Ang 1284
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 ||
Third Mehl:
ਬਾਬੀਹਾ ਬੇਨਤੀ ਕਰੇ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਦੇਹੁ ਜੀਅ ਦਾਨ ॥
baabeehaa benatee kare kar kirapaa dehu jee daan ||
The rainbird prays: O Lord, grant Your Grace, and bless me with the gift of the life of the soul.
ਜਲ ਬਿਨੁ ਪਿਆਸ ਨ ਊਤਰੈ ਛੁਟਕਿ ਜਾਂਹਿ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਨ ॥
jal bin piaas na ootarai chhutak jaa(n)hi mere praan ||
Without the water, my thirst is not quenched, and my breath of life is ended and gone.
ਤੂ ਸੁਖਦਾਤਾ ਬੇਅੰਤੁ ਹੈ ਗੁਣਦਾਤਾ ਨੇਧਾਨੁ ॥
too sukhadaataa bea(n)t hai gunadaataa nedhaan ||
You are the Giver of peace, O Infinite Lord God; You are the Giver of the treasure of virtue.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਖਸਿ ਲਏ ਅੰਤਿ ਬੇਲੀ ਹੋਇ ਭਗਵਾਨੁ ॥੨॥
naanak guramukh bakhas lae a(n)t belee hoi bhagavaan ||2||
O Nanak, the Gurmukh is forgiven; in the end, the Lord God shall be your only friend. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਗੁਣ ਅਉਗਣ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥
aape jagat upaai kai gun augan kare beechaar ||
He created the world; He considers the merits and demerits of the mortals.
ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲੁ ਹੈ ਨਾਮਿ ਨ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥
trai gun sarab ja(n)jaal hai naam na dhare piaar ||
Those who are entangled in the three gunas - the three dispositions - do not love the Naam, the Name of the Lord.
ਗੁਣ ਛੋਡਿ ਅਉਗਣ ਕਮਾਵਦੇ ਦਰਗਹ ਹੋਹਿ ਖੁਆਰੁ ॥
gun chhod augan kamaavade daragah hohi khuaar ||
Forsaking virtue, they practice evil; they shall be miserable in the Court of the Lord.
ਜੂਐ ਜਨਮੁ ਤਿਨੀ ਹਾਰਿਆ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਿ ॥
jooai janam tinee haariaa kit aae sa(n)saar ||
They lose their life in the gamble; why did they even come into the world?
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮਾਰਿਆ ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰਿ ॥
sachai sabad man maariaa ahinis naam piaar ||
But those who conquer and subdue their minds, through the True Word of the Shabad - night and day, they love the Naam.
ਜਿਨੀ ਪੁਰਖੀ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ਸਚਾ ਅਲਖ ਅਪਾਰੁ ॥
jinee purakhee ur dhaariaa sachaa alakh apaar ||
Those people enshrine the True, Invisible and Infinite Lord in their hearts.
ਤੂ ਗੁਣਦਾਤਾ ਨਿਧਾਨੁ ਹਹਿ ਅਸੀ ਅਵਗਣਿਆਰ ॥
too gunadaataa nidhaan hahi asee avaganiaar ||
You, O Lord, are the Giver, the Treasure of virtue; I am unvirtuous and unworthy.
ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਸੋ ਪਾਇਸੀ ਗੁਰਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥੧੩॥
jis bakhase so paaisee gurasabadee veechaar ||13||
He alone finds You, whom You bless and forgive, and inspire to contemplate the Word of the Guru's Shabad. ||13||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mah 5 ||
Salok, Fifth Mehl:
ਰਾਤਿ ਨ ਵਿਹਾਵੀ ਸਾਕਤਾਂ ਜਿਨੑਾ ਵਿਸਰੈ ਨਾਉ ॥
raat na vihaavee saakataa(n) jinhaa visarai naau ||
The faithless cynics forget the Name of the Lord; the night of their lives does not pass in peace.
ਰਾਤੀ ਦਿਨਸ ਸੁਹੇਲੀਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਂਉ ॥੧॥
raatee dinas suheleeaa naanak har gun gaa(n)u ||1||
Their days and nights become comfortable, O Nanak, singing the Glorious Praises of the Lord. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mah 5 ||
Fifth Mehl:
ਰਤਨ ਜਵੇਹਰ ਮਾਣਕਾ ਹਭੇ ਮਣੀ ਮਥੰਨਿ ॥
ratan javehar maanakaa habhe manee matha(n)n ||
All sorts of jewels and gems, diamonds and rubies, shine forth from their foreheads.
ਨਾਨਕ ਜੋ ਪ੍ਰਭਿ ਭਾਣਿਆ ਸਚੈ ਦਰਿ ਸੋਹੰਨਿ ॥੨॥
naanak jo prabh bhaaniaa sachai dar soha(n)n ||2||
O Nanak, those who are pleasing to God, look beautiful in the Court of the Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਚੁ ਸਮੑਾਲਿਆ ॥
sachaa satigur sev sach samhaaliaa ||
Serving the True Guru, I dwell on the True Lord.
ਅੰਤਿ ਖਲੋਆ ਆਇ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਅਗੈ ਘਾਲਿਆ ॥
a(n)t khaloaa aai j satigur agai ghaaliaa ||
The work you have done for the True Guru shall be very useful in the end.
ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਜਮਕਾਲੁ ਸਚਾ ਰਖਵਾਲਿਆ ॥
pohi na sakai jamakaal sachaa rakhavaaliaa ||
The Messenger of Death cannot even touch that person who is protected by the True Lord.
ਗੁਰ ਸਾਖੀ ਜੋਤਿ ਜਗਾਇ ਦੀਵਾ ਬਾਲਿਆ ॥
gur saakhee jot jagaai deevaa baaliaa ||
Lighting the lamp of the Guru's Teachings, my awareness has been awakened.
ਮਨਮੁਖ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੂੜਿਆਰ ਫਿਰਹਿ ਬੇਤਾਲਿਆ ॥
manamukh vin naavai kooRiaar phirahi betaaliaa ||
The self-willed manmukhs are false; without the Name, they wander around like demons.
ਪਸੂ ਮਾਣਸ ਚੰਮਿ ਪਲੇਟੇ ਅੰਦਰਹੁ ਕਾਲਿਆ ॥
pasoo maanas cha(n)m palete a(n)darahu kaaliaa ||
They are nothing more than beasts, wrapped up in human skin; they are black-hearted within.
ਸਭੋ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥
sabho varatai sach sachai sabad nihaaliaa ||
The True Lord is pervading all; through the True Word of the Shabad, He is seen.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਦੇਖਾਲਿਆ ॥੧੪॥
naanak naam nidhaan hai poorai gur dekhaaliaa ||14||
O Nanak, the Naam is the greatest treasure. The Perfect Guru has revealed it to me. ||14||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mah 3 ||
Salok, Third Mehl:
ਬਾਬੀਹੈ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥
baabeehai hukam pachhaaniaa gur kai sahaj subhaai ||
The rainbird realizes the Hukam of the Lord's Command with intuitive ease through the Guru.
ਮੇਘੁ ਵਰਸੈ ਦਇਆ ਕਰਿ ਗੂੜੀ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥
megh varasai daiaa kar gooRee chhahabar laai ||
The clouds mercifully burst forth, and the rain pours down in torrents.
ਬਾਬੀਹੇ ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ਰਹਿ ਗਈ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥
baabeehe kook pukaar rahi gaee sukh vasiaa man aai ||
The cries and wailings of the rainbird have ceased, and peace has come to abide in its mind.
ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਦੇਂਦਾ ਸਭਨਾਂ ਜੀਆ ਰਿਜਕੁ ਸਮਾਇ ॥੧॥
naanak so saalaaheeai j de(n)daa sabhanaa(n) jeeaa rijak samaai ||1||
O Nanak, praise that Lord, who reaches out and gives sustenance to all beings and creatures. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 ||
Third Mehl:
ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਤੂ ਨ ਜਾਣਹੀ ਕਿਆ ਤੁਧੁ ਵਿਚਿ ਤਿਖਾ ਹੈ ਕਿਤੁ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥
chaatrik too na jaanahee kiaa tudh vich tikhaa hai kit peetai tikh jaai ||
O rainbird, you do not know what thirst is within you, or what you can drink to quench it.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰੰਮਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲੁ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥
doojai bhaai bhara(n)miaa a(n)mrit jal palai na paai ||
You wander in the love of duality, and you do not obtain the Ambrosial Water.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੁਭਾਇ ॥
nadar kare je aapanee taa(n) satigur milai subhaai ||
When God casts His Glance of Grace, then the mortal automatically meets the True Guru.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥
naanak satigur te a(n)mrit jal paaiaa sahaje rahiaa samaai ||2||
O Nanak, the Ambrosial Water is obtained from the True Guru, and then the mortal remains merged in the Lord with intuitive ease. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਇਕਿ ਵਣ ਖੰਡਿ ਬੈਸਹਿ ਜਾਇ ਸਦੁ ਨ ਦੇਵਹੀ ॥
ik van kha(n)d baisahi jaai sad na devahee ||
Some go and sit in the forest realms, and do not answer any calls.
ਇਕਿ ਪਾਲਾ ਕਕਰੁ ਭੰਨਿ ਸੀਤਲੁ ਜਲੁ ਹੇਂਵਹੀ ॥
ik paalaa kakar bha(n)n seetal jal he(n)vahee ||
Some, in the dead of winter, break the ice and immerse themselves in freezing water.
ਇਕਿ ਭਸਮ ਚੜੑਾਵਹਿ ਅੰਗਿ ਮੈਲੁ ਨ ਧੋਵਹੀ ॥
ik bhasam chaRhaavahi a(n)g mail na dhovahee ||
Some rub ashes on their bodies, and never wash off their dirt.
ਇਕਿ ਜਟਾ ਬਿਕਟ ਬਿਕਰਾਲ ਕੁਲੁ ਘਰੁ ਖੋਵਹੀ ॥
ik jataa bikat bikaraal kul ghar khovahee ||
Some look hideous, with their uncut hair matted and dishevelled. They bring dishonor to their family and ancestry.