Ang 1131
ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਜਿਸ ਨੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥੨॥
naame naam milai vadiaaee jis no ma(n)n vasaae ||2||
Through the Naam, glorious greatness is obtained; he alone obtains it, whose mind is filled with the Lord. ||2||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਤਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥
satigur bhetai taa phal paae sach karanee sukh saar ||
Meeting the True Guru, the fruitful rewards are obtained. This true lifestyle beings sublime peace.
ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਜੋ ਹਰਿ ਲਾਗੇ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਧਰਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥੩॥
se jan niramal jo har laage har naame dharahi piaar ||3||
Those humble beings who are attached to the Lord are immaculate; they enshrine love for the Lord's Name. ||3||
ਤਿਨ ਕੀ ਰੇਣੁ ਮਿਲੈ ਤਾਂ ਮਸਤਕਿ ਲਾਈ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਧਿਆਇਆ ॥
tin kee ren milai taa(n) masatak laaee jin satigur pooraa dhiaaiaa ||
If I obtain the dust of their feet, I apply it to my forehead. They meditate on the Perfect True Guru.
ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੀ ਰੇਣੁ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਾਈਐ ਜਿਨੀ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੪॥੩॥੧੩॥
naanak tin kee ren poorai bhaag paaeeai jinee raam naam chit laaiaa ||4||3||13||
O Nanak, this dust is obtained only by perfect destiny. They focus their consciousness on the Lord's Name. ||4||3||13||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bhairau mahalaa 3 ||
Bhairao, Third Mehl:
ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੇ ਸੋ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਸਾਚਾ ਸੋਈ ॥
sabad beechaare so jan saachaa jin kai hiradai saachaa soee ||
That humble being who contemplates the Word of the Shabad is true; the True Lord is within his heart.
ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਤਾਂ ਤਨਿ ਦੂਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥
saachee bhagat karahi din raatee taa(n) tan dookh na hoee ||1||
If someone performs true devotional worship day and night, then his body will not feel pain. ||1||
ਭਗਤੁ ਭਗਤੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥
bhagat bhagat kahai sabh koee ||
Everyone calls him, "Devotee, devotee."
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਭਗਤਿ ਨ ਪਾਈਐ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਿਲੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
bin satigur seve bhagat na paaeeai poorai bhaag milai prabh soee ||1|| rahaau ||
But without serving the True Guru, devotional worship is not obtained. Only through perfect destiny does one meet God. ||1||Pause||
ਮਨਮੁਖ ਮੂਲੁ ਗਵਾਵਹਿ ਲਾਭੁ ਮਾਗਹਿ ਲਾਹਾ ਲਾਭੁ ਕਿਦੂ ਹੋਈ ॥
manamukh mool gavaavahi laabh maagahi laahaa laabh kidoo hoee ||
The self-willed manmukhs lose their capital, and still, they demand profits. How can they earn any profit?
ਜਮਕਾਲੁ ਸਦਾ ਹੈ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੨॥
jamakaal sadaa hai sir oopar doojai bhaai pat khoee ||2||
The Messenger of Death is always hovering above their heads. In the love of duality, they lose their honor. ||2||
ਬਹਲੇ ਭੇਖ ਭਵਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਨ ਜਾਈ ॥
bahale bhekh bhavahi din raatee haumai rog na jaaee ||
Trying on all sorts of religious robes, they wander around day and night, but the disease of their egotism is not cured.
ਪੜਿ ਪੜਿ ਲੂਝਹਿ ਬਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ਮਿਲਿ ਮਾਇਆ ਸੁਰਤਿ ਗਵਾਈ ॥੩॥
paR paR loojhahi baad vakhaanahi mil maaiaa surat gavaaee ||3||
Reading and studying, they argue and debate; attached to Maya, they lose their awareness. ||3||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਵਹਿ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ॥
satigur sevahi param gat paavahi naam milai vadiaaee ||
Those who serve the True Guru are blessed with the supreme status; through the Naam, they are blessed with glorious greatness.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਜਿਨਾ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥੪॥੪॥੧੪॥
naanak naam jinaa man vasiaa dar saachai pat paaee ||4||4||14||
O Nanak, those whose minds are filled with the Naam, are honored in the Court of the True Lord. ||4||4||14||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bhairau mahalaa 3 ||
Bhairao, Third Mehl:
ਮਨਮੁਖ ਆਸਾ ਨਹੀ ਉਤਰੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਏ ॥
manamukh aasaa nahee utarai doojai bhaai khuaae ||
The self-willed manmukh cannot escape false hope. In the love of duality, he is ruined.
ਉਦਰੁ ਨੈ ਸਾਣੁ ਨ ਭਰੀਐ ਕਬਹੂ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਪਚਾਏ ॥੧॥
udar nai saan na bhareeai kabahoo trisanaa agan pachaae ||1||
His belly is like a river - it is never filled up. He is consumed by the fire of desire. ||1||
ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਰਾਮ ਰਸਿ ਰਾਤੇ ॥
sadaa ana(n)d raam ras raate ||
Eternally blissful are those who are imbued with the sublime essence of the Lord.
ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਦੁਬਿਧਾ ਮਨਿ ਭਾਗੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਤੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
hiradai naam dubidhaa man bhaagee har har a(n)mrit pee tripataate ||1|| rahaau ||
The Naam, the Name of the Lord, fills their hearts, and duality runs away from their minds. Drinking in the Ambrosial Nectar of the Lord, Har, Har, they are satisfied. ||1||Pause||
ਆਪੇ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਜਿਨਿ ਸਾਜੀ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਏ ॥
aape paarabraham srisat jin saajee sir sir dha(n)dhai laae ||
The Supreme Lord God Himself created the Universe; He links each and every person to their tasks.
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਕੀਆ ਜਿਨਿ ਆਪੇ ਆਪੇ ਦੂਜੈ ਲਾਏ ॥੨॥
maaiaa mohu keeaa jin aape aape doojai laae ||2||
He Himself created love and attachment to Maya; He Himself attaches the mortals to duality. ||2||
ਤਿਸ ਨੋ ਕਿਹੁ ਕਹੀਐ ਜੇ ਦੂਜਾ ਹੋਵੈ ਸਭਿ ਤੁਧੈ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥
tis no kihu kaheeai je doojaa hovai sabh tudhai maahi samaae ||
If there were any other, then I would speak to him; all will be merged in You.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਾ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਏ ॥੩॥
guramukh giaan tat beechaaraa jotee jot milaae ||3||
The Gurmukh contemplates the essence of spiritual wisdom; his light merges into the Light. ||3||
ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਸਦ ਹੀ ਸਾਚਾ ਸਾਚਾ ਸਭੁ ਆਕਾਰਾ ॥
so prabh saachaa sad hee saachaa saachaa sabh aakaaraa ||
God is True, Forever True, and all His Creation is True.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੪॥੫॥੧੫॥
naanak satigur sojhee paaee sach naam nisataaraa ||4||5||15||
O Nanak, the True Guru has given me this understanding; the True Name brings emancipation. ||4||5||15||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bhairau mahalaa 3 ||
Bhairao, Third Mehl:
ਕਲਿ ਮਹਿ ਪ੍ਰੇਤ ਜਿਨੑੀ ਰਾਮੁ ਨ ਪਛਾਤਾ ਸਤਜੁਗਿ ਪਰਮ ਹੰਸ ਬੀਚਾਰੀ ॥
kal mahi pret jinhee raam na pachhaataa satajug param ha(n)s beechaaree ||
In this Dark Age of Kali Yuga, those who do not realize the Lord are goblins. In the Golden Age of Sat Yuga, the supreme soul-swans contemplated the Lord.
ਦੁਆਪੁਰਿ ਤ੍ਰੇਤੈ ਮਾਣਸ ਵਰਤਹਿ ਵਿਰਲੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥੧॥
duaapur tretai maanas varatahi viralai haumai maaree ||1||
In the Silver Age of Dwaapur Yuga, and the Brass Age of Traytaa Yuga, mankind prevailed, but only a rare few subdued their egos. ||1||
ਕਲਿ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥
kal mahi raam naam vadiaaee ||
In this Dark Age of Kali Yuga, glorious greatness is obtained through the Lord's Name.
ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jug jug guramukh eko jaataa vin naavai mukat na paaee ||1|| rahaau ||
In each and every age, the Gurmukhs know the One Lord; without the Name, liberation is not attained. ||1||Pause||
ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਲਖੈ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥
hiradai naam lakhai jan saachaa guramukh ma(n)n vasaaee ||
The Naam, the Name of the Lord, is revealed in the heart of the True Lord's humble servant. It dwells in the mind of the Gurmukh.
ਆਪਿ ਤਰੇ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੇ ਜਿਨੀ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੨॥
aap tare sagale kul taare jinee raam naam liv laaee ||2||
Those who are lovingly focused on the Lord's Name save themselves; they save all their ancestors as well. ||2||
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਹੈ ਗੁਣ ਕਾ ਦਾਤਾ ਅਵਗਣ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥
meraa prabh hai gun kaa daataa avagan sabad jalaae ||
My Lord God is the Giver of virtue. The Word of the Shabad burns away all faults and demerits.