Ang 1368

ਜਬ ਦੇਖਿਓ ਬੇੜਾ ਜਰਜਰਾ ਤਬ ਉਤਰਿ ਪਰਿਓ ਹਉ ਫਰਕਿ ॥੬੭॥

jab dekhio beRaa jarajaraa tab utar pario hau pharak ||67||

When I saw that my boat was rotten, then I immediately got out. ||67||

ਕਬੀਰ ਪਾਪੀ ਭਗਤਿ ਨ ਭਾਵਈ ਹਰਿ ਪੂਜਾ ਨ ਸੁਹਾਇ ॥

kabeer paapee bhagat na bhaavaee har poojaa na suhaai ||

Kabeer, the sinner does not like devotion to the Lord; he does not appreciate worship.

ਮਾਖੀ ਚੰਦਨੁ ਪਰਹਰੈ ਜਹ ਬਿਗੰਧ ਤਹ ਜਾਇ ॥੬੮॥

maakhee cha(n)dan paraharai jah biga(n)dh tah jaai ||68||

The fly abandons the sandalwood tree, and goes after the rotten smell. ||68||

ਕਬੀਰ ਬੈਦੁ ਮੂਆ ਰੋਗੀ ਮੂਆ ਮੂਆ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥

kabeer baid mooaa rogee mooaa mooaa sabh sa(n)saar ||

Kabeer, the physician is dead, and the patient is dead; the whole world is dead.

ਏਕੁ ਕਬੀਰਾ ਨਾ ਮੂਆ ਜਿਹ ਨਾਹੀ ਰੋਵਨਹਾਰੁ ॥੬੯॥

ek kabeeraa naa mooaa jih naahee rovanahaar ||69||

Only Kabeer is not dead; there is no one to mourn for him. ||69||

ਕਬੀਰ ਰਾਮੁ ਨ ਧਿਆਇਓ ਮੋਟੀ ਲਾਗੀ ਖੋਰਿ ॥

kabeer raam na dhiaaio motee laagee khor ||

Kabeer, I have not meditated on the Lord; such is the bad habit I have developed.

ਕਾਇਆ ਹਾਂਡੀ ਕਾਠ ਕੀ ਨਾ ਓਹ ਚਰ੍ਹੈ ਬਹੋਰਿ ॥੭੦॥

kaaiaa haa(n)dee kaath kee naa oh charhai bahor ||70||

The body is a wooden pot; it cannot be put back on the fire. ||70||

ਕਬੀਰ ਐਸੀ ਹੋਇ ਪਰੀ ਮਨ ਕੋ ਭਾਵਤੁ ਕੀਨੁ ॥

kabeer aisee hoi paree man ko bhaavat keen ||

Kabeer, it came to pass, that I did whatever I pleased.

ਮਰਨੇ ਤੇ ਕਿਆ ਡਰਪਨਾ ਜਬ ਹਾਥਿ ਸਿਧਉਰਾ ਲੀਨ ॥੭੧॥

marane te kiaa darapanaa jab haath sidhauraa leen ||71||

Why should I be afraid of death? I have invited death for myself. ||71||

ਕਬੀਰ ਰਸ ਕੋ ਗਾਂਡੋ ਚੂਸੀਐ ਗੁਨ ਕਉ ਮਰੀਐ ਰੋਇ ॥

kabeer ras ko gaa(n)do chooseeai gun kau mareeai roi ||

Kabeer, the mortals suck at the sugar cane, for the sake of the sweet juice. They should work just as hard for virtue.

ਅਵਗੁਨੀਆਰੇ ਮਾਨਸੈ ਭਲੋ ਨ ਕਹਿਹੈ ਕੋਇ ॥੭੨॥

avaguneeaare maanasai bhalo na kahihai koi ||72||

The person who lacks virtue - no one calls him good. ||72||

ਕਬੀਰ ਗਾਗਰਿ ਜਲ ਭਰੀ ਆਜੁ ਕਾਲੑਿ ਜੈਹੈ ਫੂਟਿ ॥

kabeer gaagar jal bharee aaj kaalhi jaihai phoot ||

Kabeer, the pitcher is full of water; it will break, today or tomorrow.

ਗੁਰੁ ਜੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਆਪਨੋ ਅਧ ਮਾਝਿ ਲੀਜਹਿਗੇ ਲੂਟਿ ॥੭੩॥

gur j na chetahi aapano adh maajh leejahige loot ||73||

Those who do not remember their Guru, shall be plundered on the way. ||73||

ਕਬੀਰ ਕੂਕਰੁ ਰਾਮ ਕੋ ਮੁਤੀਆ ਮੇਰੋ ਨਾਉ ॥

kabeer kookar raam ko muteeaa mero naau ||

Kabeer, I am the Lord's dog; Moti is my name.

ਗਲੇ ਹਮਾਰੇ ਜੇਵਰੀ ਜਹ ਖਿੰਚੈ ਤਹ ਜਾਉ ॥੭੪॥

gale hamaare jevaree jah khi(n)chai tah jaau ||74||

There is a chain around my neck; wherever I am pulled, I go. ||74||

ਕਬੀਰ ਜਪਨੀ ਕਾਠ ਕੀ ਕਿਆ ਦਿਖਲਾਵਹਿ ਲੋਇ ॥

kabeer japanee kaath kee kiaa dikhalaavahi loi ||

Kabeer, why do you show other people your rosary beads?

ਹਿਰਦੈ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹੀ ਇਹ ਜਪਨੀ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥੭੫॥

hiradai raam na chetahee ih japanee kiaa hoi ||75||

You do not remember the Lord in your heart, so what use is this rosary to you? ||75||

ਕਬੀਰ ਬਿਰਹੁ ਭੁਯੰਗਮੁ ਮਨਿ ਬਸੈ ਮੰਤੁ ਨ ਮਾਨੈ ਕੋਇ ॥

kabeer birahu bhuya(n)gam man basai ma(n)t na maanai koi ||

Kabeer, the snake of separation from the Lord abides within my mind; it does not respond to any mantra.

ਰਾਮ ਬਿਓਗੀ ਨਾ ਜੀਐ ਜੀਐ ਤ ਬਉਰਾ ਹੋਇ ॥੭੬॥

raam biogee naa jeeai jeeai ta bauraa hoi ||76||

One who is separated from the Lord does not live; if he does live, he goes insane. ||76||

ਕਬੀਰ ਪਾਰਸ ਚੰਦਨੈ ਤਿਨੑ ਹੈ ਏਕ ਸੁਗੰਧ ॥

kabeer paaras cha(n)danai tinh hai ek suga(n)dh ||

Kabeer, the philosopher's stone and sandalwood oil have the same good quality.

ਤਿਹ ਮਿਲਿ ਤੇਊ ਊਤਮ ਭਏ ਲੋਹ ਕਾਠ ਨਿਰਗੰਧ ॥੭੭॥

tih mil teoo ootam bhae loh kaath niraga(n)dh ||77||

Whatever comes into contact with them is uplifted. Iron is transformed into gold, and ordinary wood becomes fragrant. ||77||

ਕਬੀਰ ਜਮ ਕਾ ਠੇਂਗਾ ਬੁਰਾ ਹੈ ਓਹੁ ਨਹੀ ਸਹਿਆ ਜਾਇ ॥

kabeer jam kaa the(n)gaa buraa hai ohu nahee sahiaa jaai ||

Kabeer, Death's club is terrible; it cannot be endured.

ਏਕੁ ਜੁ ਸਾਧੂ ਮੋੁਹਿ ਮਿਲਿਓ ਤਿਨੑਿ ਲੀਆ ਅੰਚਲਿ ਲਾਇ ॥੭੮॥

ek j saadhoo mouhi milio tinhi leeaa a(n)chal laai ||78||

I have met with the holy man; he has attached me to the hem of his robe. ||78||

ਕਬੀਰ ਬੈਦੁ ਕਹੈ ਹਉ ਹੀ ਭਲਾ ਦਾਰੂ ਮੇਰੈ ਵਸਿ ॥

kabeer baid kahai hau hee bhalaa daaroo merai vas ||

Kabeer, the physician says that he alone is good, and all the medicine is under his control.

ਇਹ ਤਉ ਬਸਤੁ ਗੁਪਾਲ ਕੀ ਜਬ ਭਾਵੈ ਲੇਇ ਖਸਿ ॥੭੯॥

ih tau basat gupaal kee jab bhaavai lei khas ||79||

But these things belong to the Lord; He takes them away whenever He wishes. ||79||

ਕਬੀਰ ਨਉਬਤਿ ਆਪਨੀ ਦਿਨ ਦਸ ਲੇਹੁ ਬਜਾਇ ॥

kabeer naubat aapanee din das lehu bajaai ||

Kabeer, take your drum and beat it for ten days.

ਨਦੀ ਨਾਵ ਸੰਜੋਗ ਜਿਉ ਬਹੁਰਿ ਨ ਮਿਲਹੈ ਆਇ ॥੮੦॥

nadee naav sa(n)jog jiu bahur na milahai aai ||80||

Life is like people meeting on a boat on a river; they shall not meet again. ||80||

ਕਬੀਰ ਸਾਤ ਸਮੁੰਦਹਿ ਮਸੁ ਕਰਉ ਕਲਮ ਕਰਉ ਬਨਰਾਇ ॥

kabeer saat samu(n)dahi mas karau kalam karau banaraai ||

Kabeer, if I could change the seven seas into ink and make all the vegetation my pen,

ਬਸੁਧਾ ਕਾਗਦੁ ਜਉ ਕਰਉ ਹਰਿ ਜਸੁ ਲਿਖਨੁ ਨ ਜਾਇ ॥੮੧॥

basudhaa kaagad jau karau har jas likhan na jaai ||81||

and the earth my paper, even then, I could not write the Praises of the Lord. ||81||

ਕਬੀਰ ਜਾਤਿ ਜੁਲਾਹਾ ਕਿਆ ਕਰੈ ਹਿਰਦੈ ਬਸੇ ਗੁਪਾਲ ॥

kabeer jaat julaahaa kiaa karai hiradai base gupaal ||

Kabeer, what can my lowly status as a weaver do to me? The Lord dwells in my heart.

ਕਬੀਰ ਰਮਈਆ ਕੰਠਿ ਮਿਲੁ ਚੂਕਹਿ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲ ॥੮੨॥

kabeer ramaeeaa ka(n)th mil chookahi sarab ja(n)jaal ||82||

Kabeer, the Lord hugs me close in His Embrace; I have forsaken all my entanglements. ||82||

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਕੋ ਨਹੀ ਮੰਦਰੁ ਦੇਇ ਜਰਾਇ ॥

kabeer aisaa ko nahee ma(n)dar dei jaraai ||

Kabeer, will anyone set fire to his home

ਪਾਂਚਉ ਲਰਿਕੇ ਮਾਰਿ ਕੈ ਰਹੈ ਰਾਮ ਲਿਉ ਲਾਇ ॥੮੩॥

paa(n)chau larike maar kai rahai raam liu laai ||83||

and kill his five sons (the five thieves) to remain lovingly attached to the Lord? ||83||

ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਕੋ ਨਹੀ ਇਹੁ ਤਨੁ ਦੇਵੈ ਫੂਕਿ ॥

kabeer aisaa ko nahee ihu tan devai phook ||

Kabeer, will anyone burn his own body?

ਅੰਧਾ ਲੋਗੁ ਨ ਜਾਨਈ ਰਹਿਓ ਕਬੀਰਾ ਕੂਕਿ ॥੮੪॥

a(n)dhaa log na jaanaee rahio kabeeraa kook ||84||

The people are blind - they do not know, although Kabeer continues to shout at them. ||84||

ਕਬੀਰ ਸਤੀ ਪੁਕਾਰੈ ਚਿਹ ਚੜੀ ਸੁਨੁ ਹੋ ਬੀਰ ਮਸਾਨ ॥

kabeer satee pukaarai chih chaRee sun ho beer masaan ||

Kabeer, the widow mounts the funeral pyre and cries out, "Listen, O brother funeral pyre.

ਲੋਗੁ ਸਬਾਇਆ ਚਲਿ ਗਇਓ ਹਮ ਤੁਮ ਕਾਮੁ ਨਿਦਾਨ ॥੮੫॥

log sabaaiaa chal gaio ham tum kaam nidaan ||85||

All people must depart in the end; it is only you and I." ||85||