Ang 1319
ਰਾਗੁ ਕਲਿਆਨ ਮਹਲਾ ੪ ॥
raag kaliaan mahalaa 4 ||
Raag Kalyaan, Fourth Mehl:
ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaad ||
One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. No Fear. No Hatred. Image Of The Undying. Beyond Birth. Self-Existent. By Guru's Grace:
ਰਾਮਾ ਰਮ ਰਾਮੈ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
raamaa ram raamai a(n)t na paaiaa ||
The Lord, the Beauteous Lord - no one has found His limits.
ਹਮ ਬਾਰਿਕ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰੇ ਤੁਮਰੇ ਤੂ ਬਡ ਪੁਰਖੁ ਪਿਤਾ ਮੇਰਾ ਮਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ham baarik pratipaare tumare too bad purakh pitaa meraa maaiaa ||1|| rahaau ||
I am a child - You cherish and sustain me. You are the Great Primal Being, my Mother and Father. ||1||Pause||
ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਅਸੰਖ ਅਗਮ ਹਹਿ ਅਗਮ ਅਗਮ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥
har ke naam asa(n)kh agam hahi agam agam har raaiaa ||
The Names of the Lord are Countless and Unfathomable. My Sovereign Lord is Unfathomable and Incomprehensible.
ਗੁਣੀ ਗਿਆਨੀ ਸੁਰਤਿ ਬਹੁ ਕੀਨੀ ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਨਹੀ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥
gunee giaanee surat bahu keenee ik til nahee keemat paaiaa ||1||
The virtuous and the spiritual teachers have given it great thought, but they have not found even an iota of His Value. ||1||
ਗੋਬਿਦ ਗੁਣ ਗੋਬਿਦ ਸਦ ਗਾਵਹਿ ਗੁਣ ਗੋਬਿਦ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
gobid gun gobid sad gaavahi gun gobid a(n)t na paaiaa ||
They sing the Glorious Praises of the Lord, the Lord of the Universe forever. They sing the Glorious Praises of the Lord of the Universe, but they do not find His limits.
ਤੂ ਅਮਿਤਿ ਅਤੋਲੁ ਅਪਰੰਪਰ ਸੁਆਮੀ ਬਹੁ ਜਪੀਐ ਥਾਹ ਨ ਪਾਇਆ ॥੨॥
too amit atol apara(n)par suaamee bahu japeeai thaah na paaiaa ||2||
You are Immeasurable, Unweighable, and Infinite, O Lord and Master; no matter how much one may meditate on You, Your Depth cannot be fathomed. ||2||
ਉਸਤਤਿ ਕਰਹਿ ਤੁਮਰੀ ਜਨ ਮਾਧੌ ਗੁਨ ਗਾਵਹਿ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥
usatat karahi tumaree jan maadhau gun gaavahi har raaiaa ||
Lord, Your humble servants praise You, singing Your Glorious Praises, O Sovereign Lord.
ਤੁਮੑ ਜਲ ਨਿਧਿ ਹਮ ਮੀਨੇ ਤੁਮਰੇ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਕਤਹੂ ਪਾਇਆ ॥੩॥
tumh jal nidh ham meene tumare teraa a(n)t na katahoo paaiaa ||3||
You are the ocean of water, and I am Your fish. No one has ever found Your limits. ||3||
ਜਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਮਧਸੂਦਨ ਹਰਿ ਦੇਵਹੁ ਨਾਮੁ ਜਪਾਇਆ ॥
jan kau kripaa karahu madhasoodan har devahu naam japaaiaa ||
Please be Kind to Your humble servant, Lord; please bless me with the meditation of Your Name.
ਮੈ ਮੂਰਖ ਅੰਧੁਲੇ ਨਾਮੁ ਟੇਕ ਹੈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ॥੪॥੧॥
mai moorakh a(n)dhule naam tek hai jan naanak guramukh paaiaa ||4||1||
I am a blind fool; Your Name is my only Support. Servant Nanak, as Gurmukh, has found it. ||4||1||
ਕਲਿਆਨੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥
kaliaan mahalaa 4 ||
Kalyaan, Fourth Mehl:
ਹਰਿ ਜਨੁ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਹਸਿਆ ॥
har jan gun gaavat hasiaa ||
The humble servant of the Lord sings the Lord's Praise, and blossoms forth.
ਹਰਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਬਨੀ ਮਤਿ ਗੁਰਮਤਿ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਪ੍ਰਭਿ ਲਿਖਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har har bhagat banee mat guramat dhur masatak prabh likhiaa ||1|| rahaau ||
My intellect is embellished with devotion to the Lord, Har, Har, through the Guru's Teachings. This is the destiny which God has recorded on my forehead. ||1||Pause||
ਗੁਰ ਕੇ ਪਗ ਸਿਮਰਉ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬਸਿਆ ॥
gur ke pag simarau din raatee man har har har basiaa ||
I meditate in remembrance on the Guru's Feet, day and night. The Lord, Har, Har, Har, comes to dwell in my mind.
ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਜਗਿ ਸਾਰੀ ਘਸਿ ਚੰਦਨੁ ਜਸੁ ਘਸਿਆ ॥੧॥
har har har keerat jag saaree ghas cha(n)dan jas ghasiaa ||1||
The Praise of the Lord, Har, Har, Har, is Excellent and Sublime in this world. His Praise is the sandalwood paste which I rub. ||1||
ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ਸਭਿ ਸਾਕਤ ਖੋਜਿ ਪਇਆ ॥
har jan har har har liv laaee sabh saakat khoj paiaa ||
The humble servant of the Lord is lovingly attuned to the Lord, Har, Har, Har; all the faithless cynics pursue him.
ਜਿਉ ਕਿਰਤ ਸੰਜੋਗਿ ਚਲਿਓ ਨਰ ਨਿੰਦਕੁ ਪਗੁ ਨਾਗਨਿ ਛੁਹਿ ਜਲਿਆ ॥੨॥
jiu kirat sa(n)jog chalio nar ni(n)dak pag naagan chhuhi jaliaa ||2||
The slanderous person acts in accordance with the record of his past deeds; his foot trips over the snake, and he is stung by its bite. ||2||
ਜਨ ਕੇ ਤੁਮੑ ਹਰਿ ਰਾਖੇ ਸੁਆਮੀ ਤੁਮੑ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਜਨ ਰਖਿਆ ॥
jan ke tumh har raakhe suaamee tumh jug jug jan rakhiaa ||
O my Lord and Master, You are the Saving Grace, the Protector of Your humble servants. You protect them, age after age.
ਕਹਾ ਭਇਆ ਦੈਤਿ ਕਰੀ ਬਖੀਲੀ ਸਭ ਕਰਿ ਕਰਿ ਝਰਿ ਪਰਿਆ ॥੩॥
kahaa bhaiaa dait karee bakheelee sabh kar kar jhar pariaa ||3||
What does it matter, if a demon speaks evil? By doing so, he only gets frustrated. ||3||
ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਜੰਤ ਪ੍ਰਭਿ ਕੀਏ ਸਭਿ ਕਾਲੈ ਮੁਖਿ ਗ੍ਰਸਿਆ ॥
jete jee ja(n)t prabh keee sabh kaalai mukh grasiaa ||
All the beings and creatures created by God are caught in the mouth of Death.
ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਖੇ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਰਨਿ ਪਇਆ ॥੪॥੨॥
har jan har har har prabh raakhe jan naanak saran paiaa ||4||2||
The humble servants of the Lord are protected by the Lord God, Har, Har, Har; servant Nanak seeks His Sanctuary. ||4||2||
ਕਲਿਆਨ ਮਹਲਾ ੪ ॥
kaliaan mahalaa 4 ||
Kalyaan, Fourth Mehl: