Ang 434

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭ ਸਾਰੀ ਕੀਤੇ ਪਾਸਾ ਢਾਲਣਿ ਆਪਿ ਲਗਾ ॥੨੬॥

jee ja(n)t sabh saaree keete paasaa dhaalan aap lagaa ||26||

He made all beings and creatures his chessmen, and He Himself threw the dice. ||26||

ਭਭੈ ਭਾਲਹਿ ਸੇ ਫਲੁ ਪਾਵਹਿ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਿਨੑ ਕਉ ਭਉ ਪਇਆ ॥

bhabhai bhaalahi se phal paavahi gur parasaadee jinh kau bhau paiaa ||

Bhabha: Those who search, find the fruits of their rewards; by Guru's Grace, they live in the Fear of God.

ਮਨਮੁਖ ਫਿਰਹਿ ਨ ਚੇਤਹਿ ਮੂੜੇ ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਫੇਰੁ ਪਇਆ ॥੨੭॥

manamukh phirahi na chetahi mooRe lakh chauraaseeh pher paiaa ||27||

The self-willed manmukhs wander around, and they do not remember the Lord; the fools are consigned to the cycle of 8.4 million incarnations. ||27||

ਮੰਮੈ ਮੋਹੁ ਮਰਣੁ ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਮਰਣੁ ਭਇਆ ਤਬ ਚੇਤਵਿਆ ॥

ma(n)mai mohu maran madhusoodan maran bhaiaa tab chetaviaa ||

Mamma: In emotional attachment, he dies; he only thinks of the Lord, the Love of Nectar, when he dies.

ਕਾਇਆ ਭੀਤਰਿ ਅਵਰੋ ਪੜਿਆ ਮੰਮਾ ਅਖਰੁ ਵੀਸਰਿਆ ॥੨੮॥

kaaiaa bheetar avaro paRiaa ma(n)maa akhar veesariaa ||28||

As long as the body is alive, he reads other things, and forgets the letter 'm', which stands for marnaa - death. ||28||

ਯਯੈ ਜਨਮੁ ਨ ਹੋਵੀ ਕਦ ਹੀ ਜੇ ਕਰਿ ਸਚੁ ਪਛਾਣੈ ॥

yayai janam na hovee kad hee je kar sach pachhaanai ||

Yaya: He is never reincarnated again, if he recognizes the True Lord.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥੨੯॥

guramukh aakhai guramukh boojhai guramukh eko jaanai ||29||

The Gurmukh speaks, the Gurmukh understands, and the Gurmukh knows only the One Lord. ||29||

ਰਾਰੈ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਜੇਤੇ ਕੀਏ ਜੰਤਾ ॥

raarai rav rahiaa sabh a(n)tar jete keee ja(n)taa ||

Rarra: The Lord is contained among all; He created all beings.

ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਧੰਧੈ ਸਭ ਲਾਏ ਕਰਮੁ ਹੋਆ ਤਿਨ ਨਾਮੁ ਲਇਆ ॥੩੦॥

ja(n)t upaai dha(n)dhai sabh laae karam hoaa tin naam laiaa ||30||

Having created His beings, He has put them all to work; they alone remember the Naam, upon whom He bestows His Grace. ||30||

ਲਲੈ ਲਾਇ ਧੰਧੈ ਜਿਨਿ ਛੋਡੀ ਮੀਠਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਕੀਆ ॥

lalai laai dha(n)dhai jin chhodee meethaa maaiaa mohu keeaa ||

Lalla: He has assigned people to their tasks, and made the love of Maya seem sweet to them.

ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਸਮ ਕਰਿ ਸਹਣਾ ਭਾਣੈ ਤਾ ਕੈ ਹੁਕਮੁ ਪਇਆ ॥੩੧॥

khaanaa peenaa sam kar sahanaa bhaanai taa kai hukam paiaa ||31||

We eat and drink; we should endure equally whatever occurs, by His Will, by His Command. ||31||

ਵਵੈ ਵਾਸੁਦੇਉ ਪਰਮੇਸਰੁ ਵੇਖਣ ਕਉ ਜਿਨਿ ਵੇਸੁ ਕੀਆ ॥

vavai vaasudeu paramesar vekhan kau jin ves keeaa ||

Wawa: The all-pervading Transcendent Lord beholds the world; He created the form it wears.

ਵੇਖੈ ਚਾਖੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥੩੨॥

vekhai chaakhai sabh kichh jaanai a(n)tar baahar rav rahiaa ||32||

He beholds, tastes, and knows everything; He is pervading and permeating inwardly and outwardly. ||32||

ੜਾੜੈ ਰਾੜਿ ਕਰਹਿ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਵਹੁ ਜਿ ਅਮਰੁ ਹੋਆ ॥

RaaRai raaR karahi kiaa praanee tisahi dhiaavahu j amar hoaa ||

Rarra: Why do you quarrel, O mortal? Meditate on the Imperishable Lord,

ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਵਹੁ ਸਚਿ ਸਮਾਵਹੁ ਓਸੁ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ਕੀਆ ॥੩੩॥

tisahi dhiaavahu sach samaavahu os vitahu kurabaan keeaa ||33||

and be absorbed into the True One. Become a sacrifice to Him. ||33||

ਹਾਹੈ ਹੋਰੁ ਨ ਕੋਈ ਦਾਤਾ ਜੀਅ ਉਪਾਇ ਜਿਨਿ ਰਿਜਕੁ ਦੀਆ ॥

haahai hor na koee daataa jee upaai jin rijak deeaa ||

Haha: There is no other Giver than Him; having created the creatures, He gives them nourishment.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵਹੁ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੀਆ ॥੩੪॥

har naam dhiaavahu har naam samaavahu anadin laahaa har naam leeaa ||34||

Meditate on the Lord's Name, be absorbed into the Lord's Name, and night and day, reap the Profit of the Lord's Name. ||34||

ਆਇੜੈ ਆਪਿ ਕਰੇ ਜਿਨਿ ਛੋਡੀ ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੁ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ॥

aaiRai aap kare jin chhodee jo kichh karanaa s kar rahiaa ||

Airaa: He Himself created the world; whatever He has to do, He continues to do.

ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਨਾਨਕ ਸਾਇਰ ਇਵ ਕਹਿਆ ॥੩੫॥੧॥

kare karaae sabh kichh jaanai naanak saair iv kahiaa ||35||1||

He acts, and causes others to act, and He knows everything; so says Nanak, the poet. ||35||1||

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ਪਟੀ ॥

raag aasaa mahalaa 3 patee ||

Raag Aasaa, Third Mehl, Patee - The Alphabet:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaad ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਅਯੋ ਅੰਙੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਆਇਆ ਕਾਖੈ ਘੰਙੈ ਕਾਲੁ ਭਇਆ ॥

ayo a(n)ngai sabh jag aaiaa kaakhai gha(n)ngai kaal bhaiaa ||

Ayo, Angai: The whole world which was created - Kaahkai, Ghangai: It shall pass away.

ਰੀਰੀ ਲਲੀ ਪਾਪ ਕਮਾਣੇ ਪੜਿ ਅਵਗਣ ਗੁਣ ਵੀਸਰਿਆ ॥੧॥

reeree lalee paap kamaane paR avagan gun veesariaa ||1||

Reeree, Laalee: People commit sins, and falling into vice, forget virtue. ||1||

ਮਨ ਐਸਾ ਲੇਖਾ ਤੂੰ ਕੀ ਪੜਿਆ ॥

man aisaa lekhaa too(n) kee paRiaa ||

O mortal, why have you studied such an account,

ਲੇਖਾ ਦੇਣਾ ਤੇਰੈ ਸਿਰਿ ਰਹਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

lekhaa denaa terai sir rahiaa ||1|| rahaau ||

which shall call you to answer for payment? ||1||Pause||

ਸਿਧੰਙਾਇਐ ਸਿਮਰਹਿ ਨਾਹੀ ਨੰਨੈ ਨਾ ਤੁਧੁ ਨਾਮੁ ਲਇਆ ॥

sidha(n)ngaaiai simarahi naahee na(n)nai naa tudh naam laiaa ||

Sidhan, Ngaayiyai: You do not remember the Lord. Nanna: You do not take the Lord's Name.

ਛਛੈ ਛੀਜਹਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਮੂੜੇ ਕਿਉ ਛੂਟਹਿ ਜਮਿ ਪਾਕੜਿਆ ॥੨॥

chhachhai chheejahi ahinis mooRe kiu chhootahi jam paakaRiaa ||2||

Chhachha: You are wearing away, every night and day; you fool, how will you find release? You are held in the grip of death. ||2||

ਬਬੈ ਬੂਝਹਿ ਨਾਹੀ ਮੂੜੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲੇ ਤੇਰਾ ਜਨਮੁ ਗਇਆ ॥

babai boojhahi naahee mooRe bharam bhule teraa janam gaiaa ||

Babba: You do not understand, you fool; deluded by doubt, you are wasting your life.

ਅਣਹੋਦਾ ਨਾਉ ਧਰਾਇਓ ਪਾਧਾ ਅਵਰਾ ਕਾ ਭਾਰੁ ਤੁਧੁ ਲਇਆ ॥੩॥

anahodaa naau dharaaio paadhaa avaraa kaa bhaar tudh laiaa ||3||

Without justification, you call yourself a teacher; thus you take on the loads of others. ||3||

ਜਜੈ ਜੋਤਿ ਹਿਰਿ ਲਈ ਤੇਰੀ ਮੂੜੇ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਵਹਿਗਾ ॥

jajai jot hir laee teree mooRe a(n)t gaiaa pachhutaavahigaa ||

Jajja: You have been robbed of your Light, you fool; in the end, you shall have to depart, and you shall regret and repent.

ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਤੂੰ ਚੀਨਹਿ ਨਾਹੀ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਆਵਹਿਗਾ ॥੪॥

ek sabad too(n) cheenahi naahee phir phir joonee aavahigaa ||4||

You have not remembered the One Word of the Shabad, and so you shall have to enter the womb over and over again. ||4||

ਤੁਧੁ ਸਿਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਪੜੁ ਪੰਡਿਤ ਅਵਰਾ ਨੋ ਨ ਸਿਖਾਲਿ ਬਿਖਿਆ ॥

tudh sir likhiaa so paR pa(n)dit avaraa no na sikhaal bikhiaa ||

Read that which is written on your forehead, O Pandit, and do not teach wickedness to others.