Ang 1377

ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਠਾਕ ਨ ਅਵਘਟ ਘਾਟ ॥੨੩੧॥

mukat padaarath paaeeai thaak na avaghat ghaat ||231||

He obtains the treasure of liberation, and the difficult road to the Lord is not blocked. ||231||

ਬੰਨੑਿ ਉਠਾਈ ਪੋਟਲੀ ਕਿਥੈ ਵੰਞਾ ਘਤਿ ॥੨॥

ba(n)nhi uthaaee potalee kithai va(n)njaa ghat ||2||

I am so accustomed to walking in the ways of the world. I have tied and picked up the bundle; where can I go to throw it away? ||2||

ਕਬੀਰ ਏਕ ਘੜੀ ਆਧੀ ਘਰੀ ਆਧੀ ਹੂੰ ਤੇ ਆਧ ॥

kabeer ek ghaRee aadhee gharee aadhee hoo(n) te aadh ||

Kabeer, whether is is for an hour, half an hour, or half of that,

ਭਗਤਨ ਸੇਤੀ ਗੋਸਟੇ ਜੋ ਕੀਨੇ ਸੋ ਲਾਭ ॥੨੩੨॥

bhagatan setee gosate jo keene so laabh ||232||

whatever it is, it is worthwhile to speak with the Holy. ||232||

ਕਬੀਰ ਭਾਂਗ ਮਾਛੁਲੀ ਸੁਰਾ ਪਾਨਿ ਜੋ ਜੋ ਪ੍ਰਾਨੀ ਖਾਂਹਿ ॥

kabeer bhaa(n)g maachhulee suraa paan jo jo praanee khaa(n)hi ||

Kabeer, those mortals who consume marijuana, fish and wine

ਤੀਰਥ ਬਰਤ ਨੇਮ ਕੀਏ ਤੇ ਸਭੈ ਰਸਾਤਲਿ ਜਾਂਹਿ ॥੨੩੩॥

teerath barat nem keee te sabhai rasaatal jaa(n)hi ||233||

- no matter what pilgrimages, fasts and rituals they follow, they will all go to hell. ||233||

ਨੀਚੇ ਲੋਇਨ ਕਰਿ ਰਹਉ ਲੇ ਸਾਜਨ ਘਟ ਮਾਹਿ ॥

neeche loin kar rahau le saajan ghat maahi ||

Kabeer, I keep my eyes lowered, and enshrine my Friend within my heart.

ਸਭ ਰਸ ਖੇਲਉ ਪੀਅ ਸਉ ਕਿਸੀ ਲਖਾਵਉ ਨਾਹਿ ॥੨੩੪॥

sabh ras khelau pee sau kisee lakhaavau naahi ||234||

I enjoy all pleasures with my Beloved, but I do not let anyone else know. ||234||

ਆਠ ਜਾਮ ਚਉਸਠਿ ਘਰੀ ਤੁਅ ਨਿਰਖਤ ਰਹੈ ਜੀਉ ॥

aath jaam chausath gharee tu nirakhat rahai jeeu ||

Twenty-four hours a day, every hour, my soul continues to look to You, O Lord.

ਨੀਚੇ ਲੋਇਨ ਕਿਉ ਕਰਉ ਸਭ ਘਟ ਦੇਖਉ ਪੀਉ ॥੨੩੫॥

neeche loin kiu karau sabh ghat dekhau peeu ||235||

Why should I keep my eyes lowered? I see my Beloved in every heart. ||235||

ਸੁਨੁ ਸਖੀ ਪੀਅ ਮਹਿ ਜੀਉ ਬਸੈ ਜੀਅ ਮਹਿ ਬਸੈ ਕਿ ਪੀਉ ॥

sun sakhee pee mahi jeeu basai jee mahi basai k peeu ||

Listen, O my companions: my soul dwells in my Beloved, and my Beloved dwells in my soul.

ਜੀਉ ਪੀਉ ਬੂਝਉ ਨਹੀ ਘਟ ਮਹਿ ਜੀਉ ਕਿ ਪੀਉ ॥੨੩੬॥

jeeu peeu boojhau nahee ghat mahi jeeu k peeu ||236||

I realize that there is no difference between my soul and my Beloved; I cannot tell whether my soul or my Beloved dwells in my heart. ||236||

ਕਬੀਰ ਬਾਮਨੁ ਗੁਰੂ ਹੈ ਜਗਤ ਕਾ ਭਗਤਨ ਕਾ ਗੁਰੁ ਨਾਹਿ ॥

kabeer baaman guroo hai jagat kaa bhagatan kaa gur naahi ||

Kabeer, the Brahmin may be the guru of the world, but he is not the Guru of the devotees.

ਅਰਝਿ ਉਰਝਿ ਕੈ ਪਚਿ ਮੂਆ ਚਾਰਉ ਬੇਦਹੁ ਮਾਹਿ ॥੨੩੭॥

arajh urajh kai pach mooaa chaarau bedahu maahi ||237||

He rots and dies in the perplexities of the four Vedas. ||237||

ਹਰਿ ਹੈ ਖਾਂਡੁ ਰੇਤੁ ਮਹਿ ਬਿਖਰੀ ਹਾਥੀ ਚੁਨੀ ਨ ਜਾਇ ॥

har hai khaa(n)d ret mahi bikharee haathee chunee na jaai ||

The Lord is like sugar, scattered in the sand; the elephant cannot pick it up.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਗੁਰਿ ਭਲੀ ਬੁਝਾਈ ਕੀਟੀ ਹੋਇ ਕੈ ਖਾਇ ॥੨੩੮॥

kahi kabeer gur bhalee bujhaaee keetee hoi kai khaai ||238||

Says Kabeer, the Guru has given me this sublime understanding: become an ant, and feed on it. ||238||

ਕਬੀਰ ਜਉ ਤੁਹਿ ਸਾਧ ਪਿਰੰਮ ਕੀ ਸੀਸੁ ਕਾਟਿ ਕਰਿ ਗੋਇ ॥

kabeer jau tuhi saadh pira(n)m kee sees kaat kar goi ||

Kabeer, if you desire to play the game of love with the Lord, then cut off your head, and make it into a ball.

ਖੇਲਤ ਖੇਲਤ ਹਾਲ ਕਰਿ ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ਤ ਹੋਇ ॥੨੩੯॥

khelat khelat haal kar jo kichh hoi ta hoi ||239||

Lose yourself in the play of it, and then whatever will be, will be. ||239||

ਕਬੀਰ ਜਉ ਤੁਹਿ ਸਾਧ ਪਿਰੰਮ ਕੀ ਪਾਕੇ ਸੇਤੀ ਖੇਲੁ ॥

kabeer jau tuhi saadh pira(n)m kee paake setee khel ||

Kabeer, if you desire to play the game of love with the Lord, play it with someone with committment.

ਕਾਚੀ ਸਰਸਉਂ ਪੇਲਿ ਕੈ ਨਾ ਖਲਿ ਭਈ ਨ ਤੇਲੁ ॥੨੪੦॥

kaachee sarasau(n) pel kai naa khal bhaee na tel ||240||

Pressing the unripe mustard seeds produces neither oil nor flour. ||240||

ਢੂੰਢਤ ਡੋਲਹਿ ਅੰਧ ਗਤਿ ਅਰੁ ਚੀਨਤ ਨਾਹੀ ਸੰਤ ॥

dhoo(n)dhat dolahi a(n)dh gat ar cheenat naahee sa(n)t ||

Searching, the mortal stumbles like a blind person, and does not recognize the Saint.

ਕਹਿ ਨਾਮਾ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਭਗਤਹੁ ਭਗਵੰਤੁ ॥੨੪੧॥

kahi naamaa kiu paaeeai bin bhagatahu bhagava(n)t ||241||

Says Naam Dayv, how can one obtain the Lord God, without His devotee? ||241||

ਹਰਿ ਸੋ ਹੀਰਾ ਛਾਡਿ ਕੈ ਕਰਹਿ ਆਨ ਕੀ ਆਸ ॥

har so heeraa chhaad kai karahi aan kee aas ||

Forsaking the Diamond of the Lord, the mortals put their hopes in another.

ਤੇ ਨਰ ਦੋਜਕ ਜਾਹਿਗੇ ਸਤਿ ਭਾਖੈ ਰਵਿਦਾਸ ॥੨੪੨॥

te nar dojak jaahige sat bhaakhai ravidaas ||242||

Those people shall go to hell; Ravi Daas speaks the Truth. ||242||

ਕਬੀਰ ਜਉ ਗ੍ਰਿਹੁ ਕਰਹਿ ਤ ਧਰਮੁ ਕਰੁ ਨਾਹੀ ਤ ਕਰੁ ਬੈਰਾਗੁ ॥

kabeer jau grihu karahi ta dharam kar naahee ta kar bairaag ||

Kabeer, if you live the householder's life, then practice righteousness; otherwise, you might as well retire from the world.

ਬੈਰਾਗੀ ਬੰਧਨੁ ਕਰੈ ਤਾ ਕੋ ਬਡੋ ਅਭਾਗੁ ॥੨੪੩॥

bairaagee ba(n)dhan karai taa ko bado abhaag ||243||

If someone renounces the world, and then gets involved in worldly entanglements, he shall suffer terrible misfortune. ||243||

ਸਲੋਕ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਕੇ ॥

salok sekh phareed ke ||

Saloks Of Shaykh Fareed Jee:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaad ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਜਿਤੁ ਦਿਹਾੜੈ ਧਨ ਵਰੀ ਸਾਹੇ ਲਏ ਲਿਖਾਇ ॥

jit dihaaRai dhan varee saahe lae likhaai ||

The day of the bride's wedding is pre-ordained.

ਮਲਕੁ ਜਿ ਕੰਨੀ ਸੁਣੀਦਾ ਮੁਹੁ ਦੇਖਾਲੇ ਆਇ ॥

malak j ka(n)nee suneedaa muhu dekhaale aai ||

On that day, the Messenger of Death, of whom she had only heard, comes and shows its face.

ਜਿੰਦੁ ਨਿਮਾਣੀ ਕਢੀਐ ਹਡਾ ਕੂ ਕੜਕਾਇ ॥

ji(n)d nimaanee kadheeai hadaa koo kaRakaai ||

It breaks the bones of the body and pulls the helpless soul out.

ਸਾਹੇ ਲਿਖੇ ਨ ਚਲਨੀ ਜਿੰਦੂ ਕੂੰ ਸਮਝਾਇ ॥

saahe likhe na chalanee ji(n)doo koo(n) samajhaai ||

That pre-ordained time of marriage cannot be avoided. Explain this to your soul.

ਜਿੰਦੁ ਵਹੁਟੀ ਮਰਣੁ ਵਰੁ ਲੈ ਜਾਸੀ ਪਰਣਾਇ ॥

ji(n)d vahutee maran var lai jaasee paranaai ||

The soul is the bride, and death is the groom. He will marry her and take her away.

ਆਪਣ ਹਥੀ ਜੋਲਿ ਕੈ ਕੈ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥

aapan hathee jol kai kai gal lagai dhaai ||

After the body sends her away with its own hands, whose neck will it embrace?

ਵਾਲਹੁ ਨਿਕੀ ਪੁਰਸਲਾਤ ਕੰਨੀ ਨ ਸੁਣੀ ਆਇ ॥

vaalahu nikee purasalaat ka(n)nee na sunee aai ||

The bridge to hell is narrower than a hair; haven't you heard of it with your ears?

ਫਰੀਦਾ ਕਿੜੀ ਪਵੰਦੀਈ ਖੜਾ ਨ ਆਪੁ ਮੁਹਾਇ ॥੧॥

phareedaa kiRee pava(n)deeee khaRaa na aap muhaai ||1||

Fareed, the call has come; be careful now - don't let yourself be robbed. ||1||

ਫਰੀਦਾ ਦਰ ਦਰਵੇਸੀ ਗਾਖੜੀ ਚਲਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਭਤਿ ॥

phareedaa dar daravesee gaakhaRee chalaa(n) duneeaa(n) bhat ||

Fareed, it is so difficult to become a humble Saint at the Lord's Door.