Name, there is no liberation; so says Nanak, the meek. ||4||2||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 ||
Aasaa, First Mehl:
ਮੇਰਾ ਮਨੋ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਰਾਮ ਪਿਆਰੇ ਰਾਮ ॥
meraa mano meraa man raataa raam piaare raam ||
My mind, my mind is attuned to the Love of my Beloved Lord.
ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੋ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਅਪਰੰਪਰੋ ਧਾਰੇ ਰਾਮ ॥
sach saahibo aad purakh apara(n)paro dhaare raam ||
The True Lord Master, the Primal Being, the Infinite One, is the Support of the earth.
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਪਰ ਅਪਾਰਾ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਧਾਨੋ ॥
agam agochar apar apaaraa paarabraham paradhaano ||
He is unfathomable, unapproachable, infinite and incomparable. He is the Supreme Lord God, the Lord above all.
ਆਦਿ ਜੁਗਾਦੀ ਹੈ ਭੀ ਹੋਸੀ ਅਵਰੁ ਝੂਠਾ ਸਭੁ ਮਾਨੋ ॥
aad jugaadee hai bhee hosee avar jhoothaa sabh maano ||
He is the Lord, from the beginning, throughout the ages, now and forevermore; know that all else is false.
ਕਰਮ ਧਰਮ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੈ ਸੁਰਤਿ ਮੁਕਤਿ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ॥
karam dharam kee saar na jaanai surat mukat kiu paaeeai ||
If one does not appreciate the value of good deeds and Dharmic faith, how can one obtain clarity of consciousness and liberation?
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥੧॥
naanak guramukh sabad pachhaanai ahinis naam dhiaaeeai ||1||
O Nanak, the Gurmukh realizes the Word of the Shabad; night and day, he meditates on the Naam, the Name of the Lord. ||1||
ਮੇਰਾ ਮਨੋ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਨਾਮੁ ਸਖਾਈ ਰਾਮ ॥
meraa mano meraa man maaniaa naam sakhaaee raam ||
My mind, my mind has come to accept, that the Naam is our only Friend.
ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਮਾਇਆ ਸੰਗਿ ਨ ਜਾਈ ਰਾਮ ॥
haumai mamataa maaiaa sa(n)g na jaaee raam ||
Egotism, worldly attachment, and the lures of Maya shall not go with you.
ਮਾਤਾ ਪਿਤ ਭਾਈ ਸੁਤ ਚਤੁਰਾਈ ਸੰਗਿ ਨ ਸੰਪੈ ਨਾਰੇ ॥
maataa pit bhaaee sut chaturaaee sa(n)g na sa(n)pai naare ||
Mother, father, famliy, children, cleverness, property and spouses - none of these shall go with you.
ਸਾਇਰ ਕੀ ਪੁਤ੍ਰੀ ਪਰਹਰਿ ਤਿਆਗੀ ਚਰਣ ਤਲੈ ਵੀਚਾਰੇ ॥
saair kee putree parahar tiaagee charan talai veechaare ||
I have renounced Maya, the daughter of the ocean; reflecting upon reality, I have trampled it under my feet.
ਆਦਿ ਪੁਰਖਿ ਇਕੁ ਚਲਤੁ ਦਿਖਾਇਆ ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਸੋਈ ॥
aad purakh ik chalat dikhaaiaa jah dekhaa tah soee ||
The Primal Lord has revealed this wondrous show; wherever I look, there I see Him.
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਕੀ ਭਗਤਿ ਨ ਛੋਡਉ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਈ ॥੨॥
naanak har kee bhagat na chhodau sahaje hoi s hoee ||2||
O Nanak, I shall not forsake the Lord's devotional worship; in the natural course, what shall be, shall be. ||2||
ਮੇਰਾ ਮਨੋ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਚੁ ਸਮਾਲੇ ਰਾਮ ॥
meraa mano meraa man niramal saach samaale raam ||
My mind, my mind has become immaculately pure, contemplating the True Lord.
ਅਵਗਣ ਮੇਟਿ ਚਲੇ ਗੁਣ ਸੰਗਮ ਨਾਲੇ ਰਾਮ ॥
avagan met chale gun sa(n)gam naale raam ||
I have dispelled my vices, and now I walk in the company of the virtuous.
ਅਵਗਣ ਪਰਹਰਿ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰੋ ॥
avagan parahar karanee saaree dar sachai sachiaaro ||
Discarding my vices, I do good deeds, and in the True Court, I am judged as true.
ਆਵਣੁ ਜਾਵਣੁ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਤੁ ਵੀਚਾਰੋ ॥
aavan jaavan thaak rahaae guramukh tat veechaaro ||
My coming and going has come to an end; as Gurmukh, I reflect upon the nature of reality.
ਸਾਜਨੁ ਮੀਤੁ ਸੁਜਾਣੁ ਸਖਾ ਤੂੰ ਸਚਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ॥
saajan meet sujaan sakhaa too(n) sach milai vadiaaee ||
O my Dear Friend, You are my all-knowing companion; grant me the glory of Your True Name.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਐਸੀ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਈ ॥੩॥
naanak naam ratan paragaasiaa aisee guramat paaee ||3||
O Nanak, the jewel of the Naam has been revealed to me; such are the Teachings I have received from the Guru. ||3||
ਸਚੁ ਅੰਜਨੋ ਅੰਜਨੁ ਸਾਰਿ ਨਿਰੰਜਨਿ ਰਾਤਾ ਰਾਮ ॥
sach a(n)jano a(n)jan saar nira(n)jan raataa raam ||
I have carefully applied the healing ointment to my eyes, and I am attuned to the Immaculate Lord.
ਮਨਿ ਤਨਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਜਗਜੀਵਨੋ ਦਾਤਾ ਰਾਮ ॥
man tan rav rahiaa jagajeevano daataa raam ||
He is permeating my mind and body, the Life of the world, the Lord, the Great Giver.
ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਮਨਿ ਰਾਤਾ ਸਹਜਿ ਮਿਲੈ ਮੇਲਾਇਆ ॥
jagajeevan daataa har man raataa sahaj milai melaaiaa ||
My mind is imbued with the Lord, the Great Giver, the Life of the world; I have merged and blended with Him, with intuitive ease.
ਸਾਧ ਸਭਾ ਸੰਤਾ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਨਦਰਿ ਪ੍ਰਭੂ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥
saadh sabhaa sa(n)taa kee sa(n)gat nadar prabhoo sukh paaiaa ||
In the Company of the Holy, and the Saints' Society, by God's Grace, peace is obtained.
ਹਰਿ ਕੀ ਭਗਤਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਚੂਕੇ ਮੋਹ ਪਿਆਸਾ ॥
har kee bhagat rate bairaagee chooke moh piaasaa ||
The renunciates remain absorbed in devotional worship to the Lord; they are rid of emotional attachment and desire.
ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਪਤੀਣੇ ਵਿਰਲੇ ਦਾਸ ਉਦਾਸਾ ॥੪॥੩॥
naanak haumai maar pateene virale daas udaasaa ||4||3||
O Nanak, how rare is that unattached servant, who conquers his ego, and remains pleased with the Lord. ||4||3||