Ang 1365

ਲੈ ਫਾਹੇ ਉਠਿ ਧਾਵਤੇ ਸਿ ਜਾਨਿ ਮਾਰੇ ਭਗਵੰਤ ॥੧੦॥

lai phaahe uth dhaavate s jaan maare bhagava(n)t ||10||

They take the noose and run around; but rest assured that God shall destroy them. ||10||

ਕਬੀਰ ਚੰਦਨ ਕਾ ਬਿਰਵਾ ਭਲਾ ਬੇੜੑਿਓ ਢਾਕ ਪਲਾਸ ॥

kabeer cha(n)dan kaa biravaa bhalaa beRhio dhaak palaas ||

Kabeer, the sandalwood tree is good, even though it is surrounded by weeds.

ਓਇ ਭੀ ਚੰਦਨੁ ਹੋਇ ਰਹੇ ਬਸੇ ਜੁ ਚੰਦਨ ਪਾਸਿ ॥੧੧॥

oi bhee cha(n)dan hoi rahe base j cha(n)dan paas ||11||

Those who dwell near the sandalwood tree, become just like the sandalwood tree. ||11||

ਕਬੀਰ ਬਾਂਸੁ ਬਡਾਈ ਬੂਡਿਆ ਇਉ ਮਤ ਡੂਬਹੁ ਕੋਇ ॥

kabeer baa(n)s badaaee boodiaa iu mat doobahu koi ||

Kabeer, the bamboo is drowned in its egotistical pride. No one should drown like this.

ਚੰਦਨ ਕੈ ਨਿਕਟੇ ਬਸੈ ਬਾਂਸੁ ਸੁਗੰਧੁ ਨ ਹੋਇ ॥੧੨॥

cha(n)dan kai nikate basai baa(n)s suga(n)dh na hoi ||12||

Bamboo also dwells near the sandalwood tree, but it does not take up its fragrance. ||12||

ਕਬੀਰ ਦੀਨੁ ਗਵਾਇਆ ਦੁਨੀ ਸਿਉ ਦੁਨੀ ਨ ਚਾਲੀ ਸਾਥਿ ॥

kabeer deen gavaaiaa dunee siu dunee na chaalee saath ||

Kabeer, the mortal loses his faith, for the sake of the world, but the world shall not go along with him in the end.

ਪਾਇ ਕੁਹਾੜਾ ਮਾਰਿਆ ਗਾਫਲਿ ਅਪੁਨੈ ਹਾਥਿ ॥੧੩॥

paai kuhaaRaa maariaa gaaphal apunai haath ||13||

The idiot strikes his own foot with the axe by his own hand. ||13||

ਕਬੀਰ ਜਹ ਜਹ ਹਉ ਫਿਰਿਓ ਕਉਤਕ ਠਾਓ ਠਾਇ ॥

kabeer jah jah hau phirio kautak thaao thaai ||

Kabeer, wherever I go, I see wonders everywhere.

ਇਕ ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ਬਾਹਰਾ ਊਜਰੁ ਮੇਰੈ ਭਾਂਇ ॥੧੪॥

ik raam sanehee baaharaa oojar merai bhaa(n)i ||14||

But without the devotees of the One Lord, it is all wilderness to me. ||14||

ਕਬੀਰ ਸੰਤਨ ਕੀ ਝੁੰਗੀਆ ਭਲੀ ਭਠਿ ਕੁਸਤੀ ਗਾਉ ॥

kabeer sa(n)tan kee jhu(n)geeaa bhalee bhath kusatee gaau ||

Kabeer, the dwelling of the Saints is good; the dwelling of the unrighteous burns like an oven.

ਆਗਿ ਲਗਉ ਤਿਹ ਧਉਲਹਰ ਜਿਹ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਉ ॥੧੫॥

aag lagau tih dhaulahar jih naahee har ko naau ||15||

Those mansions in which the Lord's Name is not chanted might just as well burn down. ||15||

ਕਬੀਰ ਸੰਤ ਮੂਏ ਕਿਆ ਰੋਈਐ ਜੋ ਅਪੁਨੇ ਗ੍ਰਿਹਿ ਜਾਇ ॥

kabeer sa(n)t mooe kiaa roeeai jo apune grihi jaai ||

Kabeer, why cry at the death of a Saint? He is just going back to his home.

ਰੋਵਹੁ ਸਾਕਤ ਬਾਪੁਰੇ ਜੁ ਹਾਟੈ ਹਾਟ ਬਿਕਾਇ ॥੧੬॥

rovahu saakat baapure j haatai haat bikaai ||16||

Cry for the wretched, faithless cynic, who is sold from store to store. ||16||

ਕਬੀਰ ਸਾਕਤੁ ਐਸਾ ਹੈ ਜੈਸੀ ਲਸਨ ਕੀ ਖਾਨਿ ॥

kabeer saakat aisaa hai jaisee lasan kee khaan ||

Kabeer, the faithless cynic is like a piece of garlic.

ਕੋਨੇ ਬੈਠੇ ਖਾਈਐ ਪਰਗਟ ਹੋਇ ਨਿਦਾਨਿ ॥੧੭॥

kone baithe khaaeeai paragat hoi nidaan ||17||

Even if you eat it sitting in a corner, it becomes obvious to everyone. ||17||

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਡੋਲਨੀ ਪਵਨੁ ਝਕੋਲਨਹਾਰੁ ॥

kabeer maaiaa dolanee pavan jhakolanahaar ||

Kabeer, Maya is the butter-churn, and the breath is the churning-stick.

ਸੰਤਹੁ ਮਾਖਨੁ ਖਾਇਆ ਛਾਛਿ ਪੀਐ ਸੰਸਾਰੁ ॥੧੮॥

sa(n)tahu maakhan khaaiaa chhaachh peeai sa(n)saar ||18||

The Saints eat the butter, while the world drinks the whey. ||18||

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਡੋਲਨੀ ਪਵਨੁ ਵਹੈ ਹਿਵ ਧਾਰ ॥

kabeer maaiaa dolanee pavan vahai hiv dhaar ||

Kabeer, Maya is the butter-churn; the breath flows like ice water.

ਜਿਨਿ ਬਿਲੋਇਆ ਤਿਨਿ ਖਾਇਆ ਅਵਰ ਬਿਲੋਵਨਹਾਰ ॥੧੯॥

jin biloiaa tin khaaiaa avar bilovanahaar ||19||

Whoever does the churning eats the butter; the others are just churning-sticks. ||19||

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਚੋਰਟੀ ਮੁਸਿ ਮੁਸਿ ਲਾਵੈ ਹਾਟਿ ॥

kabeer maaiaa choratee mus mus laavai haat ||

Kabeer, Maya is the thief, which breaks in and plunders the store.

ਏਕੁ ਕਬੀਰਾ ਨਾ ਮੁਸੈ ਜਿਨਿ ਕੀਨੀ ਬਾਰਹ ਬਾਟ ॥੨੦॥

ek kabeeraa naa musai jin keenee baarah baat ||20||

Only Kabeer is not plundered; he has cut her into twelve pieces. ||20||

ਕਬੀਰ ਸੂਖੁ ਨ ਏਂਹ ਜੁਗਿ ਕਰਹਿ ਜੁ ਬਹੁਤੈ ਮੀਤ ॥

kabeer sookh na e(n)h jug karahi j bahutai meet ||

Kabeer, peace does not come in this world by making lots of friends.

ਜੋ ਚਿਤੁ ਰਾਖਹਿ ਏਕ ਸਿਉ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਨੀਤ ॥੨੧॥

jo chit raakhahi ek siu te sukh paavahi neet ||21||

Those who keep their consciousness focused on the One Lord shall find eternal peace. ||21||

ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥

kabeer jis marane te jag darai mere man aana(n)d ||

Kabeer, the world is afraid of death - that death fills my mind with bliss.

ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥

marane hee te paaeeai pooran paramaana(n)d ||22||

It is only by death that perfect, supreme bliss is obtained. ||22||

ਰਾਮ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇ ਕੈ ਕਬੀਰਾ ਗਾਂਠਿ ਨ ਖੋਲੑ ॥

raam padaarath paai kai kabeeraa gaa(n)th na kholh ||

The Treasure of the Lord is obtained, O Kabeer, but do not undo its knot.

ਨਹੀ ਪਟਣੁ ਨਹੀ ਪਾਰਖੂ ਨਹੀ ਗਾਹਕੁ ਨਹੀ ਮੋਲੁ ॥੨੩॥

nahee patan nahee paarakhoo nahee gaahak nahee mol ||23||

There is no market to sell it, no appraiser, no customer, and no price. ||23||

ਕਬੀਰ ਤਾ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜਾ ਕੋ ਠਾਕੁਰੁ ਰਾਮੁ ॥

kabeer taa siu preet kar jaa ko thaakur raam ||

Kabeer, be in love with only that one, whose Master is the Lord.

ਪੰਡਿਤ ਰਾਜੇ ਭੂਪਤੀ ਆਵਹਿ ਕਉਨੇ ਕਾਮ ॥੨੪॥

pa(n)dit raaje bhoopatee aavahi kaune kaam ||24||

The Pandits, the religious scholars, kings and landlords - what good is love for them? ||24||

ਕਬੀਰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਇਕ ਸਿਉ ਕੀਏ ਆਨ ਦੁਬਿਧਾ ਜਾਇ ॥

kabeer preet ik siu keee aan dubidhaa jaai ||

Kabeer, when you are in love with the One Lord, duality and alienation depart.

ਭਾਵੈ ਲਾਂਬੇ ਕੇਸ ਕਰੁ ਭਾਵੈ ਘਰਰਿ ਮੁਡਾਇ ॥੨੫॥

bhaavai laa(n)be kes kar bhaavai gharar mudaai ||25||

You may have long hair, or you may shave your head bald. ||25||

ਕਬੀਰ ਜਗੁ ਕਾਜਲ ਕੀ ਕੋਠਰੀ ਅੰਧ ਪਰੇ ਤਿਸ ਮਾਹਿ ॥

kabeer jag kaajal kee kotharee a(n)dh pare tis maahi ||

Kabeer, the world is a room filled with black soot; the blind fall into its trap.

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਪੈਸਿ ਜੁ ਨੀਕਸਿ ਜਾਹਿ ॥੨੬॥

hau balihaaree tin kau pais j neekas jaahi ||26||

I am a sacrifice to those who are thrown in, and still escape. ||26||

ਕਬੀਰ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਇਗਾ ਸਕਹੁ ਤ ਲੇਹੁ ਬਹੋਰਿ ॥

kabeer ihu tan jaaigaa sakahu ta lehu bahor ||

Kabeer, this body shall perish; save it, if you can.

ਨਾਂਗੇ ਪਾਵਹੁ ਤੇ ਗਏ ਜਿਨ ਕੇ ਲਾਖ ਕਰੋਰਿ ॥੨੭॥

naa(n)ge paavahu te gae jin ke laakh karor ||27||

Even those who have tens of thousands and millions, must depart bare-footed in the end. ||27||

ਕਬੀਰ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਇਗਾ ਕਵਨੈ ਮਾਰਗਿ ਲਾਇ ॥

kabeer ihu tan jaaigaa kavanai maarag laai ||

Kabeer, this body shall perish; place it on the path.

ਕੈ ਸੰਗਤਿ ਕਰਿ ਸਾਧ ਕੀ ਕੈ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੨੮॥

kai sa(n)gat kar saadh kee kai har ke gun gaai ||28||

Either join the Saadh Sangat, the Company of the Holy, or sing the Glorious Praises of the Lord. ||28||

ਕਬੀਰ ਮਰਤਾ ਮਰਤਾ ਜਗੁ ਮੂਆ ਮਰਿ ਭੀ ਨ ਜਾਨਿਆ ਕੋਇ ॥

kabeer marataa marataa jag mooaa mar bhee na jaaniaa koi ||

Kabeer, dying, dying, the whole world has to die, and yet, none know how to die.