Ang 1370
ਆਪ ਡੁਬੇ ਚਹੁ ਬੇਦ ਮਹਿ ਚੇਲੇ ਦੀਏ ਬਹਾਇ ॥੧੦੪॥
aap dube chahu bed mahi chele deee bahaai ||104||
He himself is drowning in the four Vedas; he drowns his disciples as well. ||104||
ਕਬੀਰ ਜੇਤੇ ਪਾਪ ਕੀਏ ਰਾਖੇ ਤਲੈ ਦੁਰਾਇ ॥
kabeer jete paap keee raakhe talai duraai ||
Kabeer, whatever sins the mortal has committed, he tries to keep hidden under cover.
ਪਰਗਟ ਭਏ ਨਿਦਾਨ ਸਭ ਜਬ ਪੂਛੇ ਧਰਮ ਰਾਇ ॥੧੦੫॥
paragat bhae nidaan sabh jab poochhe dharam raai ||105||
But in the end, they shall all be revealed, when the Righteous Judge of Dharma investigates. ||105||
ਕਬੀਰ ਹਰਿ ਕਾ ਸਿਮਰਨੁ ਛਾਡਿ ਕੈ ਪਾਲਿਓ ਬਹੁਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ॥
kabeer har kaa simaran chhaad kai paalio bahut kuta(n)b ||
Kabeer, you have given up meditating on the Lord, and you have raised a large family.
ਧੰਧਾ ਕਰਤਾ ਰਹਿ ਗਇਆ ਭਾਈ ਰਹਿਆ ਨ ਬੰਧੁ ॥੧੦੬॥
dha(n)dhaa karataa rahi gaiaa bhaaee rahiaa na ba(n)dh ||106||
You continue to involve yourself in worldly affairs, but none of your brothers and relatives remain. ||106||
ਕਬੀਰ ਹਰਿ ਕਾ ਸਿਮਰਨੁ ਛਾਡਿ ਕੈ ਰਾਤਿ ਜਗਾਵਨ ਜਾਇ ॥
kabeer har kaa simaran chhaad kai raat jagaavan jaai ||
Kabeer, those who give up meditation on the Lord, and get up at night to wake the spirits of the dead,
ਸਰਪਨਿ ਹੋਇ ਕੈ ਅਉਤਰੈ ਜਾਏ ਅਪੁਨੇ ਖਾਇ ॥੧੦੭॥
sarapan hoi kai autarai jaae apune khaai ||107||
shall be reincarnated as snakes, and eat their own offspring. ||107||
ਕਬੀਰ ਹਰਿ ਕਾ ਸਿਮਰਨੁ ਛਾਡਿ ਕੈ ਅਹੋਈ ਰਾਖੈ ਨਾਰਿ ॥
kabeer har kaa simaran chhaad kai ahoee raakhai naar ||
Kabeer, the woman who gives up meditation on the Lord, and observes the ritual fast of Ahoi,
ਗਦਹੀ ਹੋਇ ਕੈ ਅਉਤਰੈ ਭਾਰੁ ਸਹੈ ਮਨ ਚਾਰਿ ॥੧੦੮॥
gadahee hoi kai autarai bhaar sahai man chaar ||108||
shall be reincarnated as a donkey, to carry heavy burdens. ||108||
ਕਬੀਰ ਚਤੁਰਾਈ ਅਤਿ ਘਨੀ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਿਰਦੈ ਮਾਹਿ ॥
kabeer chaturaaee at ghanee har jap hiradai maahi ||
Kabeer, it is the most clever wisdom, to chant and meditate on the Lord in the heart.
ਸੂਰੀ ਊਪਰਿ ਖੇਲਨਾ ਗਿਰੈ ਤ ਠਾਹਰ ਨਾਹਿ ॥੧੦੯॥
sooree oopar khelanaa girai ta thaahar naahi ||109||
It is like playing on a pig; if you fall off, you will find no place of rest. ||109||
ਕਬੀਰ ਸੋੁਈ ਮੁਖੁ ਧੰਨਿ ਹੈ ਜਾ ਮੁਖਿ ਕਹੀਐ ਰਾਮੁ ॥
kabeer souee mukh dha(n)n hai jaa mukh kaheeai raam ||
Kabeer, blessed is that mouth, which utters the Lord's Name.
ਦੇਹੀ ਕਿਸ ਕੀ ਬਾਪੁਰੀ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਹੋਇਗੋ ਗ੍ਰਾਮੁ ॥੧੧੦॥
dehee kis kee baapuree pavitr hoigo graam ||110||
It purifies the body, and the whole village as well. ||110||
ਕਬੀਰ ਸੋਈ ਕੁਲ ਭਲੀ ਜਾ ਕੁਲ ਹਰਿ ਕੋ ਦਾਸੁ ॥
kabeer soee kul bhalee jaa kul har ko daas ||
Kabeer, that family is good, in which the Lord's slave is born.
ਜਿਹ ਕੁਲ ਦਾਸੁ ਨ ਊਪਜੈ ਸੋ ਕੁਲ ਢਾਕੁ ਪਲਾਸੁ ॥੧੧੧॥
jih kul daas na oopajai so kul dhaak palaas ||111||
But that family in which the Lord's slave is not born is as useless as weeds. ||111||
ਕਬੀਰ ਹੈ ਗਇ ਬਾਹਨ ਸਘਨ ਘਨ ਲਾਖ ਧਜਾ ਫਹਰਾਹਿ ॥
kabeer hai gai baahan saghan ghan laakh dhajaa phaharaahi ||
Kabeer, some have lots of horses, elephants and carriages, and thousands of banners waving.
ਇਆ ਸੁਖ ਤੇ ਭਿਖੵਾ ਭਲੀ ਜਉ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਦਿਨ ਜਾਹਿ ॥੧੧੨॥
iaa sukh te bhikhyaa bhalee jau har simarat din jaahi ||112||
But begging is better than these comforts, if one spends his days meditating in remembrance on the Lord. ||112||
ਕਬੀਰ ਸਭੁ ਜਗੁ ਹਉ ਫਿਰਿਓ ਮਾਂਦਲੁ ਕੰਧ ਚਢਾਇ ॥
kabeer sabh jag hau phirio maa(n)dal ka(n)dh chadhaai ||
Kabeer, I have wandered all over the world, carrying the drum on my shoulder.
ਕੋਈ ਕਾਹੂ ਕੋ ਨਹੀ ਸਭ ਦੇਖੀ ਠੋਕਿ ਬਜਾਇ ॥੧੧੩॥
koee kaahoo ko nahee sabh dekhee thok bajaai ||113||
No one belongs to anyone else; I have looked and carefully studied it. ||113||
ਮਾਰਗਿ ਮੋਤੀ ਬੀਥਰੇ ਅੰਧਾ ਨਿਕਸਿਓ ਆਇ ॥
maarag motee beethare a(n)dhaa nikasio aai ||
The pearls are scattered on the road; the blind man comes along.
ਜੋਤਿ ਬਿਨਾ ਜਗਦੀਸ ਕੀ ਜਗਤੁ ਉਲੰਘੇ ਜਾਇ ॥੧੧੪॥
jot binaa jagadees kee jagat ula(n)ghe jaai ||114||
Without the Light of the Lord of the Universe, the world just passes them by. ||114||
ਬੂਡਾ ਬੰਸੁ ਕਬੀਰ ਕਾ ਉਪਜਿਓ ਪੂਤੁ ਕਮਾਲੁ ॥
boodaa ba(n)s kabeer kaa upajio poot kamaal ||
My family is drowned, O Kabeer, since the birth of my son Kamaal.
ਹਰਿ ਕਾ ਸਿਮਰਨੁ ਛਾਡਿ ਕੈ ਘਰਿ ਲੇ ਆਯਾ ਮਾਲੁ ॥੧੧੫॥
har kaa simaran chhaad kai ghar le aayaa maal ||115||
He has given up meditating on the Lord, in order to bring home wealth. ||115||
ਕਬੀਰ ਸਾਧੂ ਕਉ ਮਿਲਨੇ ਜਾਈਐ ਸਾਥਿ ਨ ਲੀਜੈ ਕੋਇ ॥
kabeer saadhoo kau milane jaaeeai saath na leejai koi ||
Kabeer, go out to meet the holy man; do not take anyone else with you.
ਪਾਛੈ ਪਾਉ ਨ ਦੀਜੀਐ ਆਗੈ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਇ ॥੧੧੬॥
paachhai paau na deejeeai aagai hoi s hoi ||116||
Do not turn back - keep on going. Whatever will be, will be. ||116||
ਕਬੀਰ ਜਗੁ ਬਾਧਿਓ ਜਿਹ ਜੇਵਰੀ ਤਿਹ ਮਤ ਬੰਧਹੁ ਕਬੀਰ ॥
kabeer jag baadhio jih jevaree tih mat ba(n)dhahu kabeer ||
Kabeer, do not bind yourself with that chain, which binds the whole world.
ਜੈਹਹਿ ਆਟਾ ਲੋਨ ਜਿਉ ਸੋਨ ਸਮਾਨਿ ਸਰੀਰੁ ॥੧੧੭॥
jaihahi aataa lon jiu son samaan sareer ||117||
As the salt is lost in the flour, so shall your golden body be lost. ||117||
ਕਬੀਰ ਹੰਸੁ ਉਡਿਓ ਤਨੁ ਗਾਡਿਓ ਸੋਝਾਈ ਸੈਨਾਹ ॥
kabeer ha(n)s udio tan gaadio sojhaaee sainaah ||
Kabeer, the soul-swan is flying away, and the body is being buried, and still he makes gestures.
ਅਜਹੂ ਜੀਉ ਨ ਛੋਡਈ ਰੰਕਾਈ ਨੈਨਾਹ ॥੧੧੮॥
ajahoo jeeu na chhodaee ra(n)kaaee nainaah ||118||
Even then, the mortal does not give up the cruel look in his eyes. ||118||
ਕਬੀਰ ਨੈਨ ਨਿਹਾਰਉ ਤੁਝ ਕਉ ਸ੍ਰਵਨ ਸੁਨਉ ਤੁਅ ਨਾਉ ॥
kabeer nain nihaarau tujh kau sravan sunau tu naau ||
Kabeer: with my eyes, I see You, Lord; with my ears, I hear Your Name.
ਬੈਨ ਉਚਰਉ ਤੁਅ ਨਾਮ ਜੀ ਚਰਨ ਕਮਲ ਰਿਦ ਠਾਉ ॥੧੧੯॥
bain ucharau tu naam jee charan kamal rid thaau ||119||
With my tongue I chant Your Name; I enshrine Your Lotus Feet within my heart. ||119||
ਕਬੀਰ ਸੁਰਗ ਨਰਕ ਤੇ ਮੈ ਰਹਿਓ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਪਰਸਾਦਿ ॥
kabeer surag narak te mai rahio satigur ke parasaad ||
Kabeer, I have been spared from heaven and hell, by the Grace of the True Guru.
ਚਰਨ ਕਮਲ ਕੀ ਮਉਜ ਮਹਿ ਰਹਉ ਅੰਤਿ ਅਰੁ ਆਦਿ ॥੧੨੦॥
charan kamal kee mauj mahi rahau a(n)t ar aad ||120||
From beginning to end, I abide in the joy of the Lord's Lotus Feet. ||120||
ਕਬੀਰ ਚਰਨ ਕਮਲ ਕੀ ਮਉਜ ਕੋ ਕਹਿ ਕੈਸੇ ਉਨਮਾਨ ॥
kabeer charan kamal kee mauj ko kahi kaise unamaan ||
Kabeer, how can I even describe the extent of the joy of the Lord's Lotus Feet?
ਕਹਿਬੇ ਕਉ ਸੋਭਾ ਨਹੀ ਦੇਖਾ ਹੀ ਪਰਵਾਨੁ ॥੧੨੧॥
kahibe kau sobhaa nahee dekhaa hee paravaan ||121||
I cannot describe its sublime glory; it has to be seen to be appreciated. ||121||
ਕਬੀਰ ਦੇਖਿ ਕੈ ਕਿਹ ਕਹਉ ਕਹੇ ਨ ਕੋ ਪਤੀਆਇ ॥
kabeer dekh kai kih kahau kahe na ko pateeaai ||
Kabeer, how can I describe what I have seen? No one will believe my words.
ਹਰਿ ਜੈਸਾ ਤੈਸਾ ਉਹੀ ਰਹਉ ਹਰਖਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੧੨੨॥
har jaisaa taisaa uhee rahau harakh gun gaai ||122||
The Lord is just as He is. I dwell in delight, singing His Glorious Praises. ||122||