Ang 1415
ਆਤਮਾ ਰਾਮੁ ਨ ਪੂਜਨੀ ਦੂਜੈ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
aatamaa raam na poojanee doojai kiu sukh hoi ||
They do not worship the Lord, the Supreme Soul; how can they find peace in duality?
ਹਉਮੈ ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਹੈ ਸਬਦਿ ਨ ਕਾਢਹਿ ਧੋਇ ॥
haumai a(n)tar mail hai sabad na kaadhahi dhoi ||
They are filled with the filth of egotism; they do not wash it away with the Word of the Shabad.
ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮੈਲਿਆ ਮੁਏ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਖੋਇ ॥੨੦॥
naanak bin naavai mailiaa mue janam padaarath khoi ||20||
O Nanak, without the Name, they die in their filth; they waste the priceless opportunity of this human life. ||20||
ਮਨਮੁਖ ਬੋਲੇ ਅੰਧੁਲੇ ਤਿਸੁ ਮਹਿ ਅਗਨੀ ਕਾ ਵਾਸੁ ॥
manamukh bole a(n)dhule tis mahi aganee kaa vaas ||
The self-willed manmukhs are deaf and blind; they are filled with the fire of desire.
ਬਾਣੀ ਸੁਰਤਿ ਨ ਬੁਝਨੀ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥
baanee surat na bujhanee sabad na karahi pragaas ||
They have no intuitive understanding of the Guru's Bani; they are not illumined with the Shabad.
ਓਨਾ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰਿ ਸੁਧਿ ਨਹੀ ਗੁਰ ਬਚਨਿ ਨ ਕਰਹਿ ਵਿਸਾਸੁ ॥
onaa aapanee a(n)dar sudh nahee gur bachan na karahi visaas ||
They do not know their own inner being, and they have no faith in the Guru's Word.
ਗਿਆਨੀਆ ਅੰਦਰਿ ਗੁਰਸਬਦੁ ਹੈ ਨਿਤ ਹਰਿ ਲਿਵ ਸਦਾ ਵਿਗਾਸੁ ॥
giaaneeaa a(n)dar gurasabad hai nit har liv sadaa vigaas ||
The Word of the Guru's Shabad is within the being of the spiritually wise ones. They always blossom in His love.
ਹਰਿ ਗਿਆਨੀਆ ਕੀ ਰਖਦਾ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਾਸੁ ॥
har giaaneeaa kee rakhadaa hau sad balihaaree taas ||
The Lord saves the honor of the spiritually wise ones.I am forever a sacrifice to them.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋ ਹਰਿ ਸੇਵਦੇ ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ॥੨੧॥
guramukh jo har sevade jan naanak taa kaa daas ||21||
Servant Nanak is the slave of those Gurmukhs who serve the Lord. ||21||
ਮਾਇਆ ਭੁਇਅੰਗਮੁ ਸਰਪੁ ਹੈ ਜਗੁ ਘੇਰਿਆ ਬਿਖੁ ਮਾਇ ॥
maaiaa bhuia(n)gam sarap hai jag gheriaa bikh maai ||
The poisonous snake, the serpent of Maya, has surrounded the world with its coils, O mother!
ਬਿਖੁ ਕਾ ਮਾਰਣੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਗੁਰ ਗਰੁੜ ਸਬਦੁ ਮੁਖਿ ਪਾਇ ॥
bikh kaa maaran har naam hai gur garuR sabad mukh paai ||
The antidote to this poisonous venom is the Name of the Lord; the Guru places the magic spell of the Shabad into the mouth.
ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥
jin kau poorab likhiaa tin satigur miliaa aai ||
Those who are blessed with such pre-ordained destiny come and meet the True Guru.
ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇਆ ਬਿਖੁ ਹਉਮੈ ਗਇਆ ਬਿਲਾਇ ॥
mil satigur niramal hoiaa bikh haumai gaiaa bilaai ||
Meeting with the True Guru, they become immaculate, and the poison of egotism is eradicated.
ਗੁਰਮੁਖਾ ਕੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥
guramukhaa ke mukh ujale har daragah sobhaa paai ||
Radiant and bright are the faces of the Gurmukhs; they are honored in the Court of the Lord.
ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਣੁ ਤਿਨ ਜੋ ਚਾਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੨੨॥
jan naanak sadaa kurabaan tin jo chaalahi satigur bhaai ||22||
Servant Nanak is forever a sacrifice to those who walk in harmony with the Will of the True Guru. ||22||
ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਹੈ ਨਿਤ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
satigur purakh niravair hai nit hiradai har liv laai ||
The True Guru, the Primal Being, has no hatred or vengeance. His heart is constantly attuned to the Lord.
ਨਿਰਵੈਰੈ ਨਾਲਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਇਦਾ ਅਪਣੈ ਘਰਿ ਲੂਕੀ ਲਾਇ ॥
niravairai naal vair rachaaidaa apanai ghar lookee laai ||
Whoever directs hatred against the Guru, who has no hatred at all, only sets his own home on fire.
ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਹੈ ਅਨਦਿਨੁ ਜਲੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥
a(n)tar krodh aha(n)kaar hai anadin jalai sadaa dukh paai ||
Anger and egotism are within him night and day; he burns, and suffers constant pain.
ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਨਿਤ ਭਉਕਦੇ ਬਿਖੁ ਖਾਧੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥
kooR bol bol nit bhaukade bikh khaadhe doojai bhaai ||
They babble and tell lies, and keep on barking, eating the poison of the love of duality.
ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਭਰਮਦੇ ਫਿਰਿ ਘਰਿ ਘਰਿ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥
bikh maaiaa kaaran bharamade phir ghar ghar pat gavaai ||
For the sake of the poison of Maya, they wander from house to house, and lose their honor.
ਬੇਸੁਆ ਕੇਰੇ ਪੂਤ ਜਿਉ ਪਿਤਾ ਨਾਮੁ ਤਿਸੁ ਜਾਇ ॥
besuaa kere poot jiu pitaa naam tis jaai ||
They are like the son of a prostitute, who does not know the name of his father.
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਖੁਆਇ ॥
har har naam na chetanee karatai aap khuaai ||
They do not remember the Name of the Lord, Har, Har; the Creator Himself brings them to ruin.
ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀਅਨੁ ਜਨ ਵਿਛੁੜੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇ ॥
har guramukh kirapaa dhaareean jan vichhuRe aap milaai ||
The Lord showers His Mercy upon the Gurmukhs, and reunites the separated ones with Himself.
ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਲਾਗੇ ਪਾਇ ॥੨੩॥
jan naanak tis balihaaranai jo satigur laage paai ||23||
Servant Nanak is a sacrifice to those who fall at the Feet of the True Guru. ||23||
ਨਾਮਿ ਲਗੇ ਸੇ ਊਬਰੇ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਂਹਿ ॥
naam lage se oobare bin naavai jam pur jaa(n)hi ||
Those who are attached to the Naam, the Name of the Lord, are saved; without the Name, they must go to the City of Death.
ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਆਇ ਗਏ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥੨੪॥
naanak bin naavai sukh nahee aai gae pachhutaahi ||24||
O Nanak, without the Name, they find no peace; they come and go in reincarnation with regrets. ||24||
ਚਿੰਤਾ ਧਾਵਤ ਰਹਿ ਗਏ ਤਾਂ ਮਨਿ ਭਇਆ ਅਨੰਦੁ ॥
chi(n)taa dhaavat rahi gae taa(n) man bhaiaa ana(n)d ||
When anxiety and wanderings come to an end, the mind becomes happy.
ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦੀ ਬੁਝੀਐ ਸਾ ਧਨ ਸੁਤੀ ਨਿਚਿੰਦ ॥
gur prasaadee bujheeai saa dhan sutee nichi(n)d ||
By Guru's Grace, the soul-bride understands, and then she sleeps without worry.
ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨੑਾ ਭੇਟਿਆ ਗੁਰ ਗੋਵਿੰਦੁ ॥
jin kau poorab likhiaa tinhaa bhetiaa gur govi(n)d ||
Those who have such pre-ordained destiny meet with the Guru, the Lord of the Universe.
ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੫॥
naanak sahaje mil rahe har paaiaa paramaana(n)d ||25||
O Nanak, they merge intuitively into the Lord, the Embodiment of Supreme Bliss. ||25||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਗੁਰਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥
satigur sevan aapanaa gurasabadee veechaar ||
Those who serve their True Guru, who contemplate the Word of the Guru's Shabad,
ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲੈਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਖਹਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
satigur kaa bhaanaa ma(n)n lain har naam rakhahi ur dhaar ||
who honor and obey the Will of the True Guru, who keep the Lord's Name enshrined within their hearts,
ਐਥੈ ਓਥੈ ਮੰਨੀਅਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਗੇ ਵਾਪਾਰਿ ॥
aithai othai ma(n)neean har naam lage vaapaar ||
are honored, here and hereafter; they are dedicated to the business of the Lord's Name.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਸਿਞਾਪਦੇ ਤਿਤੁ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥
guramukh sabad sinjaapade tit saachai darabaar ||
Through the Word of the Shabad, the Gurmukhs gain recognition in that Court of the True Lord.
ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਖਰਚੁ ਸਚੁ ਅੰਤਰਿ ਪਿਰਮੁ ਪਿਆਰੁ ॥
sachaa saudaa kharach sach a(n)tar piram piaar ||
The True Name is their merchandise, the True Name is their expenditure; the Love of their Beloved fills their inner beings.
ਜਮਕਾਲੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਈ ਆਪਿ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥
jamakaal neR na aavaee aap bakhase karataar ||
The Messenger of Death does not even approach them; the Creator Lord Himself forgives them.