Ang 41

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

sireeraag mahalaa 4 ||

Siree Raag, Fourth Mehl:

ਹਉ ਪੰਥੁ ਦਸਾਈ ਨਿਤ ਖੜੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੁ ਦਸੇ ਤਿਨਿ ਜਾਉ ॥

hau pa(n)th dasaaee nit khaRee koee prabh dase tin jaau ||

I stand by the wayside and ask the Way. If only someone would show me the Way to God-I would go with him.

ਜਿਨੀ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਰਾਵਿਆ ਤਿਨ ਪੀਛੈ ਲਾਗਿ ਫਿਰਾਉ ॥

jinee meraa piaaraa raaviaa tin peechhai laag phiraau ||

I follow in the footsteps of those who enjoy the Love of my Beloved.

ਕਰਿ ਮਿੰਨਤਿ ਕਰਿ ਜੋਦੜੀ ਮੈ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਣੈ ਕਾ ਚਾਉ ॥੧॥

kar mi(n)nat kar jodaRee mai prabh milanai kaa chaau ||1||

I beg of them, I implore them; I have such a yearning to meet God! ||1||

ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਜਨਾ ਕੋਈ ਮੋ ਕਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥

mere bhaaee janaa koee mo kau har prabh mel milaai ||

O my Siblings of Destiny, please unite me in Union with my Lord God.

ਹਉ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦੀਆ ਦਿਖਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

hau satigur vitahu vaariaa jin har prabh deeaa dikhaai ||1|| rahaau ||

I am a sacrifice to the True Guru, who has shown me the Lord God. ||1||Pause||

ਹੋਇ ਨਿਮਾਣੀ ਢਹਿ ਪਵਾ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥

hoi nimaanee dhahi pavaa poore satigur paas ||

In deep humility, I fall at the Feet of the Perfect True Guru.

ਨਿਮਾਣਿਆ ਗੁਰੁ ਮਾਣੁ ਹੈ ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਰੇ ਸਾਬਾਸਿ ॥

nimaaniaa gur maan hai gur satigur kare saabaas ||

The Guru is the Honor of the dishonored. The Guru, the True Guru, brings approval and applause.

ਹਉ ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹਿ ਨ ਰਜਊ ਮੈ ਮੇਲੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਸਿ ॥੨॥

hau gur saalaahi na rajaoo mai mele har prabh paas ||2||

I am never tired of praising the Guru, who unites me with the Lord God. ||2||

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਸਭ ਕੋ ਲੋਚਦਾ ਜੇਤਾ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

satigur no sabh ko lochadaa jetaa jagat sabh koi ||

Everyone, all over the world, longs for the True Guru.

ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਦਰਸਨੁ ਨਾ ਥੀਐ ਭਾਗਹੀਣ ਬਹਿ ਰੋਇ ॥

bin bhaagaa darasan naa theeai bhaagaheen bahi roi ||

Without the good fortune of destiny, the Blessed Vision of His Darshan is not obtained. The unfortunate ones just sit and cry.

ਜੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣਾ ਸੋ ਥੀਆ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਨ ਮੇਟੈ ਕੋਇ ॥੩॥

jo har prabh bhaanaa so theeaa dhur likhiaa na metai koi ||3||

All things happen according to the Will of the Lord God. No one can erase the pre-ordained Writ of Destiny. ||3||

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਪਿ ਹਰਿ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥

aape satigur aap har aape mel milaai ||

He Himself is the True Guru; He Himself is the Lord. He Himself unites in His Union.

ਆਪਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਮੇਲਸੀ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਪੀਛੈ ਪਾਇ ॥

aap daiaa kar melasee gur satigur peechhai paai ||

In His Kindness, He unites us with Himself, as we follow the Guru, the True Guru.

ਸਭੁ ਜਗਜੀਵਨੁ ਜਗਿ ਆਪਿ ਹੈ ਨਾਨਕ ਜਲੁ ਜਲਹਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੪॥੬੮॥

sabh jagajeevan jag aap hai naanak jal jalahi samaai ||4||4||68||

Over all the world, He is the Life of the World, O Nanak, like water mingled with water. ||4||4||68||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

sireeraag mahalaa 4 ||

Siree Raag, Fourth Mehl:

ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਰਸੁ ਅਤਿ ਭਲਾ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਮਿਲੈ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥

ras a(n)mrit naam ras at bhalaa kit bidh milai ras khaai ||

The Essence of the Ambrosial Naam is the most sublime essence; how can I get to taste this essence?

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਸੋਹਾਗਣੀ ਤੁਸਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥

jaai puchhahu sohaaganee tusaa kiu kar miliaa prabh aai ||

I go and ask the happy soul-brides, "How did you come to meet God?"

ਓਇ ਵੇਪਰਵਾਹ ਨ ਬੋਲਨੀ ਹਉ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵਾ ਤਿਨ ਪਾਇ ॥੧॥

oi veparavaah na bolanee hau mal mal dhovaa tin paai ||1||

They are care-free and do not speak; I massage and wash their feet. ||1||

ਭਾਈ ਰੇ ਮਿਲਿ ਸਜਣ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥

bhaaee re mil sajan har gun saar ||

O Siblings of Destiny, meet with your spiritual friend, and dwell upon the Glorious Praises of the Lord.

ਸਜਣੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਦੁਖੁ ਕਢੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

sajan satigur purakh hai dukh kadhai haumai maar ||1|| rahaau ||

The True Guru, the Primal Being, is your Friend, who shall drive out pain and subdue your ego. ||1||Pause||

ਗੁਰਮੁਖੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਤਿਨ ਦਇਆ ਪਈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

guramukheeaa sohaaganee tin daiaa paee man aai ||

The Gurmukhs are the happy soul-brides; their minds are filled with kindness.

ਸਤਿਗੁਰ ਵਚਨੁ ਰਤੰਨੁ ਹੈ ਜੋ ਮੰਨੇ ਸੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥

satigur vachan rata(n)n hai jo ma(n)ne s har ras khaai ||

The Word of the True Guru is the Jewel. One who believes in it tastes the Sublime Essence of the Lord.

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਵਡ ਜਾਣੀਅਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਧਾ ਗੁਰ ਭਾਇ ॥੨॥

se vadabhaagee vad jaaneeahi jin har ras khaadhaa gur bhaai ||2||

Those who partake of the Lord's Sublime Essence, through the Guru's Love, are known as great and very fortunate. ||2||

ਇਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਵਣਿ ਤਿਣਿ ਸਭਤੁ ਹੈ ਭਾਗਹੀਣ ਨਹੀ ਖਾਇ ॥

ihu har ras van tin sabhat hai bhaagaheen nahee khaai ||

This Sublime Essence of the Lord is in the forests, in the fields and everywhere, but the unfortunate ones do not taste it.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਲੈ ਨਾ ਪਵੈ ਮਨਮੁਖ ਰਹੇ ਬਿਲਲਾਇ ॥

bin satigur palai naa pavai manamukh rahe bilalaai ||

Without the True Guru, it is not obtained. The self-willed manmukhs continue to cry in misery.

ਓਇ ਸਤਿਗੁਰ ਆਗੈ ਨਾ ਨਿਵਹਿ ਓਨਾ ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਲਾਇ ॥੩॥

oi satigur aagai naa nivahi onaa a(n)tar krodh balaai ||3||

They do not bow before the True Guru; the demon of anger is within them. ||3||

ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਹੋਇ ॥

har har har ras aap hai aape har ras hoi ||

The Lord Himself, Har, Har, Har, is the Sublime Essence. The Lord Himself is the Essence.

ਆਪਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਦੇਵਸੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚੋਇ ॥

aap daiaa kar devasee guramukh a(n)mrit choi ||

In His Kindness, He blesses the Gurmukh with it; the Ambrosial Nectar of this Amrit trickles down.

ਸਭੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਸੋਇ ॥੪॥੫॥੬੯॥

sabh tan man hariaa hoiaa naanak har vasiaa man soi ||4||5||69||

Then, the body and mind totally blossom forth and flourish; O Nanak, the Lord comes to dwell within the mind. ||4||5||69||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

sireeraag mahalaa 4 ||

Siree Raag, Fourth Mehl:

ਦਿਨਸੁ ਚੜੈ ਫਿਰਿ ਆਥਵੈ ਰੈਣਿ ਸਬਾਈ ਜਾਇ ॥

dinas chaRai phir aathavai rain sabaaee jaai ||

The day dawns, and then it ends, and the night passes away.

ਆਵ ਘਟੈ ਨਰੁ ਨਾ ਬੁਝੈ ਨਿਤਿ ਮੂਸਾ ਲਾਜੁ ਟੁਕਾਇ ॥

aav ghatai nar naa bujhai nit moosaa laaj tukaai ||

Man's life is diminishing, but he does not understand. Each day, the mouse of death is gnawing away at the rope of life.

ਗੁੜੁ ਮਿਠਾ ਮਾਇਆ ਪਸਰਿਆ ਮਨਮੁਖੁ ਲਗਿ ਮਾਖੀ ਪਚੈ ਪਚਾਇ ॥੧॥

guR mithaa maaiaa pasariaa manamukh lag maakhee pachai pachaai ||1||

Maya spreads out like sweet molasses; the self-willed manmukh is stuck like a fly, rotting away. ||1||

ਭਾਈ ਰੇ ਮੈ ਮੀਤੁ ਸਖਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥

bhaaee re mai meet sakhaa prabh soi ||

O Siblings of Destiny, God is my Friend and Companion.

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਮੋਹੁ ਬਿਖੁ ਹੈ ਅੰਤਿ ਬੇਲੀ ਕੋਇ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

put kalat mohu bikh hai a(n)t belee koi na hoi ||1|| rahaau ||

Emotional attachment to children and spouse is poison; in the end, no one will go along with you as your helper. ||1||Pause||

ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਉਬਰੇ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੇ ਸਰਣਾਇ ॥

guramat har liv ubare alipat rahe saranaai ||

Through the Guru's Teachings, some embrace love for the Lord, and are saved. They remain detached and unaffected, and they find the Sanctuary of the Lord.