Ang 1246
ਮਃ ੧ ॥
mah 1 ||
First Mehl:
ਮਨਹੁ ਜਿ ਅੰਧੇ ਕੂਪ ਕਹਿਆ ਬਿਰਦੁ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ॥
manahu j a(n)dhe koop kahiaa birad na jaananhee ||
Those mortals whose minds are like deep dark pits do not understand the purpose of life, even when it is explained to them.
ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਊਂਧੈ ਕਵਲਿ ਦਿਸਨੑਿ ਖਰੇ ਕਰੂਪ ॥
man a(n)dhai oo(n)dhai kaval disanhi khare karoop ||
Their minds are blind, and their heart-lotuses are upside-down; they look totally ugly.
ਇਕਿ ਕਹਿ ਜਾਣਹਿ ਕਹਿਆ ਬੁਝਹਿ ਤੇ ਨਰ ਸੁਘੜ ਸਰੂਪ ॥
ik kahi jaanahi kahiaa bujhahi te nar sughaR saroop ||
Some know how to speak, and understand what they are told. They are wise and beautiful.
ਇਕਨਾ ਨਾਦ ਨ ਬੇਦ ਨ ਗੀਅ ਰਸੁ ਰਸ ਕਸ ਨ ਜਾਣੰਤਿ ॥
ikanaa naad na bed na gee ras ras kas na jaana(n)t ||
Some do not understand about the Sound-current of the Naad or the Vedas, music, virtue or vice.
ਇਕਨਾ ਸੁਧਿ ਨ ਬੁਧਿ ਨ ਅਕਲਿ ਸਰ ਅਖਰ ਕਾ ਭੇਉ ਨ ਲਹੰਤਿ ॥
ikanaa sudh na budh na akal sar akhar kaa bheu na laha(n)t ||
Some are not blessed with understanding, intelligence, or sublime intellect; they do not grasp the mystery of God's Word.
ਨਾਨਕ ਸੇ ਨਰ ਅਸਲਿ ਖਰ ਜਿ ਬਿਨੁ ਗੁਣ ਗਰਬੁ ਕਰੰਤਿ ॥੨॥
naanak se nar asal khar j bin gun garab kara(n)t ||2||
O Nanak, they are donkeys; they are very proud of themselves, but they have no virtues at all. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਭ ਪਵਿਤੁ ਹੈ ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਮਾਇਆ ॥
guramukh sabh pavit hai dhan sa(n)pai maaiaa ||
To the Gurmukh, everything is sacred: wealth, property, Maya.
ਹਰਿ ਅਰਥਿ ਜੋ ਖਰਚਦੇ ਦੇਂਦੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥
har arath jo kharachade de(n)de sukh paaiaa ||
Those who spend the wealth of the Lord find peace through giving.
ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਤਿਨ ਤੋਟਿ ਨ ਆਇਆ ॥
jo har naam dhiaaide tin tot na aaiaa ||
Those who meditate on the Lord's Name shall never be deprived.
ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਨਦਰੀ ਆਵਦਾ ਮਾਇਆ ਸੁਟਿ ਪਾਇਆ ॥
guramukhaa(n) nadaree aavadaa maaiaa sut paaiaa ||
The Gurmukhs come to see the Lord, and leave behind the things of Maya.
ਨਾਨਕ ਭਗਤਾਂ ਹੋਰੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੨੨॥
naanak bhagataa(n) hor chit na aavaee har naam samaaiaa ||22||
O Nanak, the devotees do not think of anything else; they are absorbed in the Name of the Lord. ||22||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mah 4 ||
Salok, Fourth Mehl:
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥
satigur sevan se vadabhaagee ||
Those who serve the True Guru are very fortunate.
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਜਿਨੑਾ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥
sachai sabad jinhaa ek liv laagee ||
They are lovingly attuned to the True Shabad, the Word of the One God.
ਗਿਰਹ ਕੁਟੰਬ ਮਹਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਧੀ ॥
girah kuta(n)b mahi sahaj samaadhee ||
In their own household and family, they are in natural Samaadhi.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਸਚੇ ਬੈਰਾਗੀ ॥੧॥
naanak naam rate se sache bairaagee ||1||
O Nanak, those who are attuned to the Naam are truly detached from the world. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mah 4 ||
Fourth Mehl:
ਗਣਤੈ ਸੇਵ ਨ ਹੋਵਈ ਕੀਤਾ ਥਾਇ ਨ ਪਾਇ ॥
ganatai sev na hovaee keetaa thaai na paai ||
Calculated service is not service at all, and what is done is not approved.
ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਸਚਿ ਨ ਲਗੋ ਭਾਉ ॥
sabadai saad na aaio sach na lago bhaau ||
The flavor of the Shabad, the Word of God, is not tasted if the mortal is not in love with the True Lord God.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਨ ਲਗਈ ਮਨਹਠਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
satigur piaaraa na lagaee manahath aavai jaai ||
The stubborn-minded person does not even like the True Guru; he comes and goes in reincarnation.
ਜੇ ਇਕ ਵਿਖ ਅਗਾਹਾ ਭਰੇ ਤਾਂ ਦਸ ਵਿਖਾਂ ਪਿਛਾਹਾ ਜਾਇ ॥
je ik vikh agaahaa bhare taa(n) das vikhaa(n) pichhaahaa jaai ||
He takes one step forward, and ten steps back.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥
satigur kee sevaa chaakaree je chalahi satigur bhaai ||
The mortal works to serve the True Guru, if he walks in harmony with the True Guru's Will.
ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਮਿਲੈ ਸਹਜੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥
aap gavaai satiguroo no milai sahaje rahai samaai ||
He loses his self-conceit, and meets the True Guru; he remains intuitively absorbed in the Lord.
ਨਾਨਕ ਤਿਨੑਾ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਸਚੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥
naanak tinhaa naam na veesarai sache mel milaai ||2||
O Nanak, they never forget the Naam, the Name of the Lord; they are united in Union with the True Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਖਾਨ ਮਲੂਕ ਕਹਾਇਦੇ ਕੋ ਰਹਣੁ ਨ ਪਾਈ ॥
khaan malook kahaaide ko rahan na paaee ||
They call themselves emperors and rulers, but none of them will be allowed to stay.
ਗੜੑ ਮੰਦਰ ਗਚ ਗੀਰੀਆ ਕਿਛੁ ਸਾਥਿ ਨ ਜਾਈ ॥
gaRh ma(n)dar gach geereeaa kichh saath na jaaee ||
Their sturdy forts and mansions - none of them will go along with them.
ਸੋਇਨ ਸਾਖਤਿ ਪਉਣ ਵੇਗ ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਚਤੁਰਾਈ ॥
soin saakhat paun veg dhrig dhrig chaturaaee ||
Their gold and horses, fast as the wind, are cursed, and cursed are their clever tricks.
ਛਤੀਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਰਕਾਰ ਕਰਹਿ ਬਹੁ ਮੈਲੁ ਵਧਾਈ ॥
chhateeh a(n)mrit parakaar karahi bahu mail vadhaaee ||
Eating the thirty-six delicacies, they become bloated with pollution.
ਨਾਨਕ ਜੋ ਦੇਵੈ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥੨੩॥
naanak jo devai tisahi na jaananhee manamukh dukh paaee ||23||
O Nanak, the self-willed manmukh does not know the One who gives, and so he suffers in pain. ||23||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mah 3 ||
Salok, Third Mehl:
ਪੜੑਿ ਪੜੑਿ ਪੰਡਿਤ ਮੋੁਨੀ ਥਕੇ ਦੇਸੰਤਰ ਭਵਿ ਥਕੇ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥
paRhi paRhi pa(n)dit mounee thake desa(n)tar bhav thake bhekhadhaaree ||
The Pandits, the religious scholars and the silent sages read and recite until they get tired. They wander through foreign lands in their religious robes, until they are exhausted.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਨਾਉ ਕਦੇ ਨ ਪਾਇਨਿ ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ॥
doojai bhaai naau kade na paain dukh laagaa at bhaaree ||
In love with duality, they never receive the Name. Held in the grasp of pain, they suffer terribly.
ਮੂਰਖ ਅੰਧੇ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸੇਵਹਿ ਮਾਇਆ ਕੈ ਬਿਉਹਾਰੀ ॥
moorakh a(n)dhe trai gun sevahi maaiaa kai biuhaaree ||
The blind fools serve the three gunas, the three dispositions; they deal only with Maya.
ਅੰਦਰਿ ਕਪਟੁ ਉਦਰੁ ਭਰਣ ਕੈ ਤਾਈ ਪਾਠ ਪੜਹਿ ਗਾਵਾਰੀ ॥
a(n)dar kapat udar bharan kai taaee paath paRahi gaavaaree ||
With deception in their hearts, the fools read sacred texts to fill their bellies.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਜਿਨ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰੀ ॥
satigur seve so sukh paae jin haumai vichahu maaree ||
One who serves the True Guru finds peace; he eradicates egotism from within.
ਨਾਨਕ ਪੜਣਾ ਗੁਨਣਾ ਇਕੁ ਨਾਉ ਹੈ ਬੂਝੈ ਕੋ ਬੀਚਾਰੀ ॥੧॥
naanak paRanaa gunanaa ik naau hai boojhai ko beechaaree ||1||
O Nanak, there is One Name to chant and dwell on; how rare are those who reflect on this and understand. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 ||
Third Mehl:
ਨਾਂਗੇ ਆਵਣਾ ਨਾਂਗੇ ਜਾਣਾ ਹਰਿ ਹੁਕਮੁ ਪਾਇਆ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ॥
naa(n)ge aavanaa naa(n)ge jaanaa har hukam paaiaa kiaa keejai ||
Naked we come, and naked we go. This is by the Lord's Command; what else can we do?
ਜਿਸ ਕੀ ਵਸਤੁ ਸੋਈ ਲੈ ਜਾਇਗਾ ਰੋਸੁ ਕਿਸੈ ਸਿਉ ਕੀਜੈ ॥
jis kee vasat soee lai jaaigaa ros kisai siu keejai ||
The object belongs to Him; He shall take it away; with whom should one be angry.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਭਾਣਾ ਮੰਨੇ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥
guramukh hovai s bhaanaa ma(n)ne sahaje har ras peejai ||
One who becomes Gurmukh accepts God's Will; he intuitively drinks in the Lord's sublime essence.
ਨਾਨਕ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਦਾ ਸਲਾਹਿਹੁ ਰਸਨਾ ਰਾਮੁ ਰਵੀਜੈ ॥੨॥
naanak sukhadaataa sadaa salaahihu rasanaa raam raveejai ||2||
O Nanak, praise the Giver of peace forever; with your tongue, savor the Lord. ||2||