Ang 354

ਐਸਾ ਗੁਰਮਤਿ ਰਮਤੁ ਸਰੀਰਾ ॥

aisaa guramat ramat sareeraa ||

Through the Guru's Teachings, realize that He is pervading in all bodies;

ਹਰਿ ਭਜੁ ਮੇਰੇ ਮਨ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

har bhaj mere man gahir ga(n)bheeraa ||1|| rahaau ||

O my soul, vibrate on the Profound, Unfathomable Lord. ||1||Pause||

ਅਨਤ ਤਰੰਗ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਰੰਗਾ ॥

anat tara(n)g bhagat har ra(n)gaa ||

Loving devotion to the Lord brings endless waves of joy and delight.

ਅਨਦਿਨੁ ਸੂਚੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸੰਗਾ ॥

anadin sooche har gun sa(n)gaa ||

One who dwells with the Glorious Praises of the Lord, night and day, is sanctified.

ਮਿਥਿਆ ਜਨਮੁ ਸਾਕਤ ਸੰਸਾਰਾ ॥

mithiaa janam saakat sa(n)saaraa ||

The birth into the world of the faithless cynic is totally useless.

ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਜਨੁ ਰਹੈ ਨਿਰਾਰਾ ॥੨॥

raam bhagat jan rahai niraaraa ||2||

The humble devotee of the Lord remains unattached. ||2||

ਸੂਚੀ ਕਾਇਆ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥

soochee kaaiaa har gun gaaiaa ||

The body which sings the Glorious Praises of the Lord is sanctified.

ਆਤਮੁ ਚੀਨਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇਆ ॥

aatam cheen rahai liv laaiaa ||

The soul remains conscious of the Lord, absorbed in His Love.

ਆਦਿ ਅਪਾਰੁ ਅਪਰੰਪਰੁ ਹੀਰਾ ॥

aad apaar apara(n)par heeraa ||

The Lord is the Infinite Primal Being, beyond the beyond, the priceless jewel.

ਲਾਲਿ ਰਤਾ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਧੀਰਾ ॥੩॥

laal rataa meraa man dheeraa ||3||

My mind is totally content, imbued with my Beloved. ||3||

ਕਥਨੀ ਕਹਹਿ ਕਹਹਿ ਸੇ ਮੂਏ ॥

kathanee kahahi kahahi se mooe ||

Those who speak and babble on and on, are truly dead.

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਦੂਰਿ ਨਾਹੀ ਪ੍ਰਭੁ ਤੂੰ ਹੈ ॥

so prabh door naahee prabh too(n) hai ||

God is not far away - O God, You are right here.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਦੇਖਿਆ ਮਾਇਆ ਛਾਇਆ ॥

sabh jag dekhiaa maaiaa chhaaiaa ||

I have seen that the whole world is engrossed in Maya.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥੪॥੧੭॥

naanak guramat naam dhiaaiaa ||4||17||

O Nanak, through the Guru's Teachings, I meditate on the Naam, the Name of the Lord. ||4||17||

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ਤਿਤੁਕਾ ॥

aasaa mahalaa 1 titukaa ||

Aasaa, First Mehl, Thi-Thukay:

ਕੋਈ ਭੀਖਕੁ ਭੀਖਿਆ ਖਾਇ ॥

koee bheekhak bheekhiaa khaai ||

One is a beggar, living on charity;

ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

koee raajaa rahiaa samaai ||

another is a king, absorbed in himself.

ਕਿਸ ਹੀ ਮਾਨੁ ਕਿਸੈ ਅਪਮਾਨੁ ॥

kis hee maan kisai apamaan ||

One receives honor, and another dishonor.

ਢਾਹਿ ਉਸਾਰੇ ਧਰੇ ਧਿਆਨੁ ॥

dhaahi usaare dhare dhiaan ||

The Lord destroys and creates; He is enshrined in His meditation.

ਤੁਝ ਤੇ ਵਡਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

tujh te vadaa naahee koi ||

There is no other as great as You.

ਕਿਸੁ ਵੇਖਾਲੀ ਚੰਗਾ ਹੋਇ ॥੧॥

kis vekhaalee cha(n)gaa hoi ||1||

So whom should I present to You? Who is good enough? ||1||

ਮੈ ਤਾਂ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਆਧਾਰੁ ॥

mai taa(n) naam teraa aadhaar ||

The Naam, the Name of the Lord, is my only Support.

ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਕਰਣਹਾਰੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

too(n) daataa karanahaar karataar ||1|| rahaau ||

You are the Great Giver, the Doer, the Creator. ||1||Pause||

ਵਾਟ ਨ ਪਾਵਉ ਵੀਗਾ ਜਾਉ ॥

vaat na paavau veegaa jaau ||

I have not walked on Your Path; I have followed the crooked path.

ਦਰਗਹ ਬੈਸਣ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥

daragah baisan naahee thaau ||

In the Court of the Lord, I find no place to sit.

ਮਨ ਕਾ ਅੰਧੁਲਾ ਮਾਇਆ ਕਾ ਬੰਧੁ ॥

man kaa a(n)dhulaa maaiaa kaa ba(n)dh ||

I am mentally blind, in the bondage of Maya.

ਖੀਨ ਖਰਾਬੁ ਹੋਵੈ ਨਿਤ ਕੰਧੁ ॥

kheen kharaab hovai nit ka(n)dh ||

The wall of my body is breaking down, wearing away, growing weaker.

ਖਾਣ ਜੀਵਣ ਕੀ ਬਹੁਤੀ ਆਸ ॥

khaan jeevan kee bahutee aas ||

You have such high hopes of eating and living

ਲੇਖੈ ਤੇਰੈ ਸਾਸ ਗਿਰਾਸ ॥੨॥

lekhai terai saas giraas ||2||

- your breaths and morsels of food are already counted! ||2||

ਅਹਿਨਿਸਿ ਅੰਧੁਲੇ ਦੀਪਕੁ ਦੇਇ ॥

ahinis a(n)dhule deepak dei ||

Night and day they are blind - please, bless them with Your Light.

ਭਉਜਲ ਡੂਬਤ ਚਿੰਤ ਕਰੇਇ ॥

bhaujal doobat chi(n)t karei ||

They are drowning in the terrifying world-ocean, crying out in pain.

ਕਹਹਿ ਸੁਣਹਿ ਜੋ ਮਾਨਹਿ ਨਾਉ ॥

kahahi sunahi jo maanahi naau ||

I am a sacrifice to those who chant,

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੈ ਤਾ ਕੈ ਜਾਉ ॥

hau balihaarai taa kai jaau ||

Hear and believe in the Name.

ਨਾਨਕੁ ਏਕ ਕਹੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥

naanak ek kahai aradaas ||

Nanak utters this one prayer;

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤੇਰੈ ਪਾਸਿ ॥੩॥

jeeu pi(n)d sabh terai paas ||3||

soul and body, all belong to You, Lord. ||3||

ਜਾਂ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਜਪੀ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ॥

jaa(n) too(n) dehi japee teraa naau ||

When You bless me, I chant Your Name.

ਦਰਗਹ ਬੈਸਣ ਹੋਵੈ ਥਾਉ ॥

daragah baisan hovai thaau ||

Thus I find my seat in the Court of the Lord.

ਜਾਂ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਦੁਰਮਤਿ ਜਾਇ ॥

jaa(n) tudh bhaavai taa duramat jaai ||

When it pleases You, evil-mindedness departs,

ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਆਇ ॥

giaan ratan man vasai aai ||

and the jewel of spiritual wisdom comes to dwell in the mind.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ॥

nadar kare taa satigur milai ||

When the Lord bestows His Glance of Grace, then one comes to meet the True Guru.

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਭਵਜਲੁ ਤਰੈ ॥੪॥੧੮॥

pranavat naanak bhavajal tarai ||4||18||

Prays Nanak, carry us across the terrifying world-ocean. ||4||18||

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ਪੰਚਪਦੇ₆ ॥

aasaa mahalaa 1 pa(n)chapade₆ ||

Aasaa, First Mehl, Panch-Padhay:

ਦੁਧ ਬਿਨੁ ਧੇਨੁ ਪੰਖ ਬਿਨੁ ਪੰਖੀ ਜਲ ਬਿਨੁ ਉਤਭੁਜ ਕਾਮਿ ਨਾਹੀ ॥

dudh bin dhen pa(n)kh bin pa(n)khee jal bin utabhuj kaam naahee ||

A cow without milk; a bird without wings; a garden without water - totally useless!

ਕਿਆ ਸੁਲਤਾਨੁ ਸਲਾਮ ਵਿਹੂਣਾ ਅੰਧੀ ਕੋਠੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਨਾਹੀ ॥੧॥

kiaa sulataan salaam vihoonaa a(n)dhee kothee teraa naam naahee ||1||

What is an emperor, without respect? The chamber of the soul is so dark, without the Name of the Lord. ||1||

ਕੀ ਵਿਸਰਹਿ ਦੁਖੁ ਬਹੁਤਾ ਲਾਗੈ ॥

kee visarahi dukh bahutaa laagai ||

How could I ever forget You? It would be so painful!

ਦੁਖੁ ਲਾਗੈ ਤੂੰ ਵਿਸਰੁ ਨਾਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

dukh laagai too(n) visar naahee ||1|| rahaau ||

I would suffer such pain - no, I shall not forget You! ||1||Pause||

ਅਖੀ ਅੰਧੁ ਜੀਭ ਰਸੁ ਨਾਹੀ ਕੰਨੀ ਪਵਣੁ ਨ ਵਾਜੈ ॥

akhee a(n)dh jeebh ras naahee ka(n)nee pavan na vaajai ||

The eyes grow blind, the tongue does not taste, and the ears do not hear any sound.

ਚਰਣੀ ਚਲੈ ਪਜੂਤਾ ਆਗੈ ਵਿਣੁ ਸੇਵਾ ਫਲ ਲਾਗੇ ॥੨॥

charanee chalai pajootaa aagai vin sevaa phal laage ||2||

He walks on his feet only when supported by someone else; without serving the Lord, such are the fruits of life. ||2||

ਅਖਰ ਬਿਰਖ ਬਾਗ ਭੁਇ ਚੋਖੀ ਸਿੰਚਿਤ ਭਾਉ ਕਰੇਹੀ ॥

akhar birakh baag bhui chokhee si(n)chit bhaau karehee ||

The Word is the tree; the garden of the heart is the farm; tend it, and irrigate it with the Lord's Love.

ਸਭਨਾ ਫਲੁ ਲਾਗੈ ਨਾਮੁ ਏਕੋ ਬਿਨੁ ਕਰਮਾ ਕੈਸੇ ਲੇਹੀ ॥੩॥

sabhanaa phal laagai naam eko bin karamaa kaise lehee ||3||

All these trees bear the fruit of the Name of the One Lord; but without the karma of good actions, how can anyone obtain it? ||3||

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਸਭਿ ਤੇਰੇ ਵਿਣੁ ਸੇਵਾ ਫਲੁ ਕਿਸੈ ਨਾਹੀ ॥

jete jee tete sabh tere vin sevaa phal kisai naahee ||

As many living beings are there are, they are all Yours. Without selfless service, no one obtains any reward.

ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਭਾਣਾ ਤੇਰਾ ਹੋਵੈ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਜੀਉ ਰਹੈ ਨਾਹੀ ॥੪॥

dukh sukh bhaanaa teraa hovai vin naavai jeeu rahai naahee ||4||

Pain and pleasure come by Your Will; without the Name, the soul does not even exist. ||4||

ਮਤਿ ਵਿਚਿ ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ ਹੋਰੁ ਕੈਸਾ ਜਾ ਜੀਵਾ ਤਾਂ ਜੁਗਤਿ ਨਾਹੀ ॥

mat vich maran jeevan hor kaisaa jaa jeevaa taa(n) jugat naahee ||

To die in the Teachings is to live. Otherwise, what is life? That is not the way.