Ang 1054
ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥
poorai satigur sojhee paaee ||
The Perfect True Guru has imparted this understanding.
ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥
eko naam ma(n)n vasaaee ||
I have enshrined the Naam, the One Name, within my mind.
ਨਾਮੁ ਜਪੀ ਤੈ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਮਹਲੁ ਪਾਇ ਗੁਣ ਗਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥
naam japee tai naam dhiaaee mahal paai gun gaahaa he ||11||
I chant the Naam, and meditate on the Naam. Singing His Glorious Praises, I enter the Mansion of the Lord's Presence. ||11||
ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਮੰਨਿ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥
sevak sevahi ma(n)n hukam apaaraa ||
The servant serves, and obeys the Command of the Infinite Lord.
ਮਨਮੁਖ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸਾਰਾ ॥
manamukh hukam na jaanahi saaraa ||
The self-willed manmukhs do not know the value of the Lord's Command.
ਹੁਕਮੇ ਮੰਨੇ ਹੁਕਮੇ ਵਡਿਆਈ ਹੁਕਮੇ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥
hukame ma(n)ne hukame vadiaaee hukame veparavaahaa he ||12||
By the Hukam of the Lord's Command, one is exalted; by His Hukam, one is glorified; by His Hukam, one becomes carefree. ||12||
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥
gur parasaadee hukam pachhaanai ||
By Guru's Grace, one recognizes the Lord's Hukam.
ਧਾਵਤੁ ਰਾਖੈ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਣੈ ॥
dhaavat raakhai ikat ghar aanai ||
The wandering mind is restrained, and brought back to the home of the One Lord.
ਨਾਮੇ ਰਾਤਾ ਸਦਾ ਬੈਰਾਗੀ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥
naame raataa sadaa bairaagee naam ratan man taahaa he ||13||
Imbued with the Naam, one remains forever detached; the jewel of the Naam rests within the mind. ||13||
ਸਭ ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥
sabh jag mahi varatai eko soee ||
The One Lord is pervasive throughout all the world.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ॥
gur parasaadee paragat hoee ||
By Guru's Grace, He is revealed.
ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਹਿ ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥
sabad salaahahi se jan niramal nij ghar vaasaa taahaa he ||14||
Those humble beings who praise the Shabad are immaculate; they dwell within the home of their own inner self. ||14||
ਸਦਾ ਭਗਤ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥
sadaa bhagat teree saranaaee ||
The devotees abide forever in Your Sanctuary, Lord.
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥
agam agochar keemat nahee paaee ||
You are inaccessible and unfathomable; Your value cannot be estimated.
ਜਿਉ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਤਿਉ ਤੂ ਰਾਖਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥
jiu tudh bhaavahi tiu too raakhahi guramukh naam dhiaahaa he ||15||
As it pleases Your Will, You keep us; the Gurmukh meditates on the Naam. ||15||
ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥
sadaa sadaa tere gun gaavaa ||
Forever and ever, I sing Your Glorious Praises.
ਸਚੇ ਸਾਹਿਬ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਾ ॥
sache saahib terai man bhaavaa ||
O my True Lord and Master, may I become pleasing to Your Mind.
ਨਾਨਕੁ ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਸਚੁ ਦੇਵਹੁ ਸਚਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੧॥੧੦॥
naanak saach kahai bena(n)tee sach devahu sach samaahaa he ||16||1||10||
Nanak offers this true prayer: O Lord, please bless me with Truth, that I may merge in the Truth. ||16||1||10||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maaroo mahalaa 3 ||
Maaroo, Third Mehl:
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥
satigur sevan se vadabhaagee ||
Those who serve the True Guru are very fortunate.
ਅਨਦਿਨੁ ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥
anadin saach naam liv laagee ||
Night and day, they remain lovingly attuned to the True Name.
ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਰਵਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥
sadaa sukhadaataa raviaa ghat a(n)tar sabad sachai omaahaa he ||1||
The Lord, the Giver of peace, abides forever deep within their hearts; they delight in the True Word of the Shabad. ||1||
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਏ ॥
nadar kare taa guroo milaae ||
When the Lord grants His Grace, one meets with the Guru.
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
har kaa naam ma(n)n vasaae ||
The Name of the Lord is enshrined within the mind.
ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਬਦੇ ਮਨਿ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥
har man vasiaa sadaa sukhadaataa sabade man omaahaa he ||2||
The Lord, the Giver of peace, abides forever within the mind; the mind is delighted with the Word of the Shabad. ||2||
ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥
kripaa kare taa mel milaae ||
When the Lord bestows His Mercy, He unites in His Union.
ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥
haumai mamataa sabad jalaae ||
Egotism and attachment are burned away by the Shabad.
ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਰਹੈ ਇਕ ਰੰਗੀ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਨਾਲਿ ਕਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥
sadaa mukat rahai ik ra(n)gee naahee kisai naal kaahaa he ||3||
In the Love of the One Lord, one remains liberated forever; he is not in conflict with anyone. ||3||
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰਾ ॥
bin satigur seve ghor a(n)dhaaraa ||
Without serving the True Guru, there is only pitch-black darkness.
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕੋਇ ਨ ਪਾਵੈ ਪਾਰਾ ॥
bin sabadai koi na paavai paaraa ||
Without the Shabad, no one crosses over to the other side.
ਜੋ ਸਬਦਿ ਰਾਤੇ ਮਹਾ ਬੈਰਾਗੀ ਸੋ ਸਚੁ ਸਬਦੇ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥
jo sabad raate mahaa bairaagee so sach sabade laahaa he ||4||
Those who are imbued with the Shabad, are very detached. They earn the profit of the True Word of the Shabad. ||4||
ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਕਰਤੈ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥
dukh sukh karatai dhur likh paaiaa ||
Pain and pleasure are pre-ordained by the Creator.
ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਆਪਿ ਵਰਤਾਇਆ ॥
doojaa bhaau aap varataaiaa ||
He Himself has caused the love of duality to be pervasive.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਅਲਿਪਤੋ ਵਰਤੈ ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਕਿਆ ਵੇਸਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥
guramukh hovai s alipato varatai manamukh kaa kiaa vesaahaa he ||5||
One who becomes Gurmukh remains detached; how can anyone trust the self-willed manmukh? ||5||
ਸੇ ਮਨਮੁਖ ਜੋ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ॥
se manamukh jo sabad na pachhaanahi ||
Those who do not recognize the Shabad are manmukhs.
ਗੁਰ ਕੇ ਭੈ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਹਿ ॥
gur ke bhai kee saar na jaanahi ||
They do not know the essence of the Fear of the Guru.
ਭੈ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਨਿਰਭਉ ਸਚੁ ਪਾਈਐ ਜਮੁ ਕਾਢਿ ਲਏਗਾ ਸਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥
bhai bin kiu nirabhau sach paaeeai jam kaadh laegaa saahaa he ||6||
Without this Fear, how can anyone find the Fearless True Lord? The Messenger of Death will pull the breath out. ||6||
ਅਫਰਿਓ ਜਮੁ ਮਾਰਿਆ ਨ ਜਾਈ ॥
aphario jam maariaa na jaaee ||
The invulnerable Messenger of Death cannot be killed.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਨੇੜਿ ਨ ਆਈ ॥
gur kai sabade neR na aaee ||
The Word of the Guru's Shabad prevents him from approaching.
ਸਬਦੁ ਸੁਣੇ ਤਾ ਦੂਰਹੁ ਭਾਗੈ ਮਤੁ ਮਾਰੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥
sabad sune taa doorahu bhaagai mat maare har jeeu veparavaahaa he ||7||
When he hears the Word of the Shabad, he runs far away. He is afraid that the self-sufficient Dear Lord will kill him. ||7||
ਹਰਿ ਜੀਉ ਕੀ ਹੈ ਸਭ ਸਿਰਕਾਰਾ ॥
har jeeu kee hai sabh sirakaaraa ||
The Dear Lord is the Ruler above all.
ਏਹੁ ਜਮੁ ਕਿਆ ਕਰੇ ਵਿਚਾਰਾ ॥
ehu jam kiaa kare vichaaraa ||
What can this wretched Messenger of Death do?
ਹੁਕਮੀ ਬੰਦਾ ਹੁਕਮੁ ਕਮਾਵੈ ਹੁਕਮੇ ਕਢਦਾ ਸਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥
hukamee ba(n)daa hukam kamaavai hukame kadhadaa saahaa he ||8||
As slave to the Hukam of the Lord's Command, the mortal acts according to His Hukam. According to His Hukam, he is deprived of his breath. ||8||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੈ ਕੀਆ ਅਕਾਰਾ ॥
guramukh saachai keeaa akaaraa ||
The Gurmukh realizes that the True Lord created the creation.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਸਰਿਆ ਸਭੁ ਪਾਸਾਰਾ ॥
guramukh pasariaa sabh paasaaraa ||
The Gurmukh knows that the Lord has expanded the entire expanse.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸਚੁ ਬੂਝੈ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਸੁਖੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥
guramukh hovai so sach boojhai sabad sachai sukh taahaa he ||9||
One who becomes Gurmukh, understands the True Lord. Through the True Word of the Shabad, he finds peace. ||9||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਕਰਮਿ ਬਿਧਾਤਾ ॥
guramukh jaataa karam bidhaataa ||
The Gurmukh knows that the Lord is the Architect of karma.