Ang 1372
ਜਿਉ ਜਿਉ ਭਗਤਿ ਕਬੀਰ ਕੀ ਤਿਉ ਤਿਉ ਰਾਮ ਨਿਵਾਸ ॥੧੪੧॥
jiu jiu bhagat kabeer kee tiu tiu raam nivaas ||141||
The more Kabeer worships Him, the more the Lord abides within his mind. ||141||
ਕਬੀਰ ਗਹਗਚਿ ਪਰਿਓ ਕੁਟੰਬ ਕੈ ਕਾਂਠੈ ਰਹਿ ਗਇਓ ਰਾਮੁ ॥
kabeer gahagach pario kuta(n)b kai kaa(n)thai rahi gaio raam ||
Kabeer, the mortal has fallen into the grip of family life, and the Lord has been set aside.
ਆਇ ਪਰੇ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕੇ ਬੀਚਹਿ ਧੂਮਾ ਧਾਮ ॥੧੪੨॥
aai pare dharam raai ke beechahi dhoomaa dhaam ||142||
The messengers of the Righteous Judge of Dharma descend upon the mortal, in the midst of all his pomp and ceremony. ||142||
ਕਬੀਰ ਸਾਕਤ ਤੇ ਸੂਕਰ ਭਲਾ ਰਾਖੈ ਆਛਾ ਗਾਉ ॥
kabeer saakat te sookar bhalaa raakhai aachhaa gaau ||
Kabeer, even a pig is better than the faithless cynic; at least the pig keeps the village clean.
ਉਹੁ ਸਾਕਤੁ ਬਪੁਰਾ ਮਰਿ ਗਇਆ ਕੋਇ ਨ ਲੈਹੈ ਨਾਉ ॥੧੪੩॥
uhu saakat bapuraa mar gaiaa koi na laihai naau ||143||
When the wretched, faithless cynic dies, no one even mentions his name. ||143||
ਕਬੀਰ ਕਉਡੀ ਕਉਡੀ ਜੋਰਿ ਕੈ ਜੋਰੇ ਲਾਖ ਕਰੋਰਿ ॥
kabeer kaudee kaudee jor kai jore laakh karor ||
Kabeer, the mortal gathers wealth, shell by shell, accumulating thousands and millions.
ਚਲਤੀ ਬਾਰ ਨ ਕਛੁ ਮਿਲਿਓ ਲਈ ਲੰਗੋਟੀ ਤੋਰਿ ॥੧੪੪॥
chalatee baar na kachh milio laee la(n)gotee tor ||144||
But when the time of his departure comes, he takes nothing at all with him. He is even stripped of his loin-cloth. ||144||
ਕਬੀਰ ਬੈਸਨੋ ਹੂਆ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਮਾਲਾ ਮੇਲੀਂ ਚਾਰਿ ॥
kabeer baisano hooaa ta kiaa bhaiaa maalaa melee(n) chaar ||
Kabeer, what good is it to become a devotee of Vishnu, and wear four malas?
ਬਾਹਰਿ ਕੰਚਨੁ ਬਾਰਹਾ ਭੀਤਰਿ ਭਰੀ ਭੰਗਾਰ ॥੧੪੫॥
baahar ka(n)chan baarahaa bheetar bharee bha(n)gaar ||145||
On the outside, he may look like pure gold, but on the inside, he is stuffed with dust. ||145||
ਕਬੀਰ ਰੋੜਾ ਹੋਇ ਰਹੁ ਬਾਟ ਕਾ ਤਜਿ ਮਨ ਕਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
kabeer roRaa hoi rahu baat kaa taj man kaa abhimaan ||
Kabeer, let yourself be a pebble on the path; abandon your egotistical pride.
ਐਸਾ ਕੋਈ ਦਾਸੁ ਹੋਇ ਤਾਹਿ ਮਿਲੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥੧੪੬॥
aisaa koee daas hoi taahi milai bhagavaan ||146||
Such a humble slave shall meet the Lord God. ||146||
ਕਬੀਰ ਰੋੜਾ ਹੂਆ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਪੰਥੀ ਕਉ ਦੁਖੁ ਦੇਇ ॥
kabeer roRaa hooaa ta kiaa bhaiaa pa(n)thee kau dukh dei ||
Kabeer, what good would it be, to be a pebble? It would only hurt the traveller on the path.
ਐਸਾ ਤੇਰਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਜਿਉ ਧਰਨੀ ਮਹਿ ਖੇਹ ॥੧੪੭॥
aisaa teraa daas hai jiu dharanee mahi kheh ||147||
Your slave, O Lord, is like the dust of the earth. ||147||
ਕਬੀਰ ਖੇਹ ਹੂਈ ਤਉ ਕਿਆ ਭਇਆ ਜਉ ਉਡਿ ਲਾਗੈ ਅੰਗ ॥
kabeer kheh hooee tau kiaa bhaiaa jau ud laagai a(n)g ||
Kabeer, what then, if one could become dust? It is blown up by the wind, and sticks to the body.
ਹਰਿ ਜਨੁ ਐਸਾ ਚਾਹੀਐ ਜਿਉ ਪਾਨੀ ਸਰਬੰਗ ॥੧੪੮॥
har jan aisaa chaaheeai jiu paanee saraba(n)g ||148||
The humble servant of the Lord should be like water, which cleans everything. ||148||
ਕਬੀਰ ਪਾਨੀ ਹੂਆ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਸੀਰਾ ਤਾਤਾ ਹੋਇ ॥
kabeer paanee hooaa ta kiaa bhaiaa seeraa taataa hoi ||
Kabeer, what then, if one could become water? It becomes cold, then hot.
ਹਰਿ ਜਨੁ ਐਸਾ ਚਾਹੀਐ ਜੈਸਾ ਹਰਿ ਹੀ ਹੋਇ ॥੧੪੯॥
har jan aisaa chaaheeai jaisaa har hee hoi ||149||
The humble servant of the Lord should be just like the Lord. ||149||
ਊਚ ਭਵਨ ਕਨਕਾਮਨੀ ਸਿਖਰਿ ਧਜਾ ਫਹਰਾਇ ॥
ooch bhavan kanakaamanee sikhar dhajaa phaharaai ||
The banners wave above the lofty mansions, filled with gold and beautiful women.
ਤਾ ਤੇ ਭਲੀ ਮਧੂਕਰੀ ਸੰਤਸੰਗਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੧੫੦॥
taa te bhalee madhookaree sa(n)tasa(n)g gun gaai ||150||
But better than these is dry bread, if one sings the Glorious Praises of the Lord in the Society of the Saints. ||150||
ਕਬੀਰ ਪਾਟਨ ਤੇ ਊਜਰੁ ਭਲਾ ਰਾਮ ਭਗਤ ਜਿਹ ਠਾਇ ॥
kabeer paatan te oojar bhalaa raam bhagat jih thaai ||
Kabeer, the wilderness is better than a city, if the Lord's devotees live there.
ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ਬਾਹਰਾ ਜਮ ਪੁਰੁ ਮੇਰੇ ਭਾਂਇ ॥੧੫੧॥
raam sanehee baaharaa jam pur mere bhaa(n)i ||151||
Without my Beloved Lord, it is like the City of Death for me. ||151||
ਕਬੀਰ ਗੰਗ ਜਮੁਨ ਕੇ ਅੰਤਰੇ ਸਹਜ ਸੁੰਨ ਕੇ ਘਾਟ ॥
kabeer ga(n)g jamun ke a(n)tare sahaj su(n)n ke ghaat ||
Kabeer, between the Ganges and Jamunaa Rivers, on the shore of Celestial Silence,
ਤਹਾ ਕਬੀਰੈ ਮਟੁ ਕੀਆ ਖੋਜਤ ਮੁਨਿ ਜਨ ਬਾਟ ॥੧੫੨॥
tahaa kabeerai mat keeaa khojat mun jan baat ||152||
there, Kabeer has made his home. The silent sages and the humble servants of the Lord search for the way to get there. ||152||
ਕਬੀਰ ਜੈਸੀ ਉਪਜੀ ਪੇਡ ਤੇ ਜਉ ਤੈਸੀ ਨਿਬਹੈ ਓੜਿ ॥
kabeer jaisee upajee ped te jau taisee nibahai oR ||
Kabeer, if the mortal continues to love the Lord in the end, as he pledged in the beginning,
ਹੀਰਾ ਕਿਸ ਕਾ ਬਾਪੁਰਾ ਪੁਜਹਿ ਨ ਰਤਨ ਕਰੋੜਿ ॥੧੫੩॥
heeraa kis kaa baapuraa pujahi na ratan karoR ||153||
no poor diamond, not even millions of jewels, can equal him. ||153||
ਕਬੀਰਾ ਏਕੁ ਅਚੰਭਉ ਦੇਖਿਓ ਹੀਰਾ ਹਾਟ ਬਿਕਾਇ ॥
kabeeraa ek acha(n)bhau dekhio heeraa haat bikaai ||
Kabeer, I saw a strange and wonderful thing. A jewel was being sold in a store.
ਬਨਜਨਹਾਰੇ ਬਾਹਰਾ ਕਉਡੀ ਬਦਲੈ ਜਾਇ ॥੧੫੪॥
banajanahaare baaharaa kaudee badalai jaai ||154||
Because there was no buyer, it was going in exchange for a shell. ||154||
ਕਬੀਰਾ ਜਹਾ ਗਿਆਨੁ ਤਹ ਧਰਮੁ ਹੈ ਜਹਾ ਝੂਠੁ ਤਹ ਪਾਪੁ ॥
kabeeraa jahaa giaan tah dharam hai jahaa jhooth tah paap ||
Kabeer, where there is spiritual wisdom, there is righteousness and Dharma. Where there is falsehood, there is sin.
ਜਹਾ ਲੋਭੁ ਤਹ ਕਾਲੁ ਹੈ ਜਹਾ ਖਿਮਾ ਤਹ ਆਪਿ ॥੧੫੫॥
jahaa lobh tah kaal hai jahaa khimaa tah aap ||155||
Where there is greed, there is death. Where there is forgiveness, there is God Himself. ||155||
ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਤਜੀ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਜਉ ਮਾਨੁ ਤਜਿਆ ਨਹੀ ਜਾਇ ॥
kabeer maaiaa tajee ta kiaa bhaiaa jau maan tajiaa nahee jaai ||
Kabeer, what good is it to give up Maya, if the mortal does not give up his pride?
ਮਾਨ ਮੁਨੀ ਮੁਨਿਵਰ ਗਲੇ ਮਾਨੁ ਸਭੈ ਕਉ ਖਾਇ ॥੧੫੬॥
maan munee munivar gale maan sabhai kau khaai ||156||
Even the silent sages and seers are destroyed by pride; pride eats up everything. ||156||
ਕਬੀਰ ਸਾਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੈ ਮਿਲਿਆ ਸਬਦੁ ਜੁ ਬਾਹਿਆ ਏਕੁ ॥
kabeer saachaa satigur mai miliaa sabad j baahiaa ek ||
Kabeer, the True Guru has met me; He aimed the Arrow of the Shabad at me.
ਲਾਗਤ ਹੀ ਭੁਇ ਮਿਲਿ ਗਇਆ ਪਰਿਆ ਕਲੇਜੇ ਛੇਕੁ ॥੧੫੭॥
laagat hee bhui mil gaiaa pariaa kaleje chhek ||157||
As soon as it struck me, I fell to the ground with a hole in my heart. ||157||
ਕਬੀਰ ਸਾਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਿਆ ਕਰੈ ਜਉ ਸਿਖਾ ਮਹਿ ਚੂਕ ॥
kabeer saachaa satigur kiaa karai jau sikhaa mahi chook ||
Kabeer, what can the True Guru do, when His Sikhs are at fault?
ਅੰਧੇ ਏਕ ਨ ਲਾਗਈ ਜਿਉ ਬਾਂਸੁ ਬਜਾਈਐ ਫੂਕ ॥੧੫੮॥
a(n)dhe ek na laagaee jiu baa(n)s bajaaeeai phook ||158||
The blind do not take in any of His Teachings; it is as useless as blowing into bamboo. ||158||
ਕਬੀਰ ਹੈ ਗੈ ਬਾਹਨ ਸਘਨ ਘਨ ਛਤ੍ਰਪਤੀ ਕੀ ਨਾਰਿ ॥
kabeer hai gai baahan saghan ghan chhatrapatee kee naar ||
Kabeer, the wife of the king has all sorts of horses, elephants and carriages.