Ang 1199
ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੪ ॥
saarag mahalaa 4 ||
Saarang, Fourth Mehl:
ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਦੇਹੁ ਪਿਆਰੇ ॥
har har a(n)mrit naam dehu piaare ||
O my Beloved Lord, Har, Har, please bless me with Your Ambrosial Name.
ਜਿਨ ਊਪਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਤਿਨ ਕੇ ਕਾਜ ਸਵਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jin oopar guramukh man maaniaa tin ke kaaj savaare ||1|| rahaau ||
Those whose minds are pleased to be Gurmukh - the Lord completes their projects. ||1||Pause||
ਜੋ ਜਨ ਦੀਨ ਭਏ ਗੁਰ ਆਗੈ ਤਿਨ ਕੇ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੇ ॥
jo jan deen bhae gur aagai tin ke dookh nivaare ||
Those humble beings who become meek before the Guru-their pains are taken away.
ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਆਗੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥੧॥
anadin bhagat karahi gur aagai gur kai sabad savaare ||1||
Night and day, they perform devotional worship services to the Guru; they are embellished with the Word of the Guru's Shabad. ||1||
ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਰਸਨਾ ਰਸੁ ਗਾਵਹਿ ਰਸੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥
hiradai naam a(n)mrit ras rasanaa ras gaavahi ras beechaare ||
Within their hearts is the ambrosial essence of the Naam, the Name of the Lord; they savor this essence, sing the praises of this essence, and contemplate this essence.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਚੀਨੑਿਆ ਓਇ ਪਾਵਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੇ ॥੨॥
gur parasaad a(n)mrit ras cheenhiaa oi paavahi mokh duaare ||2||
By Guru's Grace, they are aware of this ambrosial essence; they find the Gate of Salvation. ||2||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਅਚਲੁ ਅਚਲਾ ਮਤਿ ਜਿਸੁ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੇ ॥
satigur purakh achal achalaa mat jis driRataa naam adhaare ||
The True is the Primal Being, Unmoving and Unchanging. One who takes the Support of the Naam, the Name of the Lord - his intellect becomes focused and steady.
ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਜੀਉ ਦੇਵਉ ਅਪੁਨਾ ਹਉ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰੇ ॥੩॥
tis aagai jeeu devau apunaa hau satigur kai balihaare ||3||
I offer my soul to Him; I am a sacrifice to my True Guru. ||3||
ਮਨਮੁਖ ਭ੍ਰਮਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਾਗੇ ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨ ਗੁਬਾਰੇ ॥
manamukh bhram doojai bhaai laage a(n)tar agiaan gubaare ||
The self-willed manmukhs are stuck in doubt and attached to duality; the darkness of spiritual ignorance is within them.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵੈ ਨਾ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰੇ ॥੪॥
satigur daataa nadar na aavai naa uravaar na paare ||4||
They do not see the True Guru, the Giver; they are not on this shore, or the other. ||4||
ਸਰਬੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਵਿਆ ਸੁਆਮੀ ਸਰਬ ਕਲਾ ਕਲ ਧਾਰੇ ॥
sarabe ghat ghat raviaa suaamee sarab kalaa kal dhaare ||
Our Lord and Master is permeating and pervading each and every heart; He is supremely Potent to exercise His Might.
ਨਾਨਕੁ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਕਹਤ ਹੈ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੇ ॥੫॥੩॥
naanak daasan daas kahat hai kar kirapaa lehu ubaare ||5||3||
Nanak, the slave of His slaves, says, please, be merciful and save me! ||5||3||
ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੪ ॥
saarag mahalaa 4 ||
Saarang, Fourth Mehl:
ਗੋਬਿਦ ਕੀ ਐਸੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥
gobid kee aisee kaar kamaai ||
This is the way to work for the Lord.
ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ ਸੁ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨਹੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਰਹਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jo kichh kare s sat kar maanahu guramukh naam rahahu liv laai ||1|| rahaau ||
Whatever He does, accept that as true. As Gurmukh, remain lovingly absorbed in His Name. ||1||Pause||
ਗੋਬਿਦ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਅਤਿ ਮੀਠੀ ਅਵਰ ਵਿਸਰਿ ਸਭ ਜਾਇ ॥
gobid preet lagee at meethee avar visar sabh jaai ||
The Love of the Lord of the Universe seems supremely sweet. Everything else is forgotten.
ਅਨਦਿਨੁ ਰਹਸੁ ਭਇਆ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥
anadin rahas bhaiaa man maaniaa jotee jot milaai ||1||
Night and day, he is in ecstasy; his mind is pleased and appeased, and his light merges into the Light. ||1||
ਜਬ ਗੁਣ ਗਾਇ ਤਬ ਹੀ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਸਾਂਤਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
jab gun gaai tab hee man tripatai saa(n)t vasai man aai ||
Singing the Glorious Praises of the Lord, his mind is satisfied. Peace and tranquility come to abide within his mind.
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾਲ ਭਏ ਤਬ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੨॥
gur kirapaal bhae tab paaiaa har charanee chit laai ||2||
When the Guru becomes merciful, the mortal finds the Lord; he focuses his consciousness on the Lord's Lotus Feet. ||2||
ਮਤਿ ਪ੍ਰਗਾਸ ਭਈ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਗਿਆਨਿ ਤਤਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
mat pragaas bhaee har dhiaaiaa giaan tat liv laai ||
The intellect is enlightened, meditating on the Lord. He remains lovingly attuned to the essence of spiritual wisdom.
ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟੀ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਹਰਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਇ ॥੩॥
a(n)tar jot pragatee man maaniaa har sahaj samaadh lagaai ||3||
The Divine Light radiates forth deep within his being; his mind is pleased and appeased. He merges intuitively into Celestial Samaadhi. ||3||
ਹਿਰਦੈ ਕਪਟੁ ਨਿਤ ਕਪਟੁ ਕਮਾਵਹਿ ਮੁਖਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੁਣਾਇ ॥
hiradai kapat nit kapat kamaavahi mukhahu har har sunaai ||
One whose heart is filled with falsehood, continues to practice falsehood, even while he teaches and preaches about the Lord.
ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਮਹਾ ਗੁਬਾਰਾ ਤੁਹ ਕੂਟੈ ਦੁਖ ਖਾਇ ॥੪॥
a(n)tar lobh mahaa gubaaraa tuh kootai dukh khaai ||4||
Within him is the utter darkness of greed. He is thrashed like wheat, and suffers in pain. ||4||
ਜਬ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ ਭਏ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਚਾ ਲਾਇ ॥
jab suprasa(n)n bhae prabh mere guramukh parachaa laai ||
When my God is totally pleased, the mortal tunes in and becomes Gurmukh.
ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥੫॥੪॥
naanak naam nira(n)jan paaiaa naam japat sukh paai ||5||4||
Nanak has obtained the Immaculate Naam, the Name of the Lord. Chanting the Naam, he has found peace. ||5||4||
ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੪ ॥
saarag mahalaa 4 ||
Saarang, Fourth Mehl:
ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਮਨੁ ਮਾਨੀ ॥
meraa man raam naam man maanee ||
My mind is pleased and appeased by the Name of the Lord.
ਮੇਰੈ ਹੀਅਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਈ ਮਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਖਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
merai heearai satigur preet lagaaee man har har kathaa sukhaanee ||1|| rahaau ||
The True Guru has implanted divine love within my heart. The Sermon of the Lord, Har, Har, is pleasing to my mind. ||1||Pause||
ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਹੋਵਹੁ ਜਨ ਊਪਰਿ ਜਨ ਦੇਵਹੁ ਅਕਥ ਕਹਾਨੀ ॥
deen daiaal hovahu jan oopar jan devahu akath kahaanee ||
Please be merciful to Your meek and humble servant; please bless Your humble servant with Your Unspoken Speech.
ਸੰਤ ਜਨਾ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੀਠ ਲਗਾਨੀ ॥੧॥
sa(n)t janaa mil har ras paaiaa har man tan meeth lagaanee ||1||
Meeting with the humble Saints, I have found the sublime essence of the Lord. The Lord seems so sweet to my mind and body. ||1||
ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਜਿਨੑ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਨੀ ॥
har kai ra(n)g rate bairaagee jinh guramat naam pachhaanee ||
They alone are unattached, who are imbued with the Lord's Love; through the Guru's Teachings, they realize the Naam, the Name of the Lord.
ਪੁਰਖੈ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਭ ਚੂਕੀ ਆਵਣ ਜਾਨੀ ॥੨॥
purakhai purakh miliaa sukh paaiaa sabh chookee aavan jaanee ||2||
Meeting with the Primal Being, one finds peace, and one's comings and goings in reincarnation are ended. ||2||
ਨੈਣੀ ਬਿਰਹੁ ਦੇਖਾ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਰਸਨਾ ਨਾਮੁ ਵਖਾਨੀ ॥
nainee birahu dekhaa prabh suaamee rasanaa naam vakhaanee ||
With my eyes, I gaze lovingly upon God, my Lord and Master. I chant His Name with my tongue.