Ang 1422
ਹਉ ਜੀਉ ਕਰੀ ਤਿਸ ਵਿਟਉ ਚਉ ਖੰਨੀਐ ਜੋ ਮੈ ਪਿਰੀ ਦਿਖਾਵਏ ॥
hau jeeu karee tis vitau chau kha(n)neeai jo mai piree dikhaavae ||
I would cut my living body into four pieces for anyone who shows me my Beloved.
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾਂ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਮੇਲਾਵਏ ॥੫॥
naanak har hoi daiaal taa(n) gur pooraa melaavae ||5||
O Nanak, when the Lord becomes merciful, then He leads us to meet the Perfect Guru. ||5||
ਅੰਤਰਿ ਜੋਰੁ ਹਉਮੈ ਤਨਿ ਮਾਇਆ ਕੂੜੀ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
a(n)tar jor haumai tan maaiaa kooRee aavai jaai ||
The power of egotism prevails within, and the body is controlled by Maya; the false ones come and go in reincarnation.
ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਫੁਰਮਾਇਆ ਮੰਨਿ ਨ ਸਕੀ ਦੁਤਰੁ ਤਰਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥
satigur kaa phuramaaiaa ma(n)n na sakee dutar tariaa na jaai ||
If someone does not obey the Command of the True Guru, he cannot cross over the treacherous world-ocean.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਸੋ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥
nadar kare jis aapanee so chalai satigur bhaai ||
Whoever is blessed with the Lord's Glance of Grace, walks in harmony with the Will of the True Guru.
ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥
satigur kaa darasan saphal hai jo ichhai so phal paai ||
The Blessed Vision of the True Guru's Darshan is fruitful; through it, one obtains the fruits of his desires.
ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੰਨਿਆਂ ਹਉ ਤਿਨ ਕੇ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥
jinee satigur ma(n)niaa(n) hau tin ke laagau paai ||
I touch the feet of those who believe in and obey the True Guru.
ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੬॥
naanak taa kaa daas hai j anadin rahai liv laai ||6||
Nanak is the slave of those who, night and day, remain lovingly attuned to the Lord. ||6||
ਜਿਨਾ ਪਿਰੀ ਪਿਆਰੁ ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕਿਉ ਤ੍ਰਿਪਤੀਐ ॥
jinaa piree piaar bin darasan kiu tripateeai ||
Those who are in love with their Beloved - how can they find satisfaction without His Darshan?
ਨਾਨਕ ਮਿਲੇ ਸੁਭਾਇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ ॥੭॥
naanak mile subhaai guramukh ihu man rahaseeai ||7||
O Nanak, the Gurmukhs meet Him with ease, and this mind blossoms forth in joy. ||7||
ਜਿਨਾ ਪਿਰੀ ਪਿਆਰੁ ਕਿਉ ਜੀਵਨਿ ਪਿਰ ਬਾਹਰੇ ॥
jinaa piree piaar kiu jeevan pir baahare ||
Those who are in love with their Beloved - how can they live without Him?
ਜਾਂ ਸਹੁ ਦੇਖਨਿ ਆਪਣਾ ਨਾਨਕ ਥੀਵਨਿ ਭੀ ਹਰੇ ॥੮॥
jaa(n) sahu dekhan aapanaa naanak theevan bhee hare ||8||
When they see their Husband Lord, O Nanak, they are rejuvenated. ||8||
ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਦਰਿ ਨੇਹੁ ਤੈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਚੈ ਲਾਇਆ ॥
jinaa guramukh a(n)dar nehu tai preetam sachai laaiaa ||
Those Gurmukhs who are filled with love for You, my True Beloved,
ਰਾਤੀ ਅਤੈ ਡੇਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੇਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੯॥
raatee atai dehu naanak prem samaaiaa ||9||
O Nanak, remain immersed in the Lord's Love, night and day. ||9||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੀ ਆਸਕੀ ਜਿਤੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਸਚਾ ਪਾਈਐ ॥
guramukh sachee aasakee jit preetam sachaa paaeeai ||
The love of the Gurmukh is true; through it, the True Beloved is attained.
ਅਨਦਿਨੁ ਰਹਹਿ ਅਨੰਦਿ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈਐ ॥੧੦॥
anadin rahahi ana(n)d naanak sahaj samaaeeai ||10||
Night and day, remain in bliss, O Nanak, immersed in intuitive peace and poise. ||10||
ਸਚਾ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਈਐ ॥
sachaa prem piaar gur poore te paaeeai ||
True love and affection are obtained from the Perfect Guru.
ਕਬਹੂ ਨ ਹੋਵੈ ਭੰਗੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ॥੧੧॥
kabahoo na hovai bha(n)g naanak har gun gaaeeai ||11||
They never break, O Nanak, if one sings the Glorious Praises of the Lord. ||11||
ਜਿਨੑਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚਾ ਨੇਹੁ ਕਿਉ ਜੀਵਨੑਿ ਪਿਰੀ ਵਿਹੂਣਿਆ ॥
jinhaa a(n)dar sachaa nehu kiu jeevanhi piree vihooniaa ||
How can those who have true love within them live without their Husband Lord?
ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲੇ ਆਪਿ ਨਾਨਕ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ॥੧੨॥
guramukh mele aap naanak chiree vichhu(n)niaa ||12||
The Lord unites the Gurmukhs with Himself, O Nanak; they were separated from Him for such a long time. ||12||
ਜਿਨ ਕਉ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰੁ ਤਉ ਆਪੇ ਲਾਇਆ ਕਰਮੁ ਕਰਿ ॥
jin kau prem piaar tau aape laaiaa karam kar ||
You grant Your Grace to those whom You Yourself bless with love and affection.
ਨਾਨਕ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਮੈ ਜਾਚਿਕ ਦੀਜੈ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ॥੧੩॥
naanak lehu milaai mai jaachik deejai naam har ||13||
O Lord, please let Nanak meet with You; please bless this beggar with Your Name. ||13||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰੋਵੈ ॥
guramukh hasai guramukh rovai ||
The Gurmukh laughs, and the Gurmukh cries.
ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰੇ ਸਾਈ ਭਗਤਿ ਹੋਵੈ ॥
j guramukh kare saaee bhagat hovai ||
Whatever the Gurmukh does, is devotional worship.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥
guramukh hovai s kare veechaar ||
Whoever becomes Gurmukh contemplates the Lord.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਪਾਵੈ ਪਾਰੁ ॥੧੪॥
guramukh naanak paavai paar ||14||
The Gurmukh, O Nanak, crosses over to the other shore. ||14||
ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥
jinaa a(n)dar naam nidhaan hai gurabaanee veechaar ||
Those who have the Naam within, contemplate the Word of the Guru's Bani.
ਤਿਨ ਕੇ ਮੁਖ ਸਦ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥
tin ke mukh sad ujale tit sachai darabaar ||
Their faces are always radiant in the Court of the True Lord.
ਤਿਨ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਕਦੇ ਨ ਵਿਸਰੈ ਜਿ ਆਪਿ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥
tin bahadiaa uthadiaa kade na visarai j aap bakhase karataar ||
Sitting down and standing up, they never forget the Creator, who forgives them.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਜਿ ਮੇਲੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿ ॥੧੫॥
naanak guramukh mile na vichhuRahi j mele sirajanahaar ||15||
O Nanak, the Gurmukhs are united with the Lord. Those united by the Creator Lord, shall never be separated again. ||15||
ਗੁਰ ਪੀਰਾਂ ਕੀ ਚਾਕਰੀ ਮਹਾਂ ਕਰੜੀ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥
gur peeraa(n) kee chaakaree mahaa(n) karaRee sukh saar ||
To work for the Guru, or a spiritual teacher, is terribly difficult, but it brings the most excellent peace.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਤਿਸੁ ਲਾਏ ਹੇਤ ਪਿਆਰੁ ॥
nadar kare jis aapanee tis laae het piaar ||
The Lord casts His Glance of Grace, and inspires love and affection.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵੈ ਲਗਿਆ ਭਉਜਲੁ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥
satigur kee sevai lagiaa bhaujal tarai sa(n)saar ||
Joined to the service of the True Guru, the mortal being crosses over the terrifying world-ocean.
ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਅੰਤਰਿ ਬਿਬੇਕ ਬੀਚਾਰੁ ॥
man chi(n)diaa phal paaisee a(n)tar bibek beechaar ||
The fruits of the mind's desires are obtained, with clear contemplation and discriminating understanding within.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਈਐ ਸਭੁ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੧੬॥
naanak satigur miliai prabh paaeeai sabh dookh nivaaranahaar ||16||
O Nanak, meeting the True Guru, God is found; He is the Eradicator of all sorrow. ||16||
ਮਨਮੁਖ ਸੇਵਾ ਜੋ ਕਰੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
manamukh sevaa jo kare doojai bhaai chit laai ||
The self-willed manmukh may perform service, but his consciousness is attached to the love of duality.
ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇ ॥
put kalat kuta(n)b hai maaiaa mohu vadhaai ||
Through Maya, his emotional attachment to children, spouse and relatives increases.
ਦਰਗਹਿ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਕੋਈ ਅੰਤਿ ਨ ਸਕੀ ਛਡਾਇ ॥
daragahi lekhaa ma(n)geeai koee a(n)t na sakee chhadaai ||
He shall be called to account in the Court of the Lord, and in the end, no one will be able to save him.